- Üyelik Tarihi
- 2 Eyl 2005
- Mesajlar
- 2,975
- Aldığı Beğeniler
- 2
Medine'nin kadınları hem güleryüzlü, hem de güzeldirler. Ancak Hifa
Hatun başka güzeldir ve bambaşka gülümser. Öylesine sıcakkanlı ve
öylesine samimidir ki kadınlar onu canları gibi severler. O lu, abisi,
erkek kardeşi olanlar akraba olmaya kalkar, hatta bazıları beylerine
ister. Onu ciddi ciddi sıkıştırır, araya hatırlıları koyup, izdivaç
teklif ederler. Hifa Hatun'un methi hızla yayılır ve çoook uzaklara
gider. Bırakın hekimleri, tüccarları, vezirler, sultanlar sıraya
girer. Ancak o Necaşi gibi bir İmparatoru bile reddeder sadece ve
sadece Allah'ın
rızasını diler. Ama taliplerin ardı arkası kesilmez. Kimi ayaklarına
halılar serer... Kimi eşi ine cevahirler döker... Yüz kızıl tüylü
deveyi getirip kapısına ba layanları mı sorarsınız, yoksa saray
anahtarlarını önüne
atanları mı? Hifa Hatun bütün bunlara dönüp bakmaz bile, Efendimizin
huzuruna çıkıp "Ey Allah'ın Resûlü" der, "bana cennete götürecek bir
şeyler
ö retsene." Do rusu o, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve
sellem) 'gündüzleri oruç tut' ya da 'geceleri namaz kıl' gibi bir
tavsiyede bulunaca ını sanır ama Server-i Kâinat "Önce evlenmen lâzım"
buyururlar "zira bununla dininin yarısını emniyete alırsın!" Hifa,
büyük bir
teslimiyetle boynunu büker ve "siz kimi münasip görürseniz ben ona
razıyım" der. Mâlum, o sıradan bir hanım de ildir ve onu nikahına
alacak erke in de "özel" olması gerekir. Lâkin Resûlullah (sallallahü
aleyhi ve sellem) ne kimseye ümid verir, ne de kimsenin ümidini kırar.
Her zamanki gibi basit Ve pratik bir çare bulur "yarın sabah mescide
ilk gelenle evlen"
buyururlar. Bu teklifi herkesin hoşuna gider, talipler erken kalkmak için
tedbirler düşünür, kendilerince hazırlık yaparlar. Bu haberi elbette
Hazret-i Suheyb de duyar ama dikkate almaz.
Zira o fakir ve kimsesiz biridir. Evi yurdu yoktur ve karnını zor
doyurur. Kah a aç altlarına uzanır, kâh mescid gölgelerine kıvrılır.
Uzun boyuna ra men o kadar zayıftır ki, rüzgar sert esse ayaklarını
yerden kaldırır. Ama bakın şu işe ki o gece Allahü teâlâ bütün
sahabelere derin
bir uyku verir, Hifa Hatun'un talipleri gözlerine çöken a ırlı a
yenilirler. Resulullah
Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) her zamanki gibi imsak
sökerken mescide gelir ve büyük bir merakla talihli sahabeyi bekler.
Nitekim mescidin eşi inde bir gölge uzar ve Süheyb içeri girer.
Resulullah Efendimiz namazdan sonra Hifa Hatunu ça ırtıp neticeyi
bildirir. Hazret-i Hifa büyük bir teslimiyetle kabul eder. Efendimiz
güzel bir hutbe okur ve nikah akidlerini
yaparlar. Sonra şanslı sahabeye döner "Ey Süheyb" buyururlar, "şimdi
hanımına bir hediye al ve tut elinden evine götür."Suheyb Radıyallahu
anh ellerini çaresizlikle iki yana açar. "İyi ama" diye mırıldanır,
"benim ne bir dirhem gümüşüm, ne de sı ınacak evim var." Hifa Hatun
kocasının boynunu büktürmez, ona içinde on bin dirhem
gümüş olan süslü bir heybe gönderir ve "filanca yerdeki
köşkümü sana hediye ettim" der. Alemlerin Efendisi çok hislenir onlara
hayır dualar ederler. Süheyb, o gün Medine sokaklarında dolanır durur,
akşama do ru utana sıkıla kona a sokulur. Kendisi için hazırlanan
muhteşem sofradan ya bir, ya iki hurma alır ve "Ya Hifa" der,
"biliyorum sen benim için bulunmaz bir nimetsin, ben ise senin için
sadece mihnetim. Ben şükretsem gerek,
sen sabretsen gerek. İster misin şu geceyi taat ve ibadetle geçirelim zira
Efendimiz (Sallallahü aleyhi ve sellem) "Cennette yüksek bir çardak
vardır. Orada yalnız şükredenlerle sabredenler otururlar."
buyurdular. Ve öyle de yaparlar. Seccadelerini gözyaşları ile ıslatır,
kalplerini zikr ile aydınlatırlar. Cebrail Aleyhisselam olup biteni
Resulullah Efendimize anlatır ve onları Allahü teâlânın cenneti ve
cemaliyle müjdeler. Ertesi sabah, namazdan sonra Efendimiz Suheyb'i
yanlarına oturtur "Ey Süheyb" buyururlar "geceki halini sen mi
anlatırsın ben mi anlatayım?" Süheyb gözlerini kuca ına indirir, zor
duyulan bir sesle "Allahın Resulü
en iyisini bilir" cevabını verir. Efendimiz onlara "ne mutlu size"
gibilerinden bakar, "İkiniz de
cennetliksiniz" buyururlar, "... ve Allahü teâlâyı göreceksiniz!"
Süheyb derhal secdeye kapanır ve "Ya Rabbi!" diye yalvarır, "o ki beni
ma firet ettin, günahlara
bulaşmadan canımı al!"
Allahü teâlâ bu yanık duayı kabul eder, Suheyb, secdede kalakalır.
Mescidde bulunanlar a lamaklı olurlar. Resulullah Efendimiz
(sallallahu aleyhi ve sellem) "Size daha şaşılacak bir şey söyliyeyim
mi? Şu anda Hifa Hatun da ruhunu Hakka teslim etti" buyururlar.
Namazlarını, yüzü suyu hürmetine yaratıldı ımız o yüce Server
kıldırır. İkisini yanyana topra a bırakırlar. Baş uçlarına küçük bir
tahta çakar. Birine "şükredenlerden Suheyb" yazarlar, öbürüne
"sabredenlerden Hifa!"
Allah (c.c) o peygamberin ve ashabının yolundan ayırmasın... Amin!
Hatun başka güzeldir ve bambaşka gülümser. Öylesine sıcakkanlı ve
öylesine samimidir ki kadınlar onu canları gibi severler. O lu, abisi,
erkek kardeşi olanlar akraba olmaya kalkar, hatta bazıları beylerine
ister. Onu ciddi ciddi sıkıştırır, araya hatırlıları koyup, izdivaç
teklif ederler. Hifa Hatun'un methi hızla yayılır ve çoook uzaklara
gider. Bırakın hekimleri, tüccarları, vezirler, sultanlar sıraya
girer. Ancak o Necaşi gibi bir İmparatoru bile reddeder sadece ve
sadece Allah'ın
rızasını diler. Ama taliplerin ardı arkası kesilmez. Kimi ayaklarına
halılar serer... Kimi eşi ine cevahirler döker... Yüz kızıl tüylü
deveyi getirip kapısına ba layanları mı sorarsınız, yoksa saray
anahtarlarını önüne
atanları mı? Hifa Hatun bütün bunlara dönüp bakmaz bile, Efendimizin
huzuruna çıkıp "Ey Allah'ın Resûlü" der, "bana cennete götürecek bir
şeyler
ö retsene." Do rusu o, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve
sellem) 'gündüzleri oruç tut' ya da 'geceleri namaz kıl' gibi bir
tavsiyede bulunaca ını sanır ama Server-i Kâinat "Önce evlenmen lâzım"
buyururlar "zira bununla dininin yarısını emniyete alırsın!" Hifa,
büyük bir
teslimiyetle boynunu büker ve "siz kimi münasip görürseniz ben ona
razıyım" der. Mâlum, o sıradan bir hanım de ildir ve onu nikahına
alacak erke in de "özel" olması gerekir. Lâkin Resûlullah (sallallahü
aleyhi ve sellem) ne kimseye ümid verir, ne de kimsenin ümidini kırar.
Her zamanki gibi basit Ve pratik bir çare bulur "yarın sabah mescide
ilk gelenle evlen"
buyururlar. Bu teklifi herkesin hoşuna gider, talipler erken kalkmak için
tedbirler düşünür, kendilerince hazırlık yaparlar. Bu haberi elbette
Hazret-i Suheyb de duyar ama dikkate almaz.
Zira o fakir ve kimsesiz biridir. Evi yurdu yoktur ve karnını zor
doyurur. Kah a aç altlarına uzanır, kâh mescid gölgelerine kıvrılır.
Uzun boyuna ra men o kadar zayıftır ki, rüzgar sert esse ayaklarını
yerden kaldırır. Ama bakın şu işe ki o gece Allahü teâlâ bütün
sahabelere derin
bir uyku verir, Hifa Hatun'un talipleri gözlerine çöken a ırlı a
yenilirler. Resulullah
Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) her zamanki gibi imsak
sökerken mescide gelir ve büyük bir merakla talihli sahabeyi bekler.
Nitekim mescidin eşi inde bir gölge uzar ve Süheyb içeri girer.
Resulullah Efendimiz namazdan sonra Hifa Hatunu ça ırtıp neticeyi
bildirir. Hazret-i Hifa büyük bir teslimiyetle kabul eder. Efendimiz
güzel bir hutbe okur ve nikah akidlerini
yaparlar. Sonra şanslı sahabeye döner "Ey Süheyb" buyururlar, "şimdi
hanımına bir hediye al ve tut elinden evine götür."Suheyb Radıyallahu
anh ellerini çaresizlikle iki yana açar. "İyi ama" diye mırıldanır,
"benim ne bir dirhem gümüşüm, ne de sı ınacak evim var." Hifa Hatun
kocasının boynunu büktürmez, ona içinde on bin dirhem
gümüş olan süslü bir heybe gönderir ve "filanca yerdeki
köşkümü sana hediye ettim" der. Alemlerin Efendisi çok hislenir onlara
hayır dualar ederler. Süheyb, o gün Medine sokaklarında dolanır durur,
akşama do ru utana sıkıla kona a sokulur. Kendisi için hazırlanan
muhteşem sofradan ya bir, ya iki hurma alır ve "Ya Hifa" der,
"biliyorum sen benim için bulunmaz bir nimetsin, ben ise senin için
sadece mihnetim. Ben şükretsem gerek,
sen sabretsen gerek. İster misin şu geceyi taat ve ibadetle geçirelim zira
Efendimiz (Sallallahü aleyhi ve sellem) "Cennette yüksek bir çardak
vardır. Orada yalnız şükredenlerle sabredenler otururlar."
buyurdular. Ve öyle de yaparlar. Seccadelerini gözyaşları ile ıslatır,
kalplerini zikr ile aydınlatırlar. Cebrail Aleyhisselam olup biteni
Resulullah Efendimize anlatır ve onları Allahü teâlânın cenneti ve
cemaliyle müjdeler. Ertesi sabah, namazdan sonra Efendimiz Suheyb'i
yanlarına oturtur "Ey Süheyb" buyururlar "geceki halini sen mi
anlatırsın ben mi anlatayım?" Süheyb gözlerini kuca ına indirir, zor
duyulan bir sesle "Allahın Resulü
en iyisini bilir" cevabını verir. Efendimiz onlara "ne mutlu size"
gibilerinden bakar, "İkiniz de
cennetliksiniz" buyururlar, "... ve Allahü teâlâyı göreceksiniz!"
Süheyb derhal secdeye kapanır ve "Ya Rabbi!" diye yalvarır, "o ki beni
ma firet ettin, günahlara
bulaşmadan canımı al!"
Allahü teâlâ bu yanık duayı kabul eder, Suheyb, secdede kalakalır.
Mescidde bulunanlar a lamaklı olurlar. Resulullah Efendimiz
(sallallahu aleyhi ve sellem) "Size daha şaşılacak bir şey söyliyeyim
mi? Şu anda Hifa Hatun da ruhunu Hakka teslim etti" buyururlar.
Namazlarını, yüzü suyu hürmetine yaratıldı ımız o yüce Server
kıldırır. İkisini yanyana topra a bırakırlar. Baş uçlarına küçük bir
tahta çakar. Birine "şükredenlerden Suheyb" yazarlar, öbürüne
"sabredenlerden Hifa!"
Allah (c.c) o peygamberin ve ashabının yolundan ayırmasın... Amin!
mevlam hepimizi inş hifa hatun gibi olanlardan eylesin ..