- Üyelik Tarihi
- 30 Eki 2007
- Mesajlar
- 872
- Aldığı Beğeniler
- 9
- Takım
- Diğer
O'na dönü$...(!)
Ins kökünden gelen insan unutan varliktir. Insan neyi unutmu$tur acaba? Yaptigi i$i, ailesini, cevresini, kendisini acaba hangisini ya da hepsini mi?
Bu unutmalarin, unutulmu$ olanlarin temeli ne? Neyi unutur insan ki her $eyi unutmasina zemin hazirlar. Nedir insani unutmaktan alikoyamayan? Bu sorularin dügüm noktasi insanin özünü unutmasi . Özünde Rabbisine kar$i verdigi sözü. Kendisinin sadece köle oldugunu, yalnizca Efendisine itaatle sorumlu oldugunu. Gördügü, duydugu, yaptigi her $eyde Rabbisiyle beraber oldugunu... Rabbisinin insana kendi ruhundan üfledigini, ona deger verdigini ve onu bütün mahlukata üstün kildigini. Asil görevinin halifelik oldugunu unutur insan. Öyle bir unutur ki insan mahlukatin en $ereflisi iken en a$agisi olmaya aday olur.
Bizler bu dünyaya unuttugumuzu bulmaya geldik. Unuttugumuzu hatirlamaya. Hatirladigimizi hic unutmamaya. O kendisini her $eyde hatirlatiyor aslinda insana. Yarattigi her $eyde. Dagin heybetinde, suyun cagildamasinda, topragin zenginliginde, ku$larin civiltisinda, agaclarin güzelliginde, ciceklerin zarafetinde, evrenin mükemmelliginde... Sadece bunlarla mi? Hayir. Gönderdigi Peygamberlerle, ir$at eden Salihlerle, rehber kildigi Kur'an-i Azimü$$anla, "Ben size sizden daha yakinim" ayetiyle...
Ama bakmayi degil, görmeyi bilen icin, i$itmeyi degil duymayi bilen icin, gönül penceresini acik birakanlar icin.
Acin pencerelerinizi acin ki güne$in i$igi, Rahman'in feyzi aydinlatsin evlerinizi. Yagmurun bereketi dolsun yüreklerinize. Suya hasret gönüllerimiz "La ilahe illallah" nidalariyla cagildasin. Hücrelerimiz O'nun sevgisiyle co$sun. I$te o zaman ögrenir insan hatirlamayi sonra hic unutmamayi. Hep O'nunla olmayi, O'nunla ya$amayi, O'nunla ölmeyi. "O'ndan geldik yine O'na dönecegiz" ayetinin sirrini.
Meryem Seval Agari
Ins kökünden gelen insan unutan varliktir. Insan neyi unutmu$tur acaba? Yaptigi i$i, ailesini, cevresini, kendisini acaba hangisini ya da hepsini mi?
Bu unutmalarin, unutulmu$ olanlarin temeli ne? Neyi unutur insan ki her $eyi unutmasina zemin hazirlar. Nedir insani unutmaktan alikoyamayan? Bu sorularin dügüm noktasi insanin özünü unutmasi . Özünde Rabbisine kar$i verdigi sözü. Kendisinin sadece köle oldugunu, yalnizca Efendisine itaatle sorumlu oldugunu. Gördügü, duydugu, yaptigi her $eyde Rabbisiyle beraber oldugunu... Rabbisinin insana kendi ruhundan üfledigini, ona deger verdigini ve onu bütün mahlukata üstün kildigini. Asil görevinin halifelik oldugunu unutur insan. Öyle bir unutur ki insan mahlukatin en $ereflisi iken en a$agisi olmaya aday olur.
Bizler bu dünyaya unuttugumuzu bulmaya geldik. Unuttugumuzu hatirlamaya. Hatirladigimizi hic unutmamaya. O kendisini her $eyde hatirlatiyor aslinda insana. Yarattigi her $eyde. Dagin heybetinde, suyun cagildamasinda, topragin zenginliginde, ku$larin civiltisinda, agaclarin güzelliginde, ciceklerin zarafetinde, evrenin mükemmelliginde... Sadece bunlarla mi? Hayir. Gönderdigi Peygamberlerle, ir$at eden Salihlerle, rehber kildigi Kur'an-i Azimü$$anla, "Ben size sizden daha yakinim" ayetiyle...
Ama bakmayi degil, görmeyi bilen icin, i$itmeyi degil duymayi bilen icin, gönül penceresini acik birakanlar icin.
Acin pencerelerinizi acin ki güne$in i$igi, Rahman'in feyzi aydinlatsin evlerinizi. Yagmurun bereketi dolsun yüreklerinize. Suya hasret gönüllerimiz "La ilahe illallah" nidalariyla cagildasin. Hücrelerimiz O'nun sevgisiyle co$sun. I$te o zaman ögrenir insan hatirlamayi sonra hic unutmamayi. Hep O'nunla olmayi, O'nunla ya$amayi, O'nunla ölmeyi. "O'ndan geldik yine O'na dönecegiz" ayetinin sirrini.
Meryem Seval Agari
