Gönül mabedimde okunan salalarla uyanıyorum bu sabah
Yüreğim yıllardan kalma kitapların raflardaki tozlu hali gibi
Yine savruluyor samyeli rüzgarlarında
Her nefes alışımda bir günahın diyeti gibi yanıyor ciğerlerim
Yanmak temizler tüm günahları diyor bir ses
Yanmışlar yanmaz ki diyorum içimden
Bir narın yaktığı sineleri su bile söndüremez
Ve uçurumlar, en onulmaz yaraların ilacı
Bir hayatın tüm gerçekliğiyle gözler önünden geçişi
Ve bir 14`lü, ölümle yaşam arasındaki çizgi
Tek bir kurşunun anlattığını kim anlatabilir
Ellerimden kayan bir hayat,ayaklarıma takılıp yerlerde sürünen ruhum
Uzaklara dalıp giden gözlerim
Denizin kayalara vuran ve ruhumu okşayan buz gibi suları
Uzaklar çağırıyor beni,ruhum ötelere hasret
Bırakasım var kendimi uçsuz bucaksız ummana
Ya da en iyisi alıp başını gitmek
Bilmediğim,görmediğim uzak ülkelere
Belki bulurum aradıklarımı
Yıllardır bir deli sevdaya meftun ruhuma,belki bir inşirah bahşedilir okyanuslar ötesinde
Korkupta yüzleşemediğim her şeyi ardımda bırakmak istiyorum”Korkmak” bu kelime uğramamıştı ne zamandır semtimize
Şimdilerde ise çepeçevre sarıyor her yanımı
Sonbaharın en güzel halini gösteren kasım ortasında üşüyorum
Her uzattığımda boşluğa çıkan ellerim
Yine boşluktaYalnız değilsin der gibi yapraklar düşüyor ellerime Her rüzgar esişinde kanayan yaralarım sızlıyor biraz daha
Bir ruhun kansere müptela oluşunu adım adım yaşıyorum
Hüzünbaz yüreğimin ilacı ötelerde ,Öteler çağırıyor beni …
Mehmet Akif baltacı
Yüreğim yıllardan kalma kitapların raflardaki tozlu hali gibi
Yine savruluyor samyeli rüzgarlarında
Her nefes alışımda bir günahın diyeti gibi yanıyor ciğerlerim
Yanmak temizler tüm günahları diyor bir ses
Yanmışlar yanmaz ki diyorum içimden
Bir narın yaktığı sineleri su bile söndüremez
Ve uçurumlar, en onulmaz yaraların ilacı
Bir hayatın tüm gerçekliğiyle gözler önünden geçişi
Ve bir 14`lü, ölümle yaşam arasındaki çizgi
Tek bir kurşunun anlattığını kim anlatabilir
Ellerimden kayan bir hayat,ayaklarıma takılıp yerlerde sürünen ruhum
Uzaklara dalıp giden gözlerim
Denizin kayalara vuran ve ruhumu okşayan buz gibi suları
Uzaklar çağırıyor beni,ruhum ötelere hasret
Bırakasım var kendimi uçsuz bucaksız ummana
Ya da en iyisi alıp başını gitmek
Bilmediğim,görmediğim uzak ülkelere
Belki bulurum aradıklarımı
Yıllardır bir deli sevdaya meftun ruhuma,belki bir inşirah bahşedilir okyanuslar ötesinde
Korkupta yüzleşemediğim her şeyi ardımda bırakmak istiyorum”Korkmak” bu kelime uğramamıştı ne zamandır semtimize
Şimdilerde ise çepeçevre sarıyor her yanımı
Sonbaharın en güzel halini gösteren kasım ortasında üşüyorum
Her uzattığımda boşluğa çıkan ellerim
Yine boşluktaYalnız değilsin der gibi yapraklar düşüyor ellerime Her rüzgar esişinde kanayan yaralarım sızlıyor biraz daha
Bir ruhun kansere müptela oluşunu adım adım yaşıyorum
Hüzünbaz yüreğimin ilacı ötelerde ,Öteler çağırıyor beni …
Mehmet Akif baltacı
