- Üyelik Tarihi
- 23 Haz 2010
- Mesajlar
- 5,705
- Aldığı Beğeniler
- 14,607
- Takım
- Galatasaray
OPERA BİNASI
Geçmiş zaman ünlü bir sosyoloğumuzun 11. Sınıfa giden oğlunu getirdiler merkezimize. Problem son derece zeki olan delikanlının ders çalışmayı anlamsız bulması ve dolayısı ile masa başına geçmeyi reddetmesi . E böyle olunca doğal olarak notlarda kafa üstü çakılmış ve anne babayı almış bir telaş. Ergenlik döneminde özellikle zeki çocuklarda sık rastladığımız bir durum bu. Çocuk daha ilk seans ta gülümseyerek;
-Hocam kimse beni saçma sapan test – tost- sınav çarkına sokamaz. Onlarla adam olunamadığını bal gibi biliyorum dedi.
Akıllı bir veletti ve ders çalışmamakla beraber çok güzel kitap okuyordu. Karşılıklı inanılmaz keyif aldığımız birkaç seans sonrası çok şükür masaya oturtmayı ve ders çalışmayı anlamlı bir hale getirmeyi başardık. Akıllı bıdık kendisini anlayan birini bulmanın verdiği hazla dağarcığında ne varsa bir bir boşaltıyor benide kendisine hayran bırakıyordu.Bir gün yüzünde muzip bir gülümseme ;
- Doktor bey, biliyorsunuz 2. Dünya savaşında Almanya yerle bir edildi. Koca ülkede taş üstünde taş kalmadı. Sizce bu adamlar savaş sonrası ilk önce hangi binalarını tamir etmişlerdir.?
Diye son derece mantıklı bir soru sordu. Kerata anlattığı şeyin tadını çıkarıyordu, gözleri pırıl pırıl parlarken;
- Hadi şıklardan gidelim, size de kopye vermiş olayım.dedi
a - okullar,
b - fabrikalar,
c - hastaneler,
d - opera binaları.
Yumurcak sözünü bitirdikten sonra muzip bir şekilde benim cevabımı beklemeye başladı. Doğrusu güzel ve mantıklı bir soru idi. Bir eğitimci olarak okul desem ciddi bir mantığı var, hastahane desem her yer yaralı, sakat insan kaynıyor mantıklı.. Fabrika desem ekonomik olarak toparlanmak anlamında onunda bir mantığı var…
- Fabrika ile okul arasında kaldım.. deyince zeki veled kahkahayı patlattı.
- Yanıldınız hocam.. Adamlar önce opera binalarını ayağa kaldırdılar. Çünki öncelikle motivasyon, moral önemli.. moralin yoksa yarım adam gibisindir, hiçbir işi düzgün yapamazsın dedi.
Çocuk konuşurken “Hendek savaşının” en sıkıntılı anlarında moralleri dip yapmış sahabelere peygamberimizin İran ve Roma imparatorluklarının saraylarını vaat etmesi geldi aklıma.. Yine peşi sıra Bosna kuşatmasının en berbat günlerinde Alia İzzetbegoviç ‘in direktifi ile her gün şehrin meydanında konser verilmesi ve sniper tehditi altında olmalarına rağmen insanların sokaklara bakımlı pırıl pırıl çıkması ve Sırplara “ bizi yıldıramazsınız, diz üstü asla çöktüremezsiniz, moralimiz çok yerinde” mesajı vermesi geldi. Evet moral demek çok büyük bir şey demek.
Dostlar zor zamanlardan geçiyoruz doğru ama Öyle yada böyle, özellikle böylesi anlar kesinlikle ağlama sızlanma zamanı değildir. Hızla moralimizi toparlamamız , sağcı solcu şucu bucu demeden safları çok daha sıklaştırmamız gerekiyor.
Öğretmen, öğrenci doktor kasap , sağcı –solcu, Türk- Kürt herkes güne daha sıcak bir gönülle başlamalı. Özellikle her sabah İnanmış asil bir tebessümle selamlamalıyız birbirimizi. İstiklal marşındaki “korkma” tekrar kulaklarımızı ve gönlümüzü doldurmalı.. Yüzlerce sene öncesinde kutlu bir “kızıl elma “ çağrısı içimizi dışımızı kuşatmalı bir kez değil binlerce kez “La Galibe İllallah” ayetine tekrar ama tekrar iman etmeliyiz. Biz biz olursak ne ABD, ne İSRAİL nede herhangi bir güç karşımızda durabilir.
Son söz ; Allah’tan başka galip yoktur ve şüphesiz “O” kimi dilerse onu galip getirir.
FARUK ÖNDAĞ
Geçmiş zaman ünlü bir sosyoloğumuzun 11. Sınıfa giden oğlunu getirdiler merkezimize. Problem son derece zeki olan delikanlının ders çalışmayı anlamsız bulması ve dolayısı ile masa başına geçmeyi reddetmesi . E böyle olunca doğal olarak notlarda kafa üstü çakılmış ve anne babayı almış bir telaş. Ergenlik döneminde özellikle zeki çocuklarda sık rastladığımız bir durum bu. Çocuk daha ilk seans ta gülümseyerek;
-Hocam kimse beni saçma sapan test – tost- sınav çarkına sokamaz. Onlarla adam olunamadığını bal gibi biliyorum dedi.
Akıllı bir veletti ve ders çalışmamakla beraber çok güzel kitap okuyordu. Karşılıklı inanılmaz keyif aldığımız birkaç seans sonrası çok şükür masaya oturtmayı ve ders çalışmayı anlamlı bir hale getirmeyi başardık. Akıllı bıdık kendisini anlayan birini bulmanın verdiği hazla dağarcığında ne varsa bir bir boşaltıyor benide kendisine hayran bırakıyordu.Bir gün yüzünde muzip bir gülümseme ;
- Doktor bey, biliyorsunuz 2. Dünya savaşında Almanya yerle bir edildi. Koca ülkede taş üstünde taş kalmadı. Sizce bu adamlar savaş sonrası ilk önce hangi binalarını tamir etmişlerdir.?
Diye son derece mantıklı bir soru sordu. Kerata anlattığı şeyin tadını çıkarıyordu, gözleri pırıl pırıl parlarken;
- Hadi şıklardan gidelim, size de kopye vermiş olayım.dedi
a - okullar,
b - fabrikalar,
c - hastaneler,
d - opera binaları.
Yumurcak sözünü bitirdikten sonra muzip bir şekilde benim cevabımı beklemeye başladı. Doğrusu güzel ve mantıklı bir soru idi. Bir eğitimci olarak okul desem ciddi bir mantığı var, hastahane desem her yer yaralı, sakat insan kaynıyor mantıklı.. Fabrika desem ekonomik olarak toparlanmak anlamında onunda bir mantığı var…
- Fabrika ile okul arasında kaldım.. deyince zeki veled kahkahayı patlattı.
- Yanıldınız hocam.. Adamlar önce opera binalarını ayağa kaldırdılar. Çünki öncelikle motivasyon, moral önemli.. moralin yoksa yarım adam gibisindir, hiçbir işi düzgün yapamazsın dedi.
Çocuk konuşurken “Hendek savaşının” en sıkıntılı anlarında moralleri dip yapmış sahabelere peygamberimizin İran ve Roma imparatorluklarının saraylarını vaat etmesi geldi aklıma.. Yine peşi sıra Bosna kuşatmasının en berbat günlerinde Alia İzzetbegoviç ‘in direktifi ile her gün şehrin meydanında konser verilmesi ve sniper tehditi altında olmalarına rağmen insanların sokaklara bakımlı pırıl pırıl çıkması ve Sırplara “ bizi yıldıramazsınız, diz üstü asla çöktüremezsiniz, moralimiz çok yerinde” mesajı vermesi geldi. Evet moral demek çok büyük bir şey demek.
Dostlar zor zamanlardan geçiyoruz doğru ama Öyle yada böyle, özellikle böylesi anlar kesinlikle ağlama sızlanma zamanı değildir. Hızla moralimizi toparlamamız , sağcı solcu şucu bucu demeden safları çok daha sıklaştırmamız gerekiyor.
Öğretmen, öğrenci doktor kasap , sağcı –solcu, Türk- Kürt herkes güne daha sıcak bir gönülle başlamalı. Özellikle her sabah İnanmış asil bir tebessümle selamlamalıyız birbirimizi. İstiklal marşındaki “korkma” tekrar kulaklarımızı ve gönlümüzü doldurmalı.. Yüzlerce sene öncesinde kutlu bir “kızıl elma “ çağrısı içimizi dışımızı kuşatmalı bir kez değil binlerce kez “La Galibe İllallah” ayetine tekrar ama tekrar iman etmeliyiz. Biz biz olursak ne ABD, ne İSRAİL nede herhangi bir güç karşımızda durabilir.
Son söz ; Allah’tan başka galip yoktur ve şüphesiz “O” kimi dilerse onu galip getirir.
FARUK ÖNDAĞ
