İmandır o cevher ki ilahi Ne Büyüktür,
İmansız olan paslı yürek sinede yüktür.”
Mehmet Akif
Aslında her zayıf insan güçsüz ve ümitsiz değildir.Çünkü gücün kaynağı bilek değil yürektir.Bu nedeledir ki gerçek manada zayıf olanlar bileklerindekini değil yüreklerindekini kaybedeblerdir.Hastalıklar,yokluklar,felaketler,kıtlıklar,savaşlar bileklerdekini tamamıyla alıp götürebilir lakin yüreklerdekini asla…
Ferdi planda bazı insanlar cüsselerinden dolayı olağanüstü güçlü sanılırlar ancak bunun böyle olmadığını hepimiz biliriz,yine ufak tefek zayıf gürnümlü insanlarada dışarıdan bakıldığı zaman güçsüz ve zayıf oldukları düşünülür buda yanlıştır.Çünkü Kimin yüreğinin mangal gibi olduğu dışarıdan bakılarak anlaşılması mümkün değildir.Alında kimsenin yüreğinin bir diğerininkinden ağırlık ve hacim olarak mangal misali farklı olduğu düşünmülemez.Ancak inançsızlığın,idealsizliğin,gayesizliğin meydana getirmiş olduğu korkuların,endişelerin,vehimlerin,ümitsizliklerin çürütüp kokuşturduğu yürekler var olduğu gibi,İmanın,idealin,gayenin beslediği cesaretle,şecaatle,ihlasla kaşnat çapında büyüttüğü yüreklerde mevcuttur.Mehmet Akif şairimizin İmansız olan yüreğin sinede yük olduğunu söylerken yine aynı şairimizin bülbilin bir katrecik göğsünde Ummanları coşturduğunu müşahade ederiz.
İnsanların ve toplumların olaylara,hadiselere bakışları ve yaklaşımları bilekleri ile değil yürekleri ile gerçekleşmektedir.Burada altını çizmemiz gereken bir mesele var ki oda haklı olmaktır.Zira haksız yürek zalimdir ve zulm ortaya koyar.İnancında,düşüncesinde,takip ettiği usul ve kaidelerle haklı olanın yanında olmak kadar tabii ve zaruri ne olabilir?hatta öyleki hak sahibi hakkını arayamıyorsa hak ve hukuka inananların o mazlumun yanında yer almaları gereekmezmi?Yani kim olursa olsun haklı ile olmak şarttır ve buda ancak İslam ile mümkün olabilir.
Tarihi açıp sayfalarını çevirdiğimiz zaman İslamın ortaya koymuş olduğu insanlık,medeniyet,adalet ve hukuk anlayışının örneklerinden bir benzerine bu gün peşinde koşmuş olduğumuz ve her fırsatta kapısını aşındırıp bizi aralarına almak için binbir gayret ortaya koyduğumuz batı medeniyetlerinde rastlanması mümkünmüdür?Elbetteki hayır.
Olaylar karşısında başkalarının tavırları taktik açısından gerekli olur.Asıl mesele İnsanın kendi davasına sahip çıkmasıdır ve herkesinde o haklının yanıda yer alması gerekir.İnsanın kendi davasına sahip çıkıp başkalarının haklı davalarına sahip çıkma noktasında ilgisiz ve korkak davranmasıda hak ve hukuk ölçüleri ile bağdaşmaz.
İslam, haksız olan Müslüman dahi olsa onun yanında değildir haksızlığı ile ilgili olarak.Eğer haklı ise haklı olduğu meselede gayr-i müslümde olsa hakkını bizzat eline teslim eder.Çünkü orada ın adaleti tecelli eder.Batıda olduğu gibi suyun başındaki kurt misali,suyun aşağısındaki kuzuyu yemeyi kafasına koyan bir mantalite ile suyu bulandırma bahanesi üretip kuzuyu hesaba çekmesi gibi çifte standart politikaları asla uygulamaz.
Bu gün yeryüzü coğrafyasında hakim,egemen devletlerin hazırlayıp kabul ettirdikleri bir sürü anlaşmalarla,sözde dünya hukuku çevrelerinde özellikle halkı Müslüman olan devletlerin elleri ve kolları bağlanıp hareket kabiliyetleri neredeyse sıfırlanmış,nerede konuşacağı,nasıl konuşacağı,niçin konuşup konuşmayacağını belirleyen anlaşmaların altına imza attırılmış,dolayısıyla konuşamazlar ve tavır koyamazlar.
Bütün bunları düşünmek,insanlığın,ve Müslümanların üzerindeki bu ipoteğim aldırıp, çözmek, ufuklara ve geleceklere açılmak,bu günü ve geleceği kuşatmak blek işi değil bilakis yürek işidir.Onun için yürek düzelmeyince hiçbir şey düzelmez.
Sinelerinde paslı yürek taşıyanların korkusu,vehmi,endişesi ve bunlara bağlı olarak ileri sürdükleri bahaneleri sadece ve sadece yüreksizliklerinden kaynaklanmaktadır.Hatta bu münasebetle karşı taraftan olmalarında,onlarla birlikte hareket etmelerinde ve kardeşlerinin üzerine ateş yağmasına seyirci kalmalarında,çığlıklarına sessiz kalmalarında hatta daha ileri gidip dostluk ilan etmelerinde şaşılacak hiçbir şey yoktur.Çünkü onlar sinelerinde paslı bir yürek taşırlar ve ancak efendilerinin yanında güvende hissederler kendilerini…
Netice olarak yürekleri pas tutmuş ve sinelerinde yük olarak taşıyanların ileri sürdükleri bahaneler geçerli değildir.Çünkü ölçü yanlış niyet yanlıştır.
Sahi yüreklerimiz ne alemde?
İman cevheriylemi dolu bir yürekmi yoksa paslı bir yürekmi taşıyoruz sinelerimizde….
Hey gidi Koca Akif hey…
Sen ne güzel söylemişsin.
“ İmandır o cevher ki ilahi Ne Büyüktür,
İmansız olan paslı yürek sinede yüktür.”
İmansız olan paslı yürek sinede yüktür.”
Mehmet Akif
Aslında her zayıf insan güçsüz ve ümitsiz değildir.Çünkü gücün kaynağı bilek değil yürektir.Bu nedeledir ki gerçek manada zayıf olanlar bileklerindekini değil yüreklerindekini kaybedeblerdir.Hastalıklar,yokluklar,felaketler,kıtlıklar,savaşlar bileklerdekini tamamıyla alıp götürebilir lakin yüreklerdekini asla…
Ferdi planda bazı insanlar cüsselerinden dolayı olağanüstü güçlü sanılırlar ancak bunun böyle olmadığını hepimiz biliriz,yine ufak tefek zayıf gürnümlü insanlarada dışarıdan bakıldığı zaman güçsüz ve zayıf oldukları düşünülür buda yanlıştır.Çünkü Kimin yüreğinin mangal gibi olduğu dışarıdan bakılarak anlaşılması mümkün değildir.Alında kimsenin yüreğinin bir diğerininkinden ağırlık ve hacim olarak mangal misali farklı olduğu düşünmülemez.Ancak inançsızlığın,idealsizliğin,gayesizliğin meydana getirmiş olduğu korkuların,endişelerin,vehimlerin,ümitsizliklerin çürütüp kokuşturduğu yürekler var olduğu gibi,İmanın,idealin,gayenin beslediği cesaretle,şecaatle,ihlasla kaşnat çapında büyüttüğü yüreklerde mevcuttur.Mehmet Akif şairimizin İmansız olan yüreğin sinede yük olduğunu söylerken yine aynı şairimizin bülbilin bir katrecik göğsünde Ummanları coşturduğunu müşahade ederiz.
İnsanların ve toplumların olaylara,hadiselere bakışları ve yaklaşımları bilekleri ile değil yürekleri ile gerçekleşmektedir.Burada altını çizmemiz gereken bir mesele var ki oda haklı olmaktır.Zira haksız yürek zalimdir ve zulm ortaya koyar.İnancında,düşüncesinde,takip ettiği usul ve kaidelerle haklı olanın yanında olmak kadar tabii ve zaruri ne olabilir?hatta öyleki hak sahibi hakkını arayamıyorsa hak ve hukuka inananların o mazlumun yanında yer almaları gereekmezmi?Yani kim olursa olsun haklı ile olmak şarttır ve buda ancak İslam ile mümkün olabilir.
Tarihi açıp sayfalarını çevirdiğimiz zaman İslamın ortaya koymuş olduğu insanlık,medeniyet,adalet ve hukuk anlayışının örneklerinden bir benzerine bu gün peşinde koşmuş olduğumuz ve her fırsatta kapısını aşındırıp bizi aralarına almak için binbir gayret ortaya koyduğumuz batı medeniyetlerinde rastlanması mümkünmüdür?Elbetteki hayır.
Olaylar karşısında başkalarının tavırları taktik açısından gerekli olur.Asıl mesele İnsanın kendi davasına sahip çıkmasıdır ve herkesinde o haklının yanıda yer alması gerekir.İnsanın kendi davasına sahip çıkıp başkalarının haklı davalarına sahip çıkma noktasında ilgisiz ve korkak davranmasıda hak ve hukuk ölçüleri ile bağdaşmaz.
İslam, haksız olan Müslüman dahi olsa onun yanında değildir haksızlığı ile ilgili olarak.Eğer haklı ise haklı olduğu meselede gayr-i müslümde olsa hakkını bizzat eline teslim eder.Çünkü orada ın adaleti tecelli eder.Batıda olduğu gibi suyun başındaki kurt misali,suyun aşağısındaki kuzuyu yemeyi kafasına koyan bir mantalite ile suyu bulandırma bahanesi üretip kuzuyu hesaba çekmesi gibi çifte standart politikaları asla uygulamaz.
Bu gün yeryüzü coğrafyasında hakim,egemen devletlerin hazırlayıp kabul ettirdikleri bir sürü anlaşmalarla,sözde dünya hukuku çevrelerinde özellikle halkı Müslüman olan devletlerin elleri ve kolları bağlanıp hareket kabiliyetleri neredeyse sıfırlanmış,nerede konuşacağı,nasıl konuşacağı,niçin konuşup konuşmayacağını belirleyen anlaşmaların altına imza attırılmış,dolayısıyla konuşamazlar ve tavır koyamazlar.
Bütün bunları düşünmek,insanlığın,ve Müslümanların üzerindeki bu ipoteğim aldırıp, çözmek, ufuklara ve geleceklere açılmak,bu günü ve geleceği kuşatmak blek işi değil bilakis yürek işidir.Onun için yürek düzelmeyince hiçbir şey düzelmez.
Sinelerinde paslı yürek taşıyanların korkusu,vehmi,endişesi ve bunlara bağlı olarak ileri sürdükleri bahaneleri sadece ve sadece yüreksizliklerinden kaynaklanmaktadır.Hatta bu münasebetle karşı taraftan olmalarında,onlarla birlikte hareket etmelerinde ve kardeşlerinin üzerine ateş yağmasına seyirci kalmalarında,çığlıklarına sessiz kalmalarında hatta daha ileri gidip dostluk ilan etmelerinde şaşılacak hiçbir şey yoktur.Çünkü onlar sinelerinde paslı bir yürek taşırlar ve ancak efendilerinin yanında güvende hissederler kendilerini…
Netice olarak yürekleri pas tutmuş ve sinelerinde yük olarak taşıyanların ileri sürdükleri bahaneler geçerli değildir.Çünkü ölçü yanlış niyet yanlıştır.
Sahi yüreklerimiz ne alemde?
İman cevheriylemi dolu bir yürekmi yoksa paslı bir yürekmi taşıyoruz sinelerimizde….
Hey gidi Koca Akif hey…
Sen ne güzel söylemişsin.
“ İmandır o cevher ki ilahi Ne Büyüktür,
İmansız olan paslı yürek sinede yüktür.”
