Ruh nasıl bir şeydir?
Bir şeyin mahiyetinin tam olarak anlaşılamaması yoklu u için bir sebep de ildir. Varlı ına inanmak başkadır mahiyetini çözmek başkadır. Dolayısıyla mahiyetinin tam anlaşılamaması ruhun varlı ına halel vermez.
Ruh vücudu canlı tutan ve iradenin merkezi olan bir ben varlı ıdır. Ahmet, Mehmet dedi imiz zaman hiçbir şekilde o kişilerin mekanik işleyen bedenlerini yada bedenlerinin bir parçasını kasdetmeyip o kişinin esas benli i olan ruhunu hedef alırız. Zaten mekanik olarak işleyen vücut mekanizması hiçbir zaman muhatap kabul edilemez. Nitekim ölünce vücut aynen dursa bile o "ben" cesetten ayrıldı ı için cesede o şahsiyeti veremeyiz. Ruh, insanın maddi yanı devamlı de işti i halde onda de işmeyen bir boyut, bir öz mevcuttur ki bütün bu de işimlere ra men her insanın kendi olarak kalmasını sa lar. Alışkanlıklar ve ahlak insanda de işebilir fakat şahsiyet de işmez. Yani Ahmet ölene kadar Ahmettir. Hiçbir zaman başka biri haline gelemez.
Şunu da belirtmek gerekir ki ruh maddi bir şey de ildir. Bu yüzden ruhu maddi olarak ölçülebilecek bir şekilde(ışık, enerji vs) tanımlamaya çalışmak do ru de ildir.
Ayette;
"Ve sana ruhtan sorarlar. De ki: "Ruh, Rabbimin emrindendir. Ve size, ilimden sadece az birşey verilmiştir."17/85
Buyurularak bu ilimden bize az bir şey verildi i bildirilmekle birlikte "Rabbimin emrindendir" ifadesi ile emir aleminden oldu u anlaşılmaktadır.
Bediuzzaman hazretleri bunu şöyle tefsir eder;
Ruh, vücud-u harici giydirilmiş bir kanundur
Ruh bir nurani kanundur; vücud-u harici giymiş bir namustur şuuru başına takmış. Bu mevcut ruh, şu makul kanuna olmuş iki kardeş, iki yoldaş. Sabit ve hem daim fıtri kanunlar gibi, ruh dahi hem , alem-i emir, hem irade vasfından gelir. Kudret vücud-u hissi, şuuru başına takar, bir seyyale-i latifeyi o cevhere sadef eder. E er envadaki kanunlara kudret-i Halık vücud-u harici giydirirse, herbiri bir ruh olur. Ger vücudu ruh çıkarsa, başından şuuru indirirse, yine layemut kanun olur.
Bir şeyin mahiyetinin tam olarak anlaşılamaması yoklu u için bir sebep de ildir. Varlı ına inanmak başkadır mahiyetini çözmek başkadır. Dolayısıyla mahiyetinin tam anlaşılamaması ruhun varlı ına halel vermez.
Ruh vücudu canlı tutan ve iradenin merkezi olan bir ben varlı ıdır. Ahmet, Mehmet dedi imiz zaman hiçbir şekilde o kişilerin mekanik işleyen bedenlerini yada bedenlerinin bir parçasını kasdetmeyip o kişinin esas benli i olan ruhunu hedef alırız. Zaten mekanik olarak işleyen vücut mekanizması hiçbir zaman muhatap kabul edilemez. Nitekim ölünce vücut aynen dursa bile o "ben" cesetten ayrıldı ı için cesede o şahsiyeti veremeyiz. Ruh, insanın maddi yanı devamlı de işti i halde onda de işmeyen bir boyut, bir öz mevcuttur ki bütün bu de işimlere ra men her insanın kendi olarak kalmasını sa lar. Alışkanlıklar ve ahlak insanda de işebilir fakat şahsiyet de işmez. Yani Ahmet ölene kadar Ahmettir. Hiçbir zaman başka biri haline gelemez.
Şunu da belirtmek gerekir ki ruh maddi bir şey de ildir. Bu yüzden ruhu maddi olarak ölçülebilecek bir şekilde(ışık, enerji vs) tanımlamaya çalışmak do ru de ildir.
Ayette;
"Ve sana ruhtan sorarlar. De ki: "Ruh, Rabbimin emrindendir. Ve size, ilimden sadece az birşey verilmiştir."17/85
Buyurularak bu ilimden bize az bir şey verildi i bildirilmekle birlikte "Rabbimin emrindendir" ifadesi ile emir aleminden oldu u anlaşılmaktadır.
Bediuzzaman hazretleri bunu şöyle tefsir eder;
Ruh, vücud-u harici giydirilmiş bir kanundur
Ruh bir nurani kanundur; vücud-u harici giymiş bir namustur şuuru başına takmış. Bu mevcut ruh, şu makul kanuna olmuş iki kardeş, iki yoldaş. Sabit ve hem daim fıtri kanunlar gibi, ruh dahi hem , alem-i emir, hem irade vasfından gelir. Kudret vücud-u hissi, şuuru başına takar, bir seyyale-i latifeyi o cevhere sadef eder. E er envadaki kanunlara kudret-i Halık vücud-u harici giydirirse, herbiri bir ruh olur. Ger vücudu ruh çıkarsa, başından şuuru indirirse, yine layemut kanun olur.