Sabahlar küsmüş leyli geceye
Yollarım dönmüş bir bilmeceye
Uzatsan ellerini bahar türküleriyle
Sürgün olan gönül döner deliye…
Tebessüm etsen bir dem garip ahıma..
Ne Güneşler doğar karanlık bahtıma..
Alsan bu gedanı da huzur yurduna,
Kalır mı senden hoş bir sada yarınıma?
Ağlıyorum, ağladıkça feryad ile batıyorum.
Tevbesiz günahlar döktükçe utanıyorum..
Gelmez mi vuslat fermanım ötelerden?
Ne yana dönsem hicranınla yanıyorum..
Süleymaniye senden almıştır heybetini,
Sultanahmet ise tevazu ve dinginliğini..
Asırları aşıp gelen engin derinliğiyle,
Ayasofya senden almıştır inceliğini..
Ey güzel sevgili!Canımın canı efendi
Güzel,Seni görmekle güzel ve sevimli
Seni bilmeyen olur mu şu alemde ali
Ve Seni bilen nasıl bilmez kendini..
Ey güle kokusunu veren can, gül-i ranam
Güneş ve ay cemalini görmekle füruzan
Alemler meşke gelir nur-u aşkınla her an
Bu biçare bendene vuslat vakti ne zaman…
Nazar kılsan efendim o rahşan bakışınla,
Kopar ruhumda tufanlar o anın şavkıyla.
Kainat bir noktadır o mübarek avucunda,
Günahlarım dökülür hicabından saygıyla.
Gurbetine taş olsa dayanmaz Şah-ı Levlakım,
Vuslat bülbüllerin ötmez mi, fakirine Sultanım?
Sen ki Hasretim, Sen ki Visalimsin ey yandığım,
Ferman çıkmaz mı gül gönlünden, gül edalım?
Şah-ı levlakım! Ferman buyur da huzuruna varayım.
Sen ki rahmette ince bir mizansın, kurbanın olayım!
Ömür üç gündü, ikisi gitti! Son dem de Senle dolayım.
Kapanırken gözlerim bu aleme, ötelere Senle açayım..
Ey canımın Canı Canan! Bitsin bu gurbet-i zaman!..
Bülbüller okusun en güzel salaları dört bir yandan..
Sana geliyorum Gül-i Sultan, yareme merhem kılsan
Alsan gayrı huzuru pakine ve kalsam ebede dek öyle…
Nev Niyaz
