Allah’ın öyle kulları vardır ki ne peygamberdirler ne de şehittirler. Ama peygamberler ve şehitler onlara gıpta ederler.” (Ahmed, el-Müsned, nr. 22906; Hâkim, el-Müstedrek, nr. 7318)
SEMERKAND DERGİSİ Mart 2011 147.SAYI
Sadıkların Marifet ve Velayet Makamı
Seleften birinin; “Kendini bilen Rabbini bilir.” sözünün manası şudur:
“Kul kendin...i bilirken Rabbini bilemez. Ne zaman ki kendini unutursa Rabbini bilir.”
Ebu Osman ve Ebu Türab en-Nahşebî (Allah ikisinden de razı olsun) şöyle dediler:
“Allah’ın hükümlerini bilmeyen kimse Allah’ı bilemez. İnsan ancak Allah’ın emirlerini bilmekle marifetin (Allah’ı bilmenin) esasına erer. Rabbini bilirse O’nun hükümlerini ve emirlerini bilir ve gücü yettiğince onları tutar. Böylece onun üzerinde sıdk alametleri belirir. Sonra sıdkla iyice meleke kazanır, sadıklardan olur.”
Bu gıpta edilecek makamlardandır. Nitekim Peygamber Efendimiz s.a.v. şöyle buyurmuştur:
“Allah’ın öyle kulları vardır ki ne peygamberdirler ne de şehittirler. Ama peygamberler ve şehitler onlara gıpta ederler.” (Ahmed, el-Müsned, nr. 22906; Hâkim, el-Müstedrek, nr. 7318)
İrfan ehlinden birine Efendimiz s.a.v.’in: “Peygamberler ve şehitler onlara gıpta ederler..” sözünden soruldu:
– Peygamberlerin yeri daha yüksek iken onlara nasıl gıpta ederler, dendi de şöyle cevap verdi:
– Çünkü peygamberler tebliğ ve halkı görüp gözetme farzlarıyla meşgul oldular. Onlar ise bununla meşgul değillerdir. Onları Allah’tan başka meşgul eden hiçbir şey yoktur. Bundan dolayı peygamberler hal bakımından daha üstün ve daha tam oldukları halde onlara gıpta ederler.
Allah, kullarından birini doğru bir haberle velayet makamına erdirdi mi, ondan korku hali gider ama heybet hali gitmez. Veliler bu hallerde çeşitli derecelerde bulunurlar:
Kimi korku halinden -bir başka korku makamı olan- haşyet haline götürülür. Kiminin hali daha lâtiftir, rehbet (dünyadan uzaklaştıran korku) haline götürülür. Kiminin hali çok daha lâtiftir, heybet haline götürülür.
İnsan illetlerden uzak değildir. Fakat kula Hakk’ın nurlarından bir nur geliverir ve onun beşerî sıfatlarını tarumar eder. Yüce Allah’ın dediği gibi: “Biz onları, yalnız ahiret evini anmakla meşgul ettik ve onlar bizim katımızda elbette hayırlı seçilmişlerdendir.” (Sâd, 46-47)
Allah, kullarından birini bu mertebelere ulaştırırsa onu yakınına alır. Onu kendini anmakla ülfet ettirir, başkalarından ayırıp tek bırakır. Bazen de kendi kudretini görsünler, müritler muratlarına ermek için ona başvursunlar diye onu halka da belli eder, tanıtır. Ve o veli, Allah’tan bir rahmet olarak zahirini halka verir. Çünkü onun ilmini, ahlâkını ve terbiyesini görmeseler, yollarından ve amaçlarından sapar, gurura düşerler. Halk o önder kişilerin nurlarıyla ışık alır, onların irşadıyla maksatlarına yol bulup amaca erer. Nasıl dinî hükümlerde avamın başvuracağı önderler fıkıh bilginleri ise, bunlar da hakikat ehlinin, kalp ve hal erbabının önderleridir. Hakikat erbabının başvuracağı önderler bunlardır.
Allah, velilerinden birini halka gösterince ondan fitneyi düşürür. Bu velinin ne kendisi fitneye düşer, ne de başkalarını fitneye düşürür. Allah, bunlardan kimini de halkın gözlerinden, kalplerinden ve sırlarından gizler. O halk arasında onlardan biri gibidir; onlarla yer, içer, konuşur. Allah gayreti dolayısıyla bunların sadece zahirini halka gösterir, içini göstermez. Çünkü Allah, bunun hakikatinin görülmesini kıskanır. Böylece bu velinin tevazusu artar. Allah için tevazu göstereni de Allah yükseltir. O kul, tevazusuyla Rabbinden daha çok yükselme talep eder.
www.semerkanddergisi.com
