Enes Ibni Mâlik (r.a) anlatıyor:
Birgün Resûl-i Ekrem (s.a.v.)'in yanında oturuyordum. Oradan bir adam geçti. Hz. Peygamber'in yanında oturanlardan biri," Ey Allah'ın Resûlü! Ben bu zatı gerçekten Allah rızası için seviyorum" dedi. Peygamber efendimiz ona, "Peki kendisini sevdiğini ona söyledin mi?" diye sordu. Adam, "hayır söylemedim" deyince Hz. Peygamber, "Haydi kalk, ona sevdiğini söyle de aranızdaki muhabbet güçlensin" buyurdu. Adam da hemen kalkıp sevdiği kimsenin arkasından yetişti ve ona, "Ben seni Allah için seviyorum" dedi. Oda, "Beni kendisi için sevdiğin Allah da seni sevsin" karşılığını verdi.
Birgün Resûl-i Ekrem (s.a.v.)'in yanında oturuyordum. Oradan bir adam geçti. Hz. Peygamber'in yanında oturanlardan biri," Ey Allah'ın Resûlü! Ben bu zatı gerçekten Allah rızası için seviyorum" dedi. Peygamber efendimiz ona, "Peki kendisini sevdiğini ona söyledin mi?" diye sordu. Adam, "hayır söylemedim" deyince Hz. Peygamber, "Haydi kalk, ona sevdiğini söyle de aranızdaki muhabbet güçlensin" buyurdu. Adam da hemen kalkıp sevdiği kimsenin arkasından yetişti ve ona, "Ben seni Allah için seviyorum" dedi. Oda, "Beni kendisi için sevdiğin Allah da seni sevsin" karşılığını verdi.
