Hangi ecir
nefsime zor gelse...
Aklım
ve iradem
ruhumun vecdiyle bedelleşip
Kalbimi
sesini dinlese
ver iradem azmedip
Bir zafiyet
göstermeden
taat edip sürura erişse
İçim güler,
hissiyatımın
burukluğu geçer
İşte o vakit
gönlüm sukut eder
Uzuvlar ahenkle ar eyler
Meşk
adına ne varsa
Ruhum icabet eder
Aşka ram eyler
Çile
nefse ağır gelir,
eza için aman diler
Şikayetlenmek
hangi adresi
aşikar eder, ar neyler
Ah u figanlar
gam içinde
defin mi bekler
Peki,
umut nasıl
sevdaya yüz sürer
Ruhun
lisanından meşk eder
Gönül iklimini viran eyler
Sabrın
ihtişamı arken
Nasip bahta sırken
Akıl
bir nazarken
İzan ne biçer
Ana dilinden
uzaklaşan her nesil hardır
Sinesinde hınç barındıran nazardır
Şefkat ve
muhabbet sünnetullahtır
Edebin hülasasında ki farktır
İnsan
olmak adına katkıdır
Beyan etmek için şarttır
Yoksa
nesiller tefrika
Sahrasında ki candır
Viran eden
kimse sultan değil
Rüsva olmak adına kerihtir
Babamın yükü
çok ağırdı kimse bilmez
Şahit
olan nazarlar hak
ve hukuk adına hiç söz etmez
Zavallı
annem sabrın
dermanından vazgeçmez
Kanaat ettiren
acziyet ruhundan gitmez
Adalet namına hüküm süren nefesler
Hakikat
adına aşktan söz etmez
İnsan niye
hesabın eşiğindedir
Müddet-i nefes aklın dengidir
Vicdan
ruhun sezgisidir
Gönül hakkın şevkidir
Aşkın
edep iksiridir
Öte için saiktir
Ölüm,
en anlamlı
kitabın gerekçesidir
Lahzanın
içinde sır olan bir emirdir
Yaratan adına bir mizan günüdür
Kul olmak
nasibin alinde niyettir
Yoksa insan
sadece bir beşerdir
Yaşamak için taklidin dilidir
İrade
ve akıl o vakit
Niye beyhudedir
Aşk,
halin demidir
Hak için bedeldir
İrade
yetkidir
Hesap içindir
Mustafa CİLASUN
nefsime zor gelse...
Aklım
ve iradem
ruhumun vecdiyle bedelleşip
Kalbimi
sesini dinlese
ver iradem azmedip
Bir zafiyet
göstermeden
taat edip sürura erişse
İçim güler,
hissiyatımın
burukluğu geçer
İşte o vakit
gönlüm sukut eder
Uzuvlar ahenkle ar eyler
Meşk
adına ne varsa
Ruhum icabet eder
Aşka ram eyler
Çile
nefse ağır gelir,
eza için aman diler
Şikayetlenmek
hangi adresi
aşikar eder, ar neyler
Ah u figanlar
gam içinde
defin mi bekler
Peki,
umut nasıl
sevdaya yüz sürer
Ruhun
lisanından meşk eder
Gönül iklimini viran eyler
Sabrın
ihtişamı arken
Nasip bahta sırken
Akıl
bir nazarken
İzan ne biçer
Ana dilinden
uzaklaşan her nesil hardır
Sinesinde hınç barındıran nazardır
Şefkat ve
muhabbet sünnetullahtır
Edebin hülasasında ki farktır
İnsan
olmak adına katkıdır
Beyan etmek için şarttır
Yoksa
nesiller tefrika
Sahrasında ki candır
Viran eden
kimse sultan değil
Rüsva olmak adına kerihtir
Babamın yükü
çok ağırdı kimse bilmez
Şahit
olan nazarlar hak
ve hukuk adına hiç söz etmez
Zavallı
annem sabrın
dermanından vazgeçmez
Kanaat ettiren
acziyet ruhundan gitmez
Adalet namına hüküm süren nefesler
Hakikat
adına aşktan söz etmez
İnsan niye
hesabın eşiğindedir
Müddet-i nefes aklın dengidir
Vicdan
ruhun sezgisidir
Gönül hakkın şevkidir
Aşkın
edep iksiridir
Öte için saiktir
Ölüm,
en anlamlı
kitabın gerekçesidir
Lahzanın
içinde sır olan bir emirdir
Yaratan adına bir mizan günüdür
Kul olmak
nasibin alinde niyettir
Yoksa insan
sadece bir beşerdir
Yaşamak için taklidin dilidir
İrade
ve akıl o vakit
Niye beyhudedir
Aşk,
halin demidir
Hak için bedeldir
İrade
yetkidir
Hesap içindir
Mustafa CİLASUN
