SAHABEYE DİL UZATAN ŞİAYA KARŞI EHLİ SÜNNET ALİMLERİNİN SÖZLERİ
EBU HANİFE’NİN GÖRÜŞÜ :
1-ALLAH Resulü’nün ashabını ancak hayırla yad ederiz (överiz) ( el-Fıkhu’l Ekber-sf/304)
Açıklama : İmam Ebu Hanife bu cümlesiyle, ashaba duyduğu sevgiyi beyan eder O adeta şöyle demektedir, Onları hayırla yad ederiz, karalamayız, kötülemeyiz, küçümsemeyiz, hakir görmekten uzak dururuz, onlara sövmeyiz, onların ayıplarını aramayız, kusurlarını-hatalarını öne sürerek onları küçültmeyiz Bizim imamlarımız ashaba böyle güzel cümlelerle bakar ve onları çokça severlerdi
2-ALLAH Resulü’nün ashabından olan hiç kimseden yüz çevirmez, hiçbirisini diğerine karşı tutup taassupta bulunmayız ( el-Fıkhu’l Esbat sf/40)
3-Onlardan ALLAH Rasülü ile bir saat beraber bulunan bir kimsenin derecesi bizlerden herhangi birinin ömür boyu yapmış olduğu amelden hayırlıdır ( Menakibu Ebi Hanife sf/76)
4-ALLAH Resulü’nden sonra bu ümmetin en hayırlılarının Ebi Bekir, Ömer, Osman ve Ali olduğuna şehadet ederiz ( Vasiyet Şerhi sf/14)
5-ALLAH Resulünden sonra insanların en faziletlilerinin Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali bin Ebi Talib olduğuna inanırız Onların dışındakilerin ise şu bundan hayırlıdır demeksizin hepsini güzellikle anarız ( en-Nur el-Lami sf/119)
İMAM MALİK’İN GÖRÜŞÜ :
1-Ebu Nuaym, Abdullah el-Enbari’den rivayet ediyor, Malik bin Enes der ki, her kim ALLAH Resulünün sahabelerinden birini küçümser veya kalbinde onlara karşı bir kin duyarsa, o kimse için Müslümanların eline geçen feyden hiçbir hak yoktur Sonra şu ayeti kerimeyi okudu “ Onlardan sonra gelenler derler ki Rabbimiz ! bizi ve bizden önce iman eden kardeşlerimizi bağışla Kalplerimizi bağışla Kalplerimizde iman edenlere karşı bir kin bırakma, Rabbimiz ! sen çok şefkatli ve çok acıyansın (Haşr-10) ( el-Hilye c:6 sf/327)
2-Ebu Nuaym ez-Zubeyr’in oğullarından birinden rivayet ediyor, Biz malik’in yanındaydık ALLAH Resulünün ashabını küçümseyerek onlara dil uzatan birinden söz ettiler Şu ayeti okudu, “ Muhammed ALLAH’ın elçisidir Onunla beraber olanlar kafirlere karşı şiddetli kendi aralarında merhametlidirler” (Fetih-29) Daha sonra malik şöyle dedi Kalbinde ALLAH Resulünün ashabından herhangi birine kin besleyerek sabahlayan kimseye ayetin hükmü isabet etmiştir ( el-Hilye c:6 sf/327)
3-Kadı İyad, Eşheb bin Abdülaziz’den naklediyor, Biz Malik’in yanında oturuyorduk Bir de baktım ki Rafızilerden bir adam onun yanı başına gelip dikildi Adam Ey Abdullah’ın babası ! dedi Malik sesin geldiği yöne döndü Biri onu çağırdığında genellikle başını çevirerek ona bakardı Adam ona dedi ki Ben seni kendimle ALLAH arasında hüccet kılmak istiyorum Yarın O’nun huzuruna çıktığımda bunu bana Malik söyledi diyeceğim dedi Malik de adama : konuş dedi, Adam ALLAH Resulünden sonra insanların en hayırlısı kimdir ? dedi Malik Sonra Ömer, dedi Alevi/Rafizi daha sonra kim ? dedi Malik Mazlum olarak öldürülen Osman, dedi Bunun üzerine Alevi/Rafizi VALLAHi asla seninle bir mecliste oturmayacağım, dedi Malik de : Sen bilirsin, diye karşılık verdi (Tertibu’l Medarik c : 2 sf/44-45)
İMAM ŞAFÎ’NİN GÖRÜŞÜ :
1-Beyhaki İmam Şafî’den rivayet ediyor : “ ALLAH Tebarake ve Teala, Resulüne tabi olan ashabı Kur’an, Tevrat ve İncil’de övmüştür Onlardan sonra da bu şerefe ulaşacak hiçbir kimse olmayacaktır Bundan dolayı ALLAH onlara rahmet etmiş, onları sıddıkların, şehitlerin ve Salihlerin mertebelerine yükseltmiştir” ( Menakibu-ş Şafî c:1- sf/442)
2- Beyhaki İmam Şafî’den rivayet ediyor : “ ALLAH Resulünün sünnetini bize onlar ulaştırmışlar ve vahyin nüzulüne şahid olmuşlardır Bu yüzden ALLAH’ın kendilerinden dilediğinin umumunu ve hususunu, kendilerinden azimetle istediğini ve kendilerini hangi yola irşad ettiğini en iyi bilenler onlardı Onlar ALLAH Resulünün, bizim bildiğimiz ve bilmediğimiz her sünnetini biliyorlardı Onlar her türlü ilim ve içtihada, takva ve akletmede bizden daha üstündürler Anladığımız ve idrak edip de içtihadla hüküm çıkardığımız her konuda onların anlayış ve idrakleri bize yol göstermiştir Bizim için onların görüşleri kendi görüşlerimizden daha fazla övgüye layıktır Doğrusunu ALLAH bilir ( Menakibu-ş Şafî c:1- sf/442)
3-Beyhaki er-Rebi bin Süleyman’dan rivayet ediyor Şafî’yi şöyle şöyle konuşurken duydum Fazilette önce Ebu Bekr, sonra Ömer, sonra Osman, sonra Ali gelir” ( Menakibu-ş Şafî c:1- sf/432)
4-Beyhaki, Muhammed bin Abdullah bin Abdulhakem’den naklediyor : Şafî’yi şöyle şöyle söylerken işittim ALLAH Resulünden sonra insanların en hayırlıları Ebu Bekir, Ömer, Osman, ve Ali’dir ALLAH onlardan razı olsun ( Menakibu-ş Şafî c:1- sf/433)
5-Herevi, Yusuf bin Yahya el-Buveyti’den rivayet ediyor, Şafî’ye Rafizi İmamın ardında namaz kılayım mı ? diye sordum O Hayır Rafızi’nin, Kaderci’nin ve de Murcie’nin ardında namaz kılma dedi Ben Onları bana anlatır mısın ? diye sorduğumda şöyle cevap verdi İman sadece sözdür diyen Murcie’dir Ebu Bekir ve Ömer imam değildir diyen Rafızi’dir ALLAH’ın dilemesini kendine tahsis eden ise Kaderci’dir” ( Zemmul kelam k-213)
İMAM AHMED BİN HANBEL’İN GÖRÜŞÜ :
1-İmam Ahmed der ki : “ ALLAH Resulünün ashabının hepsinin iyiliklerini saymak ve kötülüklerinden söz etmemek, arlarında çıkan anlaşmazlıkları körüklememek de sünnettendir ALLAH Resulünün ashabından herhangi birine dil uzatan kimse bidatçi olup, pis ve kaba bir Rafızi’dir ALLAH onun ne nafilesini ne de farzını kabul etmeyecektir” (es-Sunne sf : 77/78)
2- İmam Ahmed der ki : “ Onları sevmek sünnettir Onlara dua etmek ALLAH’a yakınlıktır Onlara tabi olmak vesiledir Onların eserlerine/sünnetlerine/tevhid ve salih amel yollarına uymak fazilettir” (es-Sunne sf : 77/78)
3- İmam Ahmed der ki : “ Hiçbir kimsenin onlardan sonra herhangi birisinin kötülüğünü söyleyip onları yaralamaya, ya da ayıplayıp eksik görmeye hakkı yoktur Kim böyle yaparsa, sultan’a onları cezalandırmak vacip olur Böyle kimselerin bağışlanmaları da caiz değildir” (es-Sunne sf : 77/78)
4-İmam Ahmed’in oğlu Abdullah rivayet eder, Babama İmamlar hakkında sordum Bana : Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali dedi (es-Sunne sf : 235)
5-Abdullah rivayet ediyor : “ Babama Ali’nin halife olmadığını söyleyenler hakkında sordum Dedi ki : Bu çok kötü ve saçma bir sözdür” (es-Sunne sf : 235)
6-İbnu’l Cevzi, İmam Ahmed’den rivayet ediyor, “ Hilafeti Ali için sabit görmeyen kimse, evindeki eşekten daha sapıktır” ( Menakibu Hanebil’e c:1- sf/45)
7-Ebu Yala, Ahmed bin Hanbel’den rivayet ediyor: Ali bin Ebi Talib’in 4halife olduğunu kabul etmeyen kimse ile ne konuşun ne de nikah yapın” (Tabakatul Hanebile-c : sf : 45)
ABDÜLKERİM ER-RAZİ’NİN GÖRÜŞÜ :
1-Rasûlullah(sav)’ın ashabını hayırla yad ederiz Onlardan herhangi birine sövmeyiz Çünkü ALLAH şöyle buyurur : “ Onlardan sonra gelenler derler ki, Rabbimiz bizi ve bizden önce iman etmiş kardeşlerimizi mağfiret eyle” (Haşr-10) (Şerhu Usuli İtikadi Ehl-i sünne)
İMAM TAHAVİ’NİN GÖRÜŞÜ
1-Tahavi der ki “ Rasûlullah(sav)’ın ashabını sever, onlardan herhangi birisinin sevgisinde aşırıya kaçmayız Onlardan birisinin sevgisinde aşırıya kaçmayız Onlardan herhangi birisinden de beri olduğumuzu söyleyemeyiz Onlara buğz edenlere ve hayırdan başka türlü onları yad edenlere bizde buğz ederiz Onlardan ancak hayırla söz ederiz Onlardan ancak hayırla söz ederiz Onları sevmek dindir, imandır, ihsandır Onlara buğz etmek ise küfürdür, nifaktır, tuğyandır” ( Akidetul Tahavi-394)
alintidir..
EBU HANİFE’NİN GÖRÜŞÜ :
1-ALLAH Resulü’nün ashabını ancak hayırla yad ederiz (överiz) ( el-Fıkhu’l Ekber-sf/304)
Açıklama : İmam Ebu Hanife bu cümlesiyle, ashaba duyduğu sevgiyi beyan eder O adeta şöyle demektedir, Onları hayırla yad ederiz, karalamayız, kötülemeyiz, küçümsemeyiz, hakir görmekten uzak dururuz, onlara sövmeyiz, onların ayıplarını aramayız, kusurlarını-hatalarını öne sürerek onları küçültmeyiz Bizim imamlarımız ashaba böyle güzel cümlelerle bakar ve onları çokça severlerdi
2-ALLAH Resulü’nün ashabından olan hiç kimseden yüz çevirmez, hiçbirisini diğerine karşı tutup taassupta bulunmayız ( el-Fıkhu’l Esbat sf/40)
3-Onlardan ALLAH Rasülü ile bir saat beraber bulunan bir kimsenin derecesi bizlerden herhangi birinin ömür boyu yapmış olduğu amelden hayırlıdır ( Menakibu Ebi Hanife sf/76)
4-ALLAH Resulü’nden sonra bu ümmetin en hayırlılarının Ebi Bekir, Ömer, Osman ve Ali olduğuna şehadet ederiz ( Vasiyet Şerhi sf/14)
5-ALLAH Resulünden sonra insanların en faziletlilerinin Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali bin Ebi Talib olduğuna inanırız Onların dışındakilerin ise şu bundan hayırlıdır demeksizin hepsini güzellikle anarız ( en-Nur el-Lami sf/119)
İMAM MALİK’İN GÖRÜŞÜ :
1-Ebu Nuaym, Abdullah el-Enbari’den rivayet ediyor, Malik bin Enes der ki, her kim ALLAH Resulünün sahabelerinden birini küçümser veya kalbinde onlara karşı bir kin duyarsa, o kimse için Müslümanların eline geçen feyden hiçbir hak yoktur Sonra şu ayeti kerimeyi okudu “ Onlardan sonra gelenler derler ki Rabbimiz ! bizi ve bizden önce iman eden kardeşlerimizi bağışla Kalplerimizi bağışla Kalplerimizde iman edenlere karşı bir kin bırakma, Rabbimiz ! sen çok şefkatli ve çok acıyansın (Haşr-10) ( el-Hilye c:6 sf/327)
2-Ebu Nuaym ez-Zubeyr’in oğullarından birinden rivayet ediyor, Biz malik’in yanındaydık ALLAH Resulünün ashabını küçümseyerek onlara dil uzatan birinden söz ettiler Şu ayeti okudu, “ Muhammed ALLAH’ın elçisidir Onunla beraber olanlar kafirlere karşı şiddetli kendi aralarında merhametlidirler” (Fetih-29) Daha sonra malik şöyle dedi Kalbinde ALLAH Resulünün ashabından herhangi birine kin besleyerek sabahlayan kimseye ayetin hükmü isabet etmiştir ( el-Hilye c:6 sf/327)
3-Kadı İyad, Eşheb bin Abdülaziz’den naklediyor, Biz Malik’in yanında oturuyorduk Bir de baktım ki Rafızilerden bir adam onun yanı başına gelip dikildi Adam Ey Abdullah’ın babası ! dedi Malik sesin geldiği yöne döndü Biri onu çağırdığında genellikle başını çevirerek ona bakardı Adam ona dedi ki Ben seni kendimle ALLAH arasında hüccet kılmak istiyorum Yarın O’nun huzuruna çıktığımda bunu bana Malik söyledi diyeceğim dedi Malik de adama : konuş dedi, Adam ALLAH Resulünden sonra insanların en hayırlısı kimdir ? dedi Malik Sonra Ömer, dedi Alevi/Rafizi daha sonra kim ? dedi Malik Mazlum olarak öldürülen Osman, dedi Bunun üzerine Alevi/Rafizi VALLAHi asla seninle bir mecliste oturmayacağım, dedi Malik de : Sen bilirsin, diye karşılık verdi (Tertibu’l Medarik c : 2 sf/44-45)
İMAM ŞAFÎ’NİN GÖRÜŞÜ :
1-Beyhaki İmam Şafî’den rivayet ediyor : “ ALLAH Tebarake ve Teala, Resulüne tabi olan ashabı Kur’an, Tevrat ve İncil’de övmüştür Onlardan sonra da bu şerefe ulaşacak hiçbir kimse olmayacaktır Bundan dolayı ALLAH onlara rahmet etmiş, onları sıddıkların, şehitlerin ve Salihlerin mertebelerine yükseltmiştir” ( Menakibu-ş Şafî c:1- sf/442)
2- Beyhaki İmam Şafî’den rivayet ediyor : “ ALLAH Resulünün sünnetini bize onlar ulaştırmışlar ve vahyin nüzulüne şahid olmuşlardır Bu yüzden ALLAH’ın kendilerinden dilediğinin umumunu ve hususunu, kendilerinden azimetle istediğini ve kendilerini hangi yola irşad ettiğini en iyi bilenler onlardı Onlar ALLAH Resulünün, bizim bildiğimiz ve bilmediğimiz her sünnetini biliyorlardı Onlar her türlü ilim ve içtihada, takva ve akletmede bizden daha üstündürler Anladığımız ve idrak edip de içtihadla hüküm çıkardığımız her konuda onların anlayış ve idrakleri bize yol göstermiştir Bizim için onların görüşleri kendi görüşlerimizden daha fazla övgüye layıktır Doğrusunu ALLAH bilir ( Menakibu-ş Şafî c:1- sf/442)
3-Beyhaki er-Rebi bin Süleyman’dan rivayet ediyor Şafî’yi şöyle şöyle konuşurken duydum Fazilette önce Ebu Bekr, sonra Ömer, sonra Osman, sonra Ali gelir” ( Menakibu-ş Şafî c:1- sf/432)
4-Beyhaki, Muhammed bin Abdullah bin Abdulhakem’den naklediyor : Şafî’yi şöyle şöyle söylerken işittim ALLAH Resulünden sonra insanların en hayırlıları Ebu Bekir, Ömer, Osman, ve Ali’dir ALLAH onlardan razı olsun ( Menakibu-ş Şafî c:1- sf/433)
5-Herevi, Yusuf bin Yahya el-Buveyti’den rivayet ediyor, Şafî’ye Rafizi İmamın ardında namaz kılayım mı ? diye sordum O Hayır Rafızi’nin, Kaderci’nin ve de Murcie’nin ardında namaz kılma dedi Ben Onları bana anlatır mısın ? diye sorduğumda şöyle cevap verdi İman sadece sözdür diyen Murcie’dir Ebu Bekir ve Ömer imam değildir diyen Rafızi’dir ALLAH’ın dilemesini kendine tahsis eden ise Kaderci’dir” ( Zemmul kelam k-213)
İMAM AHMED BİN HANBEL’İN GÖRÜŞÜ :
1-İmam Ahmed der ki : “ ALLAH Resulünün ashabının hepsinin iyiliklerini saymak ve kötülüklerinden söz etmemek, arlarında çıkan anlaşmazlıkları körüklememek de sünnettendir ALLAH Resulünün ashabından herhangi birine dil uzatan kimse bidatçi olup, pis ve kaba bir Rafızi’dir ALLAH onun ne nafilesini ne de farzını kabul etmeyecektir” (es-Sunne sf : 77/78)
2- İmam Ahmed der ki : “ Onları sevmek sünnettir Onlara dua etmek ALLAH’a yakınlıktır Onlara tabi olmak vesiledir Onların eserlerine/sünnetlerine/tevhid ve salih amel yollarına uymak fazilettir” (es-Sunne sf : 77/78)
3- İmam Ahmed der ki : “ Hiçbir kimsenin onlardan sonra herhangi birisinin kötülüğünü söyleyip onları yaralamaya, ya da ayıplayıp eksik görmeye hakkı yoktur Kim böyle yaparsa, sultan’a onları cezalandırmak vacip olur Böyle kimselerin bağışlanmaları da caiz değildir” (es-Sunne sf : 77/78)
4-İmam Ahmed’in oğlu Abdullah rivayet eder, Babama İmamlar hakkında sordum Bana : Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali dedi (es-Sunne sf : 235)
5-Abdullah rivayet ediyor : “ Babama Ali’nin halife olmadığını söyleyenler hakkında sordum Dedi ki : Bu çok kötü ve saçma bir sözdür” (es-Sunne sf : 235)
6-İbnu’l Cevzi, İmam Ahmed’den rivayet ediyor, “ Hilafeti Ali için sabit görmeyen kimse, evindeki eşekten daha sapıktır” ( Menakibu Hanebil’e c:1- sf/45)
7-Ebu Yala, Ahmed bin Hanbel’den rivayet ediyor: Ali bin Ebi Talib’in 4halife olduğunu kabul etmeyen kimse ile ne konuşun ne de nikah yapın” (Tabakatul Hanebile-c : sf : 45)
ABDÜLKERİM ER-RAZİ’NİN GÖRÜŞÜ :
1-Rasûlullah(sav)’ın ashabını hayırla yad ederiz Onlardan herhangi birine sövmeyiz Çünkü ALLAH şöyle buyurur : “ Onlardan sonra gelenler derler ki, Rabbimiz bizi ve bizden önce iman etmiş kardeşlerimizi mağfiret eyle” (Haşr-10) (Şerhu Usuli İtikadi Ehl-i sünne)
İMAM TAHAVİ’NİN GÖRÜŞÜ
1-Tahavi der ki “ Rasûlullah(sav)’ın ashabını sever, onlardan herhangi birisinin sevgisinde aşırıya kaçmayız Onlardan birisinin sevgisinde aşırıya kaçmayız Onlardan herhangi birisinden de beri olduğumuzu söyleyemeyiz Onlara buğz edenlere ve hayırdan başka türlü onları yad edenlere bizde buğz ederiz Onlardan ancak hayırla söz ederiz Onlardan ancak hayırla söz ederiz Onları sevmek dindir, imandır, ihsandır Onlara buğz etmek ise küfürdür, nifaktır, tuğyandır” ( Akidetul Tahavi-394)
alintidir..
