- Üyelik Tarihi
- 16 May 2012
- Mesajlar
- 5,191
- Aldığı Beğeniler
- 11,197
- Konum
- Olduğum Yerden
- Takım
- Galatasaray
On bir ayın Sultanı olarak değerlendirdiğimiz Ramazan-ı Şerif, önümüzdeki Çarşamba başlıyor; yani ayın 10’unda yatsıyı müteakip ilk teravihlerimizi kılacağız, o gece ilk sahura kalkacağız ve arz ettiğim gibi 11 Ağustos 2010 Çarşamba günü ilk gün orucumuzu tutmuş olacağız. İmsak-İftar arası yaklaşık on beş buçuk saat sürecek olan bir gün ile oruca başlamış olacağız.
Bakara Suresi’nin 153. ayetinde şöyle buyrulmaktadır:
“Ey iman edenler, sabırla ve namazla yardım dileyin. Gerçekten Allah, sabredenlerle beraberdir.”
Doğrusu sabır, insanı ruhen olgunlaştırır, geliştirir ve güçlendirir. Namaz ise, Allah’a kulluğun, teslimiyetin ve nimetlere şükrün en yüksek ifade biçimi ve aktif, düzenli bir hayatın göstergesidir.
“Sabır” denildiği zaman kuşkusuz aklımıza ilk olarak bela, musibet ve sıkıntılara karşı göstermediğiz tahammül hemencecik gelir. Elbette bu yanlış bir tespit değildir. Aklımıza ilk gelen bu husus doğrudur ve yerinde bir hatırlamadır. Ancak sabır, bundan ibaret değildir.
Sabrın bu çeşidinin yanı sıra ayrıca şu noktalara da dikkat çekmek gerekir; şöyle ki:
Günahlara bolca davet ve çağrıların olduğu bir ortamda günahlara prim vermeyip iltifat etmemek ve kendimizi o bataklıktan kurtarmak elbette bir sabır ürünüdür ve önemli bir sabır türüdür. Gerçekten de o günahlardan uzak durabilmek sabır gerektirir; dayanıklılık gerektirir; tahammül gerektirir. Yani günahlar sürekli bir biçimde, mesai mefhumu tanımaksızın her ortamda seni davet edecek; nefis ve şeytan da nu konuda karşı tarafa destek verecek ve sen her şeye rağmen sabır göstereceksin, tahammül edeceksin ve günahlardan korunacaksın. Elbette ki, bunu sabır kahramanları başarabilir. Demek ki, günahlardan korunabilme becerisi de bir sabır çeşididir.
Diğer taraftan, ibadetlere devam edebilmek için de sabır gereklidir. Hem de ne sabır!
Küçüklüğümde yine Ramazan-ı Şerif yaz mevsimine denk gelmişti. Köy yerinde ekin biçmenin, harman dövmenin ve mahsulü kaldırmanın zamanıydı. Köylü sabahtan akşama çalışıyor ve zor şartlar altında oruç ibadetlerini yerine getiriyorlardı. Bir teravih sonrasıydı; Bedri isimli bir komşumuz hasbi bir şekilde rahmetli babama dedi ki:
“Seyda, vallahi Allah korkusu olmasaydı bu orucu tutamazdım.” Evet, gerçekten şartlar zordu ve Bedri amca, imanının gereğini en net ifadelerle dile getiriyordu. Şu halde Bedri’nin oruç tutabilmesi ve buna devam edebilmesi sabrın en güzel çeşitlerinden biridir. Bizi günahlardan koruyan sabır olduğu gibi ibadetlerimize devam ettiren de sabırdır.
Mesela, günümüz şartlarında sıcak memleketlerde oruç ibadetimizi tutabilmemiz sabır olgunluğuyla ifa edilecektir. Başladığımız zaman korkulacak bir şey olmadığını ve sayılı günlerin tez bittiğini hemen fark ederiz. Yerine getirilmesi gereken önemli ve zorunlu bir görevimiz olmakla birlikte Yüce Mevla’nın bu noktada bizlere vaad ettiği ihsan ve mükâfatların sonsuz ve sınırsız olduğunu da unutmayalım.
Bakara Suresi’nin 153. ayetinde şöyle buyrulmaktadır:
“Ey iman edenler, sabırla ve namazla yardım dileyin. Gerçekten Allah, sabredenlerle beraberdir.”
Doğrusu sabır, insanı ruhen olgunlaştırır, geliştirir ve güçlendirir. Namaz ise, Allah’a kulluğun, teslimiyetin ve nimetlere şükrün en yüksek ifade biçimi ve aktif, düzenli bir hayatın göstergesidir.
“Sabır” denildiği zaman kuşkusuz aklımıza ilk olarak bela, musibet ve sıkıntılara karşı göstermediğiz tahammül hemencecik gelir. Elbette bu yanlış bir tespit değildir. Aklımıza ilk gelen bu husus doğrudur ve yerinde bir hatırlamadır. Ancak sabır, bundan ibaret değildir.
Sabrın bu çeşidinin yanı sıra ayrıca şu noktalara da dikkat çekmek gerekir; şöyle ki:
Günahlara bolca davet ve çağrıların olduğu bir ortamda günahlara prim vermeyip iltifat etmemek ve kendimizi o bataklıktan kurtarmak elbette bir sabır ürünüdür ve önemli bir sabır türüdür. Gerçekten de o günahlardan uzak durabilmek sabır gerektirir; dayanıklılık gerektirir; tahammül gerektirir. Yani günahlar sürekli bir biçimde, mesai mefhumu tanımaksızın her ortamda seni davet edecek; nefis ve şeytan da nu konuda karşı tarafa destek verecek ve sen her şeye rağmen sabır göstereceksin, tahammül edeceksin ve günahlardan korunacaksın. Elbette ki, bunu sabır kahramanları başarabilir. Demek ki, günahlardan korunabilme becerisi de bir sabır çeşididir.
Diğer taraftan, ibadetlere devam edebilmek için de sabır gereklidir. Hem de ne sabır!
Küçüklüğümde yine Ramazan-ı Şerif yaz mevsimine denk gelmişti. Köy yerinde ekin biçmenin, harman dövmenin ve mahsulü kaldırmanın zamanıydı. Köylü sabahtan akşama çalışıyor ve zor şartlar altında oruç ibadetlerini yerine getiriyorlardı. Bir teravih sonrasıydı; Bedri isimli bir komşumuz hasbi bir şekilde rahmetli babama dedi ki:
“Seyda, vallahi Allah korkusu olmasaydı bu orucu tutamazdım.” Evet, gerçekten şartlar zordu ve Bedri amca, imanının gereğini en net ifadelerle dile getiriyordu. Şu halde Bedri’nin oruç tutabilmesi ve buna devam edebilmesi sabrın en güzel çeşitlerinden biridir. Bizi günahlardan koruyan sabır olduğu gibi ibadetlerimize devam ettiren de sabırdır.
Mesela, günümüz şartlarında sıcak memleketlerde oruç ibadetimizi tutabilmemiz sabır olgunluğuyla ifa edilecektir. Başladığımız zaman korkulacak bir şey olmadığını ve sayılı günlerin tez bittiğini hemen fark ederiz. Yerine getirilmesi gereken önemli ve zorunlu bir görevimiz olmakla birlikte Yüce Mevla’nın bu noktada bizlere vaad ettiği ihsan ve mükâfatların sonsuz ve sınırsız olduğunu da unutmayalım.
