Ey hüzün
halimde fevksin
Ne kadar nida etsem de,
sükûtumla bütünsün
Neden
içimde feyizsin,
tefekkürümde bir ülfetsin,
elhak muvazenemsin
Aşk
suhuletinde iffetsin,
edebin senasında serinsin,
bahtın bahsinde badesin
Terennüm
ettiğim yudumlar,
gözlerden boşalan yaşlar
henüz geçmediğini söyler
Nasıl bir
sevdadır bu ey yarab
Her deminde sen varsın,
ilkbahar misali nazsın
Aşk
ferahlığında davamsın,
ruhun adımlarında var olan aşksın
Umman için serapsın,
umudun kavlinde farksın,
sen biçare gönlün sağanısın
Kim dönerse,
kalbin derinliğinden eğlediğim
mukabelemle hüzünle anılan ramsın
Ruhum
göçebeliğinde mahzun
Kalbim aşkın letafetiyle
şimdilerde hazza doygun
Attığım adımlar
ve sarf ettiğim soluklar
mefkûrem için solgun
Aklım
kifayet etmiyor,
iradem zafiyet içinde çöküyor,
idrak kalbime aşk diyor
Lakin gözlerim
fersiz dizlerim takatsiz sözlerim
edep için kifayetsiz vakit istiyor
Ah ederek
halini her anışımda
Bir âşık misali her yanışımda
gözyaşlarım dinmiyor
Yıllar unutturamadı,
edebin kalbime sürur kattı,
hasretim kat be kat arttı
Hali kuşatan
sevdan neleri hatırlattı, aşk
kalbin sağanağında ölümle arkadaştı
Issız sokaklar
ufkumda seninle arkadaştı, sakin
köşeler düşüncelerime seni anlattı
Ömrün
kalanında bahar şevktir
Vaktin müddetinde
umutlar sürur ilkiyle letafettir
Bahtım senin
sessizliğinde fevkalade gariptir,
aşk kutsiyeti kalbime şereftir
Kime ne anlatsam
elbette ki sancı çekilecektir,
lakin aşkı ancak yaşayan bilecektir
Ömür bitse de,
kalbim inlese de, şayet aşk ruhuma
refakat etmeyince kabrim fakirdir
Yıllara
borçluluğum aşk acısıdır
Hasretin sılasına yolculuğum
hep kalbimde sancıdır
Nihayetinde ne bir kış
ve ne de bir naaş kalacaktır,
insan aşkla bir başkadır
Kim darda koyuyorsa,
kulun halini anlamadan
nara atıyorsa, aşka muhtaçtır
Aşk, kulluk
letafetinde fevkalade farktır
ve tensellik bakımından hayli bir uzaktır
Mustafa CİLASUN
halimde fevksin
Ne kadar nida etsem de,
sükûtumla bütünsün
Neden
içimde feyizsin,
tefekkürümde bir ülfetsin,
elhak muvazenemsin
Aşk
suhuletinde iffetsin,
edebin senasında serinsin,
bahtın bahsinde badesin
Terennüm
ettiğim yudumlar,
gözlerden boşalan yaşlar
henüz geçmediğini söyler
Nasıl bir
sevdadır bu ey yarab
Her deminde sen varsın,
ilkbahar misali nazsın
Aşk
ferahlığında davamsın,
ruhun adımlarında var olan aşksın
Umman için serapsın,
umudun kavlinde farksın,
sen biçare gönlün sağanısın
Kim dönerse,
kalbin derinliğinden eğlediğim
mukabelemle hüzünle anılan ramsın
Ruhum
göçebeliğinde mahzun
Kalbim aşkın letafetiyle
şimdilerde hazza doygun
Attığım adımlar
ve sarf ettiğim soluklar
mefkûrem için solgun
Aklım
kifayet etmiyor,
iradem zafiyet içinde çöküyor,
idrak kalbime aşk diyor
Lakin gözlerim
fersiz dizlerim takatsiz sözlerim
edep için kifayetsiz vakit istiyor
Ah ederek
halini her anışımda
Bir âşık misali her yanışımda
gözyaşlarım dinmiyor
Yıllar unutturamadı,
edebin kalbime sürur kattı,
hasretim kat be kat arttı
Hali kuşatan
sevdan neleri hatırlattı, aşk
kalbin sağanağında ölümle arkadaştı
Issız sokaklar
ufkumda seninle arkadaştı, sakin
köşeler düşüncelerime seni anlattı
Ömrün
kalanında bahar şevktir
Vaktin müddetinde
umutlar sürur ilkiyle letafettir
Bahtım senin
sessizliğinde fevkalade gariptir,
aşk kutsiyeti kalbime şereftir
Kime ne anlatsam
elbette ki sancı çekilecektir,
lakin aşkı ancak yaşayan bilecektir
Ömür bitse de,
kalbim inlese de, şayet aşk ruhuma
refakat etmeyince kabrim fakirdir
Yıllara
borçluluğum aşk acısıdır
Hasretin sılasına yolculuğum
hep kalbimde sancıdır
Nihayetinde ne bir kış
ve ne de bir naaş kalacaktır,
insan aşkla bir başkadır
Kim darda koyuyorsa,
kulun halini anlamadan
nara atıyorsa, aşka muhtaçtır
Aşk, kulluk
letafetinde fevkalade farktır
ve tensellik bakımından hayli bir uzaktır
Mustafa CİLASUN
