Bir tüccar iflâs etmiş, bütün malını ve servetini kaybetmişti. Üstüne
üstlük bir de gırtlağına kadar borca batmıştı. Ödeme imkânı da bulamıyordu.
Kime müracaat ettiyse geri çevriliyor, hangi kapıyı çaldıysa yüzüne
kapanıyordu. Çaresizlik içinde kıvranan bu zavallı adamcağız Ravzai
Mutahhara'ya gelerek orada namaz kıldı. Bu ağır borç yükünden kurtulabilmek
için dua etti. Peygamber Efendimizin hürmetine bu maddî sıkıntılarını
gidersin diye Allah'a niyazda bulundu. Orada öylece yalvarıp yakararak dua
ederken uyuyakaldı. Rüyasında Peygamber Efendimizi gördü. Hemen ellerini
öptü, durumunu arz etti ve Efendimizden yardım istedi.
Peygamber Efendimiz ona:
"Falan yere git! Orada çok zengin bir tüccar var, ona benden selâm söyle,
senin sıkıntını gidersin, sana 100 altın versin," buyurdu. Bunun üzerine
adam Efendimize:
"Ya Resûlallah! Ben o kimseye selâmınızı iletirim ve bana 100 altın
vermesini emrettiğinizi söylerim, fakat bana inanmazsa elimden ne gelir?"
dedi. Efendimiz:
"Merak etme inanması için sana bir belge vereceğim. Şöyle ki: O kimse her
gün mutlaka bana yüz salâvatı şerife okumayı vird edinmişti. Fakat dün gece
salâvat okumayı unuttu. Ona hatırlat da bu akşam salâvat getirmeyi
unutmasın." buyurdu.
Adam uykusundan sevinç ve heyecanla uyandı. 'Bu gördüğüm rüyada mutlaka bir
hayır vardır.' diye düşünüp Efendimizin rüyasında ona söylediği zengin adamı
aradı. Sora sora bu adamın evini öğrendi ve kapısını çaldı. Kapı açıldı,
işte aradığı zengin adam karşısındaydı. Zengin adamın elinde bir elek, her
tarafı saman içindeydi. Meğer samanın içine yanlışlıkla bir altın düşürmüş
ve onu bulmak için bütün samanı elekten geçiriyordu. Zengin adamın bu hâlini
görünce zavallı adamın ümitleri yıkılmıştı. Öyle ya, bir altın için
samanlığın altını üstüne getiren bir adam hiç kendisine yüz altın verir
miydi? Ama ne olursa olsun üzerinde bir emanet vardı, bu emaneti sahibine
tevdi etmeli, Resûlullah'ın selâmını ona iletmeliydi. Bu arada zengin adam
da bu gelen yabancının kim olduğunu, niçin geldiğini açıklamasını
bekliyordu. O da durumu anlattı:
"Resûlullah'ı rüyamda gördüm, sana selâm söyledi. Ayrıca ben müflis bir
kimseyim, çok borçlarım olduğu için bana da yüz altın vermeni emretti,"
dedi. Bunun üzerine adam elindeki eleği yere bırakıp:
"Senin doğru söylediğini ben nereden bileyim?" dedi. Adam Resûlullah'ın
verdiği belgeyi beyan ederek dedi ki:
"Efendim, bana inanmayacağınız ihtimalini Fahri Kainat Efendimize ifade
ettiğimde buyurdular ki: "Siz her gece Efendimize yüz salâvatı şerife
okuyormuşsunuz, ama dün gece unutmuş, okumamışsınız. Bu gece okumayı
unutmayın."
Adam şöyle bir düşündü; her gün yüz salâvat getirdiğini kimse bilmiyordu ve
gerçekten de dün salâvat getirememişti. Samanı elekten geçireyim diye telâş
eden salâvat getirmeyi unutmuştu. Böylece kapıdaki adamın doğru söylediğini
anlayınca, bu durum öylesine hoşuna gitti ki, koskoca Muhammed Mustafa
kendisine selâm söylemişti, bu ne büyük bir şerefti. Resûlullah'ın
gönderdiği bu selâmı tekrar tekrar duymak istiyordu. Onun için adama:
"Peygamber Efendimiz sana ne söylemişti?" diye sordu. Adam:
"Ona benden selâm söyle, sana 100 altın versin buyurdu," dedi. Zengin adam
tekrar:
"Resûlullah sana ne dedi?" diye sordu. Adam yine aynı cevabı verdi. Zengin
adam tam yedi defa "Resûlullah sana ne dedi, bir daha söyle." diye tekrar
tekrar sorup, Efendimizin kendisine gönderdiği selâmı tekrarlattı. Tabiî
selâmı getiren adam, zengin tüccarın kendisiyle dalga geçtiğini sanarak
paradan iyice ümit kesiyordu ki, zengin tüccar:
"Hakkını helâl et! Ben Resûlullahın bana olan selâmını duymak için yedi kere
tekrarlattım. Şimdi sana Efendimizin her selâmı için 100 altın vereceğim.
Yedi defa tekrarlattığıma göre, 700 altın eder," dedi ve altınları verdi.
üstlük bir de gırtlağına kadar borca batmıştı. Ödeme imkânı da bulamıyordu.
Kime müracaat ettiyse geri çevriliyor, hangi kapıyı çaldıysa yüzüne
kapanıyordu. Çaresizlik içinde kıvranan bu zavallı adamcağız Ravzai
Mutahhara'ya gelerek orada namaz kıldı. Bu ağır borç yükünden kurtulabilmek
için dua etti. Peygamber Efendimizin hürmetine bu maddî sıkıntılarını
gidersin diye Allah'a niyazda bulundu. Orada öylece yalvarıp yakararak dua
ederken uyuyakaldı. Rüyasında Peygamber Efendimizi gördü. Hemen ellerini
öptü, durumunu arz etti ve Efendimizden yardım istedi.
Peygamber Efendimiz ona:
"Falan yere git! Orada çok zengin bir tüccar var, ona benden selâm söyle,
senin sıkıntını gidersin, sana 100 altın versin," buyurdu. Bunun üzerine
adam Efendimize:
"Ya Resûlallah! Ben o kimseye selâmınızı iletirim ve bana 100 altın
vermesini emrettiğinizi söylerim, fakat bana inanmazsa elimden ne gelir?"
dedi. Efendimiz:
"Merak etme inanması için sana bir belge vereceğim. Şöyle ki: O kimse her
gün mutlaka bana yüz salâvatı şerife okumayı vird edinmişti. Fakat dün gece
salâvat okumayı unuttu. Ona hatırlat da bu akşam salâvat getirmeyi
unutmasın." buyurdu.
Adam uykusundan sevinç ve heyecanla uyandı. 'Bu gördüğüm rüyada mutlaka bir
hayır vardır.' diye düşünüp Efendimizin rüyasında ona söylediği zengin adamı
aradı. Sora sora bu adamın evini öğrendi ve kapısını çaldı. Kapı açıldı,
işte aradığı zengin adam karşısındaydı. Zengin adamın elinde bir elek, her
tarafı saman içindeydi. Meğer samanın içine yanlışlıkla bir altın düşürmüş
ve onu bulmak için bütün samanı elekten geçiriyordu. Zengin adamın bu hâlini
görünce zavallı adamın ümitleri yıkılmıştı. Öyle ya, bir altın için
samanlığın altını üstüne getiren bir adam hiç kendisine yüz altın verir
miydi? Ama ne olursa olsun üzerinde bir emanet vardı, bu emaneti sahibine
tevdi etmeli, Resûlullah'ın selâmını ona iletmeliydi. Bu arada zengin adam
da bu gelen yabancının kim olduğunu, niçin geldiğini açıklamasını
bekliyordu. O da durumu anlattı:
"Resûlullah'ı rüyamda gördüm, sana selâm söyledi. Ayrıca ben müflis bir
kimseyim, çok borçlarım olduğu için bana da yüz altın vermeni emretti,"
dedi. Bunun üzerine adam elindeki eleği yere bırakıp:
"Senin doğru söylediğini ben nereden bileyim?" dedi. Adam Resûlullah'ın
verdiği belgeyi beyan ederek dedi ki:
"Efendim, bana inanmayacağınız ihtimalini Fahri Kainat Efendimize ifade
ettiğimde buyurdular ki: "Siz her gece Efendimize yüz salâvatı şerife
okuyormuşsunuz, ama dün gece unutmuş, okumamışsınız. Bu gece okumayı
unutmayın."
Adam şöyle bir düşündü; her gün yüz salâvat getirdiğini kimse bilmiyordu ve
gerçekten de dün salâvat getirememişti. Samanı elekten geçireyim diye telâş
eden salâvat getirmeyi unutmuştu. Böylece kapıdaki adamın doğru söylediğini
anlayınca, bu durum öylesine hoşuna gitti ki, koskoca Muhammed Mustafa
kendisine selâm söylemişti, bu ne büyük bir şerefti. Resûlullah'ın
gönderdiği bu selâmı tekrar tekrar duymak istiyordu. Onun için adama:
"Peygamber Efendimiz sana ne söylemişti?" diye sordu. Adam:
"Ona benden selâm söyle, sana 100 altın versin buyurdu," dedi. Zengin adam
tekrar:
"Resûlullah sana ne dedi?" diye sordu. Adam yine aynı cevabı verdi. Zengin
adam tam yedi defa "Resûlullah sana ne dedi, bir daha söyle." diye tekrar
tekrar sorup, Efendimizin kendisine gönderdiği selâmı tekrarlattı. Tabiî
selâmı getiren adam, zengin tüccarın kendisiyle dalga geçtiğini sanarak
paradan iyice ümit kesiyordu ki, zengin tüccar:
"Hakkını helâl et! Ben Resûlullahın bana olan selâmını duymak için yedi kere
tekrarlattım. Şimdi sana Efendimizin her selâmı için 100 altın vereceğim.
Yedi defa tekrarlattığıma göre, 700 altın eder," dedi ve altınları verdi.
