Bahar aylarının verimli topraklarının içinde iki tohum yanyana yatıyorlarmış.Tohumlardan biri diğerine;
__Ben büyümek istiyorum demiş!Köklerimi altımdaki toprağın derinliklerine ve filizimi yeryüzüne göndermek istiyorum baharın müjdecisi tomurcuklarım açılsın istiyorum güneşin sıcağını yüzümde sabahın tatlı dokunuşunu yapraklarımda hissetmek istiyorum.
Ve büyümeye başladı tohum.
İkinci tohum ise;
__Ben korkuyorum dedi köklerimi altımda yatan toprağa derinliklere gönderirsem karanlıklarda beni neyin beklediğini bilemem üstümdeki toprağı zorlayıp yeryüzüne çıkmaya çalışsam filizlerim zarar görebilir.Hem tomurcuklarım açmaya başladığında üzerinde salyangozlar gezip onları yemeye kalkarsa?Ya tomurcuklarım açılıp çiçeğe dönüştüklerinde küçük bir çocuk beni koparıverirse?Yoo hayır en iyisi burada kalıp beklemek büyümek için belki daha güvenli bir zaman bulabilirim.
Ve ikinci tohum beklemeye başladı.
O sırada yumuşamış olan bahar toprağını eşeleyen bir tavuk tohumu buldu ve bir lokmada yutuverdi.
alıntı
