Yeniden Doğuş

Mizgin KARA

Ölümün Sessizliği Sardı

Ölümün sessizliği sarmıştı dört bir yanımızı Ve buğusundaydık sabahın, Vaktindeydik seherin, Kalabalıklar içindeki yalnızlıkta, Terbiye ediyorduk belki de nefsimizi, Belki de günahlarımızla yüzleşiyorduk...

Ölümün sessizliği sarmıştı dört bir yanımızı Ve izliyorduk güneşin yuvasına çekilişini, O da kendini gece sorgusuna almaya hazırdı, Şimdi sıra bendeydi, Dinliyordum vicdanımdan Hatalarımı, yanlışlarımı, günahlarımı...

Ölümün sessizliği sarmıştı dört bir yanımızı Ve tam da ortasındaydık belki de ömrün. Şimdi de çekilmeden büyük hesaba, Çekmem gerekiyordu nefsimi kendi aciz hesabıma Ve dinlemem gerekiyordu Beni gafletten kurtarmaya çalışan sessiz çığlıkları...

Ölümün sessizliği sarmıştı dört bir yanımızı Ve şimdi uyanma vaktiydi gaflet uykusundan. Olmazsa olmazım dediklerimizin, Önceden olmadığını öğrenme vaktiydi şimdi. Tutku dediklerimizin sesini dinleme
Onların "ben önceden yoktum ama O(c.c) hep vardı" deyişini duyma vaktiydi şimdi...

????...????