- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Biliyorum, hic beklemiyordun bu daveti. Birden geliverdi degil mi? Ansizin vurdu sakagina; sacaktan dusen buzdan kiliclar gibi. Sasirdin. Huzurunun gobegine irice bir tas savruldu; halka halka titremede gonlunun dustugu gol simdi. Nesesi kacti vaktin; sevinclerini pervane ettigin mumlar titredi, bitti. Akrep ve yelkovanin ayaklari dolandi; bekledigin "az sonra"lar havada asili kaldi. Huznun olu kelebekleri kipirdadi, sizilandi. Asinaligin tadi bozuldu; acinin ketum, kekre sutunlari devrildi gogsune. Basini yasladigin uzun saatler, uzanip uyudugun bitmez gunler vaadlerini yerine getiremeyeceklerini soylediler; yuzleri yerde, mahcup. Oyala
digin agac golgeleri cekildi uzerinden. Avundugun/avuttug un haz perdeleri parelendi. Gozlerini islatamadan giden yagmurlar elindeki semsiyeyi ucurdu. Konforunu bozmamak icin parmak uclarina basa basa odana giren, kalbini kanatmadan usulca gidiveren uzak acilar yakana dolandi simdi.
"Daha dun konusmustuk ama..." diyorsun. "Ama nasil olur!"lar cekip cekistiriyor iki yakani.
"Hic beklenmedik bir olum!" "Vakitsiz" "Erken!" "Surpriz!"
Isine ara vereceksin bugun... Kocaman bir puruz olup cikiverdim karsina. Hizini kestim hayatinin. Uzerine saldim kaygilarini. Kose bucak kactigin korkulara sobelettim seni. Olumle arana koydugun duvari yiktim.
"Olum bize de yaklasirmis/yakisirmis" dedin. "Olmesi kaniksanmis, olunesi bir yastayiz artik."
"Rahmetli..." sifatini ismimin uzerine yumusak bir sal gibi ativereceksin.
Iki yakasinda da eksigim Istanbul'un.
Vapurlarin hicbiri beklemiyor beni iskelede. Ben oldum diye seritleri eksilmedi otoyollarin.
Hayret! Ben oldum bu defa... Simdiye kadar hep baskalariydi olen.
Gitsen de bir gitmesen de bir, bir cenaze olacak cami avlularindan birinde...
Seni bilmem ama ben bu cenazeye mutlaka gitmeliyim. Ayip olur, cok ayip... Davetlilerin yuzune bakamam sonra. Dedigi gibi sairin, bir musallalik saltanatim bu benim. Basroldeyim. Topraga konulacak adam rolu benim. Ardindan aglanilacak adami ben oynayacagim. Hic itirazsiz karanliga uzanmak bana dustu bu defa. Uzerine toprak atilan adami... Unutulmusluklar altinda yuzu erimeye birakilan adami... Huzunlerin munasebetsiz musebbibi olacak adami... Ayakkabisi kendisini beklerken baglari cozulecek adami.... Elbiseleri evden cikarilacak adami... Ben oynayacagim.
Yatagi soguk kalacak adami... Aksam eve donmeyecek adami... Kapiyi calmasi beklenmeyecek adami... Sofrada yeri olmayacak adami... Adi telefon rehberinden silinecek adami... Sehrin dudaklarindan yarim agiz cikmis bir hece gibi onemsizlesecek adami.... Ben oynayacagim. Sevinclerin ortasina en fazla bir hickirik gibi sokulsa bile hatiralarin esiginden yuz geri edilecek adami... Resmine bakip bakip da aglanacak (yoksa aglanilmayacak mi?) adami... "Adi neydi... Hani..!" diye yoklugu kaniksanacak adami... Soluk bir resimde mahzun bir tebessumun ardinda asklarini saklayan, susturan adami... Ben oynuyorum bugun...
Sahnedeyim.
Beklerim.
En ondeki olmalisin ayakta duranlarin. En dik durani.
Iste davetiyen:
Canini cok seven, her gunun sabahinda burada sonsuzca yasayacagina yeniden kanan,
her lezzetin tukenisinde olumun yanina ugradigini unutan, her hazzin zirvesinde yakasindaki olumlu etiketini isteyerek dusuren, her yaz sicaginda ici dunyaya iyiden iyiye isinan, dogdugu yilin rakaminin buyuklugunun kendisini kabirden uzak tuttugunu sanarak avunan, kalbinin her atisinda olumlerden dondugunun farkinda olmayan, damarlarinin bir kosesinde ansizin geliverecek pihtilardan yapilmis veda haberlerisaklayan, ayriliklarin catlaklarindan giren huzunleri olumun nefesi gibi yudumlayan, sevenlerinin gozlerinin isigina siginarak isinan, unutulmayi, yok sayilmayi en urkutucu ucurum bilen,
guzelligini aynalarin kiriklarinda arayan, topraga girmeye usenen, uzun suredir aramizda yasayan dostumuz, arkadasimiz, sirdasimiz, kardesimiz, babamiz, evladimiz, simdilik unutmayacagimizi umdugumuz, bir sure unutmaktan utanacagimiz, sonra unutacagimiz, en sonunda unuttugumuzu da unutacagimiz senai demirci...
dogdugu gun yakalandigi fanilik hastaligindan, uzun suredir yatalak olmasina yol acan "her nefis olumu tadacaktir!" yarasindan, omur boyu sancisini cektigi amansiz yasama rahatsizligindan kurtulup aramizdan ayril[maya ayarlan]mistir.
Cenazesi -umulur ki- en uzak zamanda, sizilarinin kose baslarinda kilinan cenaze namazini takiben kaldirilacak, gozunden (belki gonlunden) uzak bir yerde unutulus topragina gomulecektir.
Senai Demirci
digin agac golgeleri cekildi uzerinden. Avundugun/avuttug un haz perdeleri parelendi. Gozlerini islatamadan giden yagmurlar elindeki semsiyeyi ucurdu. Konforunu bozmamak icin parmak uclarina basa basa odana giren, kalbini kanatmadan usulca gidiveren uzak acilar yakana dolandi simdi. "Daha dun konusmustuk ama..." diyorsun. "Ama nasil olur!"lar cekip cekistiriyor iki yakani.
"Hic beklenmedik bir olum!" "Vakitsiz" "Erken!" "Surpriz!"
Isine ara vereceksin bugun... Kocaman bir puruz olup cikiverdim karsina. Hizini kestim hayatinin. Uzerine saldim kaygilarini. Kose bucak kactigin korkulara sobelettim seni. Olumle arana koydugun duvari yiktim.
"Olum bize de yaklasirmis/yakisirmis" dedin. "Olmesi kaniksanmis, olunesi bir yastayiz artik."
"Rahmetli..." sifatini ismimin uzerine yumusak bir sal gibi ativereceksin.
Iki yakasinda da eksigim Istanbul'un.
Vapurlarin hicbiri beklemiyor beni iskelede. Ben oldum diye seritleri eksilmedi otoyollarin.
Hayret! Ben oldum bu defa... Simdiye kadar hep baskalariydi olen.
Gitsen de bir gitmesen de bir, bir cenaze olacak cami avlularindan birinde...
Seni bilmem ama ben bu cenazeye mutlaka gitmeliyim. Ayip olur, cok ayip... Davetlilerin yuzune bakamam sonra. Dedigi gibi sairin, bir musallalik saltanatim bu benim. Basroldeyim. Topraga konulacak adam rolu benim. Ardindan aglanilacak adami ben oynayacagim. Hic itirazsiz karanliga uzanmak bana dustu bu defa. Uzerine toprak atilan adami... Unutulmusluklar altinda yuzu erimeye birakilan adami... Huzunlerin munasebetsiz musebbibi olacak adami... Ayakkabisi kendisini beklerken baglari cozulecek adami.... Elbiseleri evden cikarilacak adami... Ben oynayacagim.
Yatagi soguk kalacak adami... Aksam eve donmeyecek adami... Kapiyi calmasi beklenmeyecek adami... Sofrada yeri olmayacak adami... Adi telefon rehberinden silinecek adami... Sehrin dudaklarindan yarim agiz cikmis bir hece gibi onemsizlesecek adami.... Ben oynayacagim. Sevinclerin ortasina en fazla bir hickirik gibi sokulsa bile hatiralarin esiginden yuz geri edilecek adami... Resmine bakip bakip da aglanacak (yoksa aglanilmayacak mi?) adami... "Adi neydi... Hani..!" diye yoklugu kaniksanacak adami... Soluk bir resimde mahzun bir tebessumun ardinda asklarini saklayan, susturan adami... Ben oynuyorum bugun...
Sahnedeyim.
Beklerim.
En ondeki olmalisin ayakta duranlarin. En dik durani.
Iste davetiyen:
Canini cok seven, her gunun sabahinda burada sonsuzca yasayacagina yeniden kanan,
her lezzetin tukenisinde olumun yanina ugradigini unutan, her hazzin zirvesinde yakasindaki olumlu etiketini isteyerek dusuren, her yaz sicaginda ici dunyaya iyiden iyiye isinan, dogdugu yilin rakaminin buyuklugunun kendisini kabirden uzak tuttugunu sanarak avunan, kalbinin her atisinda olumlerden dondugunun farkinda olmayan, damarlarinin bir kosesinde ansizin geliverecek pihtilardan yapilmis veda haberlerisaklayan, ayriliklarin catlaklarindan giren huzunleri olumun nefesi gibi yudumlayan, sevenlerinin gozlerinin isigina siginarak isinan, unutulmayi, yok sayilmayi en urkutucu ucurum bilen,
guzelligini aynalarin kiriklarinda arayan, topraga girmeye usenen, uzun suredir aramizda yasayan dostumuz, arkadasimiz, sirdasimiz, kardesimiz, babamiz, evladimiz, simdilik unutmayacagimizi umdugumuz, bir sure unutmaktan utanacagimiz, sonra unutacagimiz, en sonunda unuttugumuzu da unutacagimiz senai demirci...
dogdugu gun yakalandigi fanilik hastaligindan, uzun suredir yatalak olmasina yol acan "her nefis olumu tadacaktir!" yarasindan, omur boyu sancisini cektigi amansiz yasama rahatsizligindan kurtulup aramizdan ayril[maya ayarlan]mistir.
Cenazesi -umulur ki- en uzak zamanda, sizilarinin kose baslarinda kilinan cenaze namazini takiben kaldirilacak, gozunden (belki gonlunden) uzak bir yerde unutulus topragina gomulecektir.
Senai Demirci
