Bugün kendini kandırmaktan bile aciz aklım.. Hislerle boğuşuyorum, aklım zorlanıyor. Ölmek için ne çok sebebim var; hayat neden yaşanılır olsun ki? Ne için süreyim bu hayatı, beni uzaklaştırıyor, ayrı koyuyor, evet cehenneme kayıyorum!
Muvazeneden yoksun, yetim ve de acizim, bazan an oluyor, pamuk ipliği bile bulamıyorum tutunmaya.. Yollar uzanıyor, tren koşuyor ve ben ağlıyorum. Bir mantıklı neden gelmiyor aklıma, ne yapıyorum ve de yapmalıyım? Elimdeki tesbih benden habersiz ilerliyor, imameleri ezberliyorum, dilim la havleler çekiyor... Kalbim mi? İşte o yok mu o.. Mahvediyor beni.. Rabbim ya kendinle doldur onu ya da yar gitsin, çek ondan canı, kanı zira daha fazla dayanacak değilim!
Ağla; düşündün, taşındın, ağla! İmtihana girdin, başardın ağla, kalemin kayboldu ağla, gözlüğünü bulamadın ağla, döner-ayran yedin ağla, gözün erkeğe kaydı ağla, kulağına müzik kaçtı ağla, diline küfür bulaştı ağla, annen bağırdı ağla, pasonu evde unuttun ağla.. Her lahzana işledi mi, işte o zaman çekilmez şu kahpe hayat.. Düşünmeye, ağlamaya memur fakat virane gönüllü çorak beyin; ne etsin senin gibisini, O'nun gibisi!!
Dağlar beni, dağlar beni, bu düşünce dağlar beni, yok gidecek başka kapım, kabul etse dağlar beni.. bir koyun verse bana çoban amca, bir tas sütüm olsa, yamalı entarim, tahtadan tesbih, posttan seccadem, yıkık-dökük amma O'nun huzurunda alasından bir kul.. Ve O'na en muhlis ümmet! Ne uzak ne de yakın, ecelim kadar bilinmezsin, günahım gibi gizli.. Doğduğum gün, ey aylardan ocak; sizden nefretim bilesiniz!
Ya bunlar dereceğim yeşillere gebe, ya da.. Bilmiyorum, hiçbir şey bilmiyorum kendime dair..Aklımın aklından şüphe edeceğim, ekmek gibi yiyorum düşlerimi, elimde sancılar.. Ulaştıklarım tatmin etmiyor ruhumu, edemiyor! Ey Rabbim, ey marhemeti bol olan Rahman, ruhumun aşını ver, beni denizine kat, boğ beni, ölü canıma ruh ver, beni kendinde dirilt, kör gözlerimi aç, lal dilim SENİN adından gayrısına haram olsun, senin olan canım, sana feda olsun, bende sana ait olan ne varsa al! Canım acıyor, canımın ta içi acıyor, öbür dünyanın narı tamam da buranın cehennem beynini taşıyamıyorum; meyus yüreğim, Sen'den ümidi keser, yine Sana dönerim.. Benim SENden başka kimsem yok! ben kimim, kimler ben, hepsi SEN.. Hepsi SENde birlik fakat SEN daha ötesi, herşey Senden ama sen daha fazlası, herşey Sana ramzet fakat Sen daha başkası.. Ne diyorum, neler saçmalıyorum Sen anlatılamayan, yürekte tüten aşksın.. İşte o da bende yok.. Ondan satıhta kalmışlığımız, ondan ağlamaklığımız..
Desem çare olmuyor, sussam gönül taşıyor.. SEN gönülleri okuyansın, koyuver başlığımı...
Katre-i Matem....
Muvazeneden yoksun, yetim ve de acizim, bazan an oluyor, pamuk ipliği bile bulamıyorum tutunmaya.. Yollar uzanıyor, tren koşuyor ve ben ağlıyorum. Bir mantıklı neden gelmiyor aklıma, ne yapıyorum ve de yapmalıyım? Elimdeki tesbih benden habersiz ilerliyor, imameleri ezberliyorum, dilim la havleler çekiyor... Kalbim mi? İşte o yok mu o.. Mahvediyor beni.. Rabbim ya kendinle doldur onu ya da yar gitsin, çek ondan canı, kanı zira daha fazla dayanacak değilim!
Ağla; düşündün, taşındın, ağla! İmtihana girdin, başardın ağla, kalemin kayboldu ağla, gözlüğünü bulamadın ağla, döner-ayran yedin ağla, gözün erkeğe kaydı ağla, kulağına müzik kaçtı ağla, diline küfür bulaştı ağla, annen bağırdı ağla, pasonu evde unuttun ağla.. Her lahzana işledi mi, işte o zaman çekilmez şu kahpe hayat.. Düşünmeye, ağlamaya memur fakat virane gönüllü çorak beyin; ne etsin senin gibisini, O'nun gibisi!!
Dağlar beni, dağlar beni, bu düşünce dağlar beni, yok gidecek başka kapım, kabul etse dağlar beni.. bir koyun verse bana çoban amca, bir tas sütüm olsa, yamalı entarim, tahtadan tesbih, posttan seccadem, yıkık-dökük amma O'nun huzurunda alasından bir kul.. Ve O'na en muhlis ümmet! Ne uzak ne de yakın, ecelim kadar bilinmezsin, günahım gibi gizli.. Doğduğum gün, ey aylardan ocak; sizden nefretim bilesiniz!
Ya bunlar dereceğim yeşillere gebe, ya da.. Bilmiyorum, hiçbir şey bilmiyorum kendime dair..Aklımın aklından şüphe edeceğim, ekmek gibi yiyorum düşlerimi, elimde sancılar.. Ulaştıklarım tatmin etmiyor ruhumu, edemiyor! Ey Rabbim, ey marhemeti bol olan Rahman, ruhumun aşını ver, beni denizine kat, boğ beni, ölü canıma ruh ver, beni kendinde dirilt, kör gözlerimi aç, lal dilim SENİN adından gayrısına haram olsun, senin olan canım, sana feda olsun, bende sana ait olan ne varsa al! Canım acıyor, canımın ta içi acıyor, öbür dünyanın narı tamam da buranın cehennem beynini taşıyamıyorum; meyus yüreğim, Sen'den ümidi keser, yine Sana dönerim.. Benim SENden başka kimsem yok! ben kimim, kimler ben, hepsi SEN.. Hepsi SENde birlik fakat SEN daha ötesi, herşey Senden ama sen daha fazlası, herşey Sana ramzet fakat Sen daha başkası.. Ne diyorum, neler saçmalıyorum Sen anlatılamayan, yürekte tüten aşksın.. İşte o da bende yok.. Ondan satıhta kalmışlığımız, ondan ağlamaklığımız..
Desem çare olmuyor, sussam gönül taşıyor.. SEN gönülleri okuyansın, koyuver başlığımı...
Katre-i Matem....
