- Üyelik Tarihi
- 17 Tem 2013
- Mesajlar
- 1,421
- Aldığı Beğeniler
- 716
"Bazen uzaklara salıyorsun beni, arayıp bulayım diye seni. O zaman içinde bulunduğum karanlıklardan nuruna yol alıyorum”Allah müminlerin dostudur. Onları karanlıklardan nura çıkarıyor. ”ayeti ümidim ve kılavuzum oluyor.
Karşıma hayaller, gölgeler çıkıyor. Yolumdan alıkoymaya çalışıyorlar.O zaman İbrahim gibi ”Ben gelip geçen şeyleri sevmem” diyorum.Bu arada mektuplarını okuyorum.
Tatlı bir esintiyle geliyor sözlerin bazen…Hele o baharda açan çiçekler yok mu? Hem senin güzelliğini okuyorum onlarda, hem de beni güzelleştirmek, geliştirmek istediğini…
Başını topraktan çıkaran filizleri görüyorum.Sanki bana ”Sen de bu dünya toprağından başını çıkar, ahiretin güzel ikliminde filizlen, uzat dallarını cennete, ebedi meyveler ver”diyorsun.
Ah Rabbim;Bazen bunları unutup dünyaya sarıldığım oluyor.Hani neredeyse seni unutacağım.O zaman dünyayı elimden alıyorsun, dikenleriyle elimi kanatıyorsun.
Sanki bana ”Senin asıl yurdun burası değil senin aslî vatanın var. Seni bekleyen peygamberler, sıddıklar, şehitler, salihler var. BEN VARIM”diyorsun.O zaman şükrediyorum Sana beni unutmadığından, terk etmediğinden dolayı.
Ya günahlarım, günahta ısrarım yok mu?O zaman bana darılmışsın gibi geliyor. Şu sözünle teselli buluyorum, ümitleniyorum: ”Rabbin seni terk etmedi, darılmadı da”O zaman dünyalar değil cennetler benim oluyor.
Senin güzel isimlerini kalbime dolduruyorum. Seni her şeyden çok seviyorum."
-İsmail Acarkan-
Karşıma hayaller, gölgeler çıkıyor. Yolumdan alıkoymaya çalışıyorlar.O zaman İbrahim gibi ”Ben gelip geçen şeyleri sevmem” diyorum.Bu arada mektuplarını okuyorum.
Tatlı bir esintiyle geliyor sözlerin bazen…Hele o baharda açan çiçekler yok mu? Hem senin güzelliğini okuyorum onlarda, hem de beni güzelleştirmek, geliştirmek istediğini…
Başını topraktan çıkaran filizleri görüyorum.Sanki bana ”Sen de bu dünya toprağından başını çıkar, ahiretin güzel ikliminde filizlen, uzat dallarını cennete, ebedi meyveler ver”diyorsun.
Ah Rabbim;Bazen bunları unutup dünyaya sarıldığım oluyor.Hani neredeyse seni unutacağım.O zaman dünyayı elimden alıyorsun, dikenleriyle elimi kanatıyorsun.
Sanki bana ”Senin asıl yurdun burası değil senin aslî vatanın var. Seni bekleyen peygamberler, sıddıklar, şehitler, salihler var. BEN VARIM”diyorsun.O zaman şükrediyorum Sana beni unutmadığından, terk etmediğinden dolayı.
Ya günahlarım, günahta ısrarım yok mu?O zaman bana darılmışsın gibi geliyor. Şu sözünle teselli buluyorum, ümitleniyorum: ”Rabbin seni terk etmedi, darılmadı da”O zaman dünyalar değil cennetler benim oluyor.
Senin güzel isimlerini kalbime dolduruyorum. Seni her şeyden çok seviyorum."
-İsmail Acarkan-
