Yeniden Doğuş

Acılarımı ifade edebilecek bir kalemim olsun istiyordum, ifadelerimi acılaştırıp duran bir ele dönüşmesi en son istediğim şeydi. Her an kendimle konuşmanın yoruculuğundan kaçıp gelmiştim oysa bu cümlelerden yığınların, bazen dağların, bazen derin oyukların kucağına. İçimde birden fazla ruhu taşıdığıma hükmediyorum artık. Kendi kalabalığımın ortasında durmuş, her birinin gönlünü yapmaya çalışmanın çaresizliğine dalıp gidiyorum uzun uzun...

Sâhi birden fazla olan ruhum mu, yoksa ruhumun parçaları mı diğerleri? Her parçanın yalvarışları yakarışları mı kalemimden dökülenler?..

Bir yanım altıncı yüzyılda saadet asrında koşuyor sokak sokak, an be an; bir yanım hâlâ ilk gençlik yıllarımda yığılıp kalmış yorgun solgun üzgün kararsız; bir yanım dünde kalmış, taze yaraları sarmanın telaşında...

Bütün parçalarımın toplamıyla şimdi'ye selam veriyorum en afillisinden, anlamı oyuyorum kalemimle her şeye rağmen, kazıyorum daha derinlere ya da daha tepelere. Hiç duraksamadan hem de...

Sabah evden çıkınca ilk gökyüzüne bakıyorum; bulutların ardında görülen kimi açık kimi kilitli kapılara... Sonra ayaklarıma bakıyorum, istikametine, nereye gidiyorlar diye. Uyumadan önce en son ellerime bakıyorum; ellerimde aynalara, aynalarda suretlere, suretlerde asılı cümlelere, secdelere, ayetlere, düşlere...

Acılarımı ifade edebilecek bir kalemim olsun istiyordum ya, istemekle kalmamış, haddi de aşmışım...

Affet Allah'ım, n'olur!

Halil İbrahim Sert

Sabah evden çıkınca ilk gökyüzüne bakıyorum; bulutların ardında görülen kimi açık kimi kilitli kapılara...

Bende..


Teşekkürler mübarek ????