- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
Herkesin sevgi kavramı, mutluluktan beklentisi farklı, kimsenin ki kimseye uymaz, tıpkı elbiselerimiz gibi. Bazen renklidir davranışımız, duygularımız, bazen de bu dünyayı terk edene saygı gösterir gibi terk edilen duygulara ve bizi bırakıp gidenlere tepki gibi siyaha bürünür kelimelerimiz hislerimiz, yüzümüze yansır tüm hüzünlermiz. Bir de her zaman aynı duygularla cevap veremeyiz herkese, seçeriz ve seçiliriz. Bir bakış bir gülüş değildir seçimi sağlayan tene dokunuş değildir yürekteki yaşam titreşimlerini artıran, sevmek isteyenden sevilmek isteyene bir haykırıştır, çoğu zaman bir yüreğin anlattıklarıdır. Benim haykırışlarım yıllar ilerledikçe azalacağına daha da çoğalıyor, sona doğru adım adım yaklaştıkça içimde yaşayan ve bir türlü gerçeğe dönüşemeyen sevgim birikiyor, gittikçe çoğalan bir duygu seline dönüşüyor. Yaşamak istediklerimi yaşayamamanın verdiği sıkıntı boğuyor beni. Hayallerini kurduğum sevgiye şöyle bir teğet geçebilseydim belki o da yetecek ama o kadar uzağım ki istediğim hayata. Tüm geçen yıllar ve olumsuz olaylara rağmen, içimde bitip tükenmez bir sevgi var, keşke olmasaydı dediğim anlar o kadar çoğaldı ki bu aralar. Yaşayamadığım sevgi dünyamı yazdığımda kendimi avuttuğumu düşünüyordum ama olmuyor, yazdıklarım içimdekileri daha da büyütüyor ve içimde sanki sanal olarak yeni bir hayat kuruluyor ve ben her göz kırpıştırışımda dış dünyamdaki yalnızlığıma dönüyorum. Sevgim ve insanları kucaklayan harflerim çevremdekilere yönelik görünüyor ama aslında esas sevgimin kaynağı bir bilinmeze doğru gidiyor ve ben artık takip edemiyorum, artık çok sevdiğim bu şehir bile bir harabe gibi görünüyor, gözlerim de beni kandırıyor, sanki çek git diyor bu şehirden. Korkağım, hayatımı değiştirebilecek hiçbir şey yapamıyorum, her gün bulunduğum ortama uyum sağlayıp sadece sahte sahte gülümsüyorum. Ama beni tanıyanlar benim gibi düşünmüyor, girdiğim bütün ortamlarda neşe kaynağı oluveriyorum, kimilerini yüreğimden dilime doğru yağan duygusal yağmurlarımla hayrete düşürürken kimilerini de olaylara espritüel bakışımla gülümsetebiliyorum. Konu kendi yaşamım ve sevgi dünyam olunca kendimi çevremden ve herkesten soyutluyorum, kendi hayatımda başrolde olmam gerekirken, bir de bakıyorum ki figüran bile değilim, sadece seyirciyim.
