Hayatta en zor iki şeyin özlemek ve beklemek olduguna karar verdim bugün.Önce araya mesafeler girer dakika dakika uzaklasır yüreğiniz bedeninizdensonra gittikçe daha da eksilirsiniz...
Çekilmezleşir nefes almak. Cayır cayır yanmak gibidir özlemek geçen her dakika daha da büyür içinizde ki ateşsevgiyi de katlar durur karanlıkları da...
Dayanılmaz olur kendini eksik hissetmek...
Özlersin...Özlersin...Özlersin... Gittikçe daha da daha da çok özlersin.... Ve sonra beklemektesindir artık...
Vakit Hasreti aşmıştır dakika saymaya bekleyip durmaya kalmıstır...
Öyle Bir hal almıştır ki o andan sonra canın daha da çok yanmaya başlamıştır...Ateşin altı açılmıstır...Korkuların artmışümitsizlik sesleri kulaklarını sarmıştır...
İşlemiyordur artık hiçbirşey bedenine ya da ruhuna...
tepkin Yoktur hiçbir uyarıcıya...
Belki de haberin yoktur ama ; beklemek bitirmiştir seni aslında...dayanamıyorsundur ki bu araya girmiş yollara...daglara...
Dört duvar arasında yapayalnız kalmıssındır
sarılacagın kimsen kalmamıstır yüreğinin samimiyetinde...
kokusunu içine çekebileceğin o büyük yürek bir şarkı gibidir... çook uzaklardadır..
için yanar kan ağlarsın bütün yaşları içine içine akıtırsın hıçkırıkların bogazına dizilir kalırdısarı cıkartamazsn..
hep oldugu gibi özlerken de beklerken de yalnızsın...
Dayanamazsınn...
Zor birşey bu alışamazsın...
Zaten alışmak için de ugrasmazsınama hayata tutunmak zorundasın...
Özlemeyi ...tıpkı sevmeyi bildigin gibi
bilmek zorundasın...
severken oldugu gibi özlemin getirdiği acıya da katlanacaksın...
Ve sonra Özlemeye katlandıgın gün Beklemeye dayanacaksın...
Sabırlı olacaksın..
yüreğinin Döneceğine inanmak zorundasın...
Yüreğinin dönmesi için sabırlı olacaksın...
Sevdin....
Özledin...
ve Şimdi Bekleme Vakti...
Bunu da kaldıracaksın...
Yüreğin dönecektir inanacaksın...
