ONA [s.a.v] HÜRMETİN HEDİYESİ
Hz. Musanın [a.s] zamanında İsrailoğulları içinde adamın biri iki yüz sene isyan içinde yaşamıştı. Öyle ki imandan başka hayırlı bir ameli bilinmiyordu. Bu adam ölünce İsrailoğulları onu ayağından tutup bir çöplüğe attılar. Bunun üzerine yüce Allah Hz. Musaya [a.s], Ey Musa! Git; falanca yere atılan kulumu yıka, kefenle ve bütün İsrailoğulları ile beraber cenaze namazını kıl! diye vahyetti. Hz. Musa verilen emri yerine getirdi. İsrailoğulları bu duruma hayret edip Hz. Musaya bu toplumda bundan daha günahkâr birisinin bulunmadığını haber verdiler. Hz. Musa da,
Ben bunu biliyorum, ancak Allah bana böyle yapmamı emretti dedi. İsrailoğulları,
Bunun durumunu Rabbine sor da öğrenelim dediler. Hz. Musa [a.s] Rabbine, Ey Rabbim ne dediklerini biliyorsun, bu kulun durumunu bize bildir diye dua etti. Yüce Allah Hz. Musaya [a.s] şöyle vahyetti:
Onlar doğru söyledi. O, tam iki yüz sene bana isyan etti. Ancak günlerden bir gün Tevratı açıp orada yazılı olan Habibim Muhammedin ismine baktı; onu öptü ve hürmetle başına koydu. Ben buna karşılık onun iki yüz senelik günahlarını affettim. [Ebû Talib, Kalplerin Azığı: Kûtöl-Külûb, 3/355; Ebû Nuaym, Hilyetül-Evliyâ, 4/45; Nebhânî, Hüccetullahi al0l-Âlemin, 1/229.]
KISSADAN DERSLER
Resûlullah Efendimiz [s.a.v], ruhu ve nuru ile ilk yaratılandır. Hz. Âdemin [a.s] bedenine henüz ruhu verilmeden önce, Resûlullah Efendimiz [s.a.v] mele-kût aleminde Allahın habibi ve son peygamberi olarak ilan edilmişti.
Yüce Allah, Resûlullah Efendimizi [s.a.v], önceki bütün peygamberlerine tanıtmış ve ona yetişirlerse kendisine iman ve yardım sözü almıştı. Peygamberler bu sözleşmeyi ümmetlerine de haber vermişlerdi. Resûlullah Efendimiz [s.a.v] saadetli ruhu cesed-i pakisiyle buluşup dünyayı şereflendirmeden önce, bütün peygamberler onu tanımış, sevmiş ve kendisine aşık olmuştu.
O [s.a.v] gelmeden önce iman edenleri vardı.
Yüce Allah bütün peygamberleri ile yaptığı bu sözleşmeyi Kurân-ı Hakimde şöyle haber verir:
Hani Allah peygamberlerden Size, kitap ve hikmet verdikten sonra onları tasdik eden bir peygamber [son ümmi peygamber] geldiğinde ona mutlaka inanıp yardım edeceksiniz diye söz almıştı. Allah onlara Kabul ettiniz ve ahdimi üstlendiniz mi? diye sordu, onlar da Evet, kabul ettikdediler. [Âl-i imran 3/81.]
Hz. Peygamber [s.a.v] buyurur ki:
Şayet Musa ve İsa [a.s] benim zamanıma ulaşsalardı, bana uymaktan başkası onlara helal olmazdı. [bk. Ahmed, Müsned, 3/338; Darimi, Mukaddime, 39; Ebû Yalâ, Müs-ned, nr. 2132 [Beyrut 1998]; Heysemi, ez-Zevâid, 1/173-174. Bu rivayetlerde isa lafzı yoktur. Her iki peygamberin isminin zikredildiği bir hadis için bk. ibn Kesir, Tefsir, 2/68 [Riyad 1997]]
Ateşin Yakmadığı Aşık
Dilaver Selvi
Semerkand Yayınları
Allah dostlarının sözleri ve güzel halleri, birer manevî askerdir.Cüneyd-i Bağdadi (k.s)
Birbirinden çarpıcı kıssalar içeren bu kitap, okuru, maneviyat ulularının irfan sofrasına çağırıyor. Dr. Dilaver Selvi bu çalışmasında, her bir kıssanın kaynağını gösteriyor, bunun yanında yine kitapta kıssaların içerdikleri derslere ve ibretlere de işaret ediyor.
Kıssaların bir kısmı asr-ı saadetin benzersiz ikliminden kopup geliyor, bir kısmı sonraki çağların maneviyat önderlerinin hayatlarından yansıyor. Her biri insan-ı kamil olmaya giden yola ışık düşürüyor.
Bu tür kıssaları okumak niçin önemlidir?
Dilerseniz bu sorunun cevabını sufi büyüklerinden alalım:
Büyüklerden Cüneyd-i Bağdâdî'ye (k.s), Allah dostlarının hayat hikayelerini dinlemenin faydası sorulduğunda, büyük arif şöyle cevap verir: Allah dostlarının sözleri ve güzel halleri, birer manevî askerdir. Allah onlarla zayıf kalpleri kuvvetlendirir, maneviyatı bozuk olanları düzeltir. Mümin, onlarla destek bulur, yenilenir, kendine gelir.
Yine Abdurrahman-ı Câmî (k.s) de aynı konuda şöyle söyler: Onları tanıyan kimse, onlar gibi olmadığını anlar, kendi kusurlarını görür. Böylece nefsini beğenme, boş davalara girme, temenni ile oyalanma ve insanlara gösteriş yapma gibi hastalıklardan kurtulur."
260 sayfa
Karton kapak
13.5x21 cm
ISBN 9944-70-064-9
İncelemek veya satın almak için buraya Tıklayın