Bir yılan gibi kıvrılmış yatıyor yanımda şimdi hayat.
Korkuyorum.
Gökyüzümün rengini çalıp paletine koyan bu insanlardan korkuyorum. Beni renksiz bırakıp, kendine gökkuşağı yapan insanlardan korkuyorum.
Acizim.
Acizliğimi sana sığındıkça görüyorum. Rüzgarla savrulan bir nar çiçeği kadar zayıfım; dalımdan kopmam an meselesi.
Acizlik yapışıp kalıyor yakamda. Beni ancak sen kurtarıyorsun; sana teslim oldukça, acziyetimden sıyrılıyorum.
Rengim soldu Ya Rabbi!
Gökyüzüm grinin tonlarından mavi hayalleri biçiyor kendine. Denizlerim siyaha büründü; yakamoz en karartıcı görüntülerini üstüme düşürüyor şimdi.
Sana geldim tabi
Kime gitseydim!
Senden başka, kim korur beni benden?
Denizlerimi kim geri verir bana; yıldızlarımdan kim hayaller örer?
Acizim şimdi Ya Rabbi!
Sana yaklaştıkça berraklaşan kalbim, uzaklaştıkça kararıyor. Senden uzakta, ancak bir kömür kadar parlıyorum, sana yakında bir elmas kadar karayım.
Gidebileceğim başka yerim yok diye gelmedim sana; geldiğimde gitmek istemeyeyim diye sendeyim. Seni aramak, bulunmak demekmiş.
Aramak, bulunmak istemekmiş.
Arayan, bulunurmuş.
Sen, beni bul diye bana “beni ara” demişsin de, aramaktan yorulmuşum.
Sen meğer beni bulmak için,seni aramamı istemişsin.
Şimdi renklerim soluk, her yanımda kabukları var dünyanın, ellerimde pisliğin tortusu, gözbebeklerimde sensiz bir ışık.
Bir yılan yatıyor yanımda. Hayat beni, seninle tehdit ediyor, “bulma onu” diyor, “sakın bulma.”
Korkuyorum.
Bulmaktan korkuyorum. Bulmamaktan korkuyorum. Bulamamaktan korkuyorum. Arayıp da bulunmamaktan korkuyorum. Aramaktan korkuyorum.
Ve korkmaktan korkuyorum.
Acizim Ya Rab!
Bir yanımı dünyaya bırakalı çok oldu, şimdi o eksik yanım benimle yürüyor artık. Her adımımda onun yokluğu tınlıyor.
Utanıyorum.
Sana daha önce gelmediğim için değil, gelmeyi neden istemedim diye utanıyorum.
Başım önümde, bir mahçup bakış gözlerimde, yarısı yıkılmış kalbimin, renklerim hep gri, ellerim hüznün nasırlarıyla dolu, bir korku, bir alev, bir ateş, bir yangın içinde, şimdi.
Her şeye ve kendime rağmen, yine de, belki kabul edersin diye, belki bir daha ayırmazsın beni kendinden diye
Sana geldim tabi
Kime gitseydim!"
CELİL SEZER
Korkuyorum.
Gökyüzümün rengini çalıp paletine koyan bu insanlardan korkuyorum. Beni renksiz bırakıp, kendine gökkuşağı yapan insanlardan korkuyorum.
Acizim.
Acizliğimi sana sığındıkça görüyorum. Rüzgarla savrulan bir nar çiçeği kadar zayıfım; dalımdan kopmam an meselesi.
Acizlik yapışıp kalıyor yakamda. Beni ancak sen kurtarıyorsun; sana teslim oldukça, acziyetimden sıyrılıyorum.
Rengim soldu Ya Rabbi!
Gökyüzüm grinin tonlarından mavi hayalleri biçiyor kendine. Denizlerim siyaha büründü; yakamoz en karartıcı görüntülerini üstüme düşürüyor şimdi.
Sana geldim tabi
Kime gitseydim!
Senden başka, kim korur beni benden?
Denizlerimi kim geri verir bana; yıldızlarımdan kim hayaller örer?
Acizim şimdi Ya Rabbi!
Sana yaklaştıkça berraklaşan kalbim, uzaklaştıkça kararıyor. Senden uzakta, ancak bir kömür kadar parlıyorum, sana yakında bir elmas kadar karayım.
Gidebileceğim başka yerim yok diye gelmedim sana; geldiğimde gitmek istemeyeyim diye sendeyim. Seni aramak, bulunmak demekmiş.
Aramak, bulunmak istemekmiş.
Arayan, bulunurmuş.
Sen, beni bul diye bana “beni ara” demişsin de, aramaktan yorulmuşum.
Sen meğer beni bulmak için,seni aramamı istemişsin.
Şimdi renklerim soluk, her yanımda kabukları var dünyanın, ellerimde pisliğin tortusu, gözbebeklerimde sensiz bir ışık.
Bir yılan yatıyor yanımda. Hayat beni, seninle tehdit ediyor, “bulma onu” diyor, “sakın bulma.”
Korkuyorum.
Bulmaktan korkuyorum. Bulmamaktan korkuyorum. Bulamamaktan korkuyorum. Arayıp da bulunmamaktan korkuyorum. Aramaktan korkuyorum.
Ve korkmaktan korkuyorum.
Acizim Ya Rab!
Bir yanımı dünyaya bırakalı çok oldu, şimdi o eksik yanım benimle yürüyor artık. Her adımımda onun yokluğu tınlıyor.
Utanıyorum.
Sana daha önce gelmediğim için değil, gelmeyi neden istemedim diye utanıyorum.
Başım önümde, bir mahçup bakış gözlerimde, yarısı yıkılmış kalbimin, renklerim hep gri, ellerim hüznün nasırlarıyla dolu, bir korku, bir alev, bir ateş, bir yangın içinde, şimdi.
Her şeye ve kendime rağmen, yine de, belki kabul edersin diye, belki bir daha ayırmazsın beni kendinden diye
Sana geldim tabi
Kime gitseydim!"
CELİL SEZER
çok güzel bi söz ALLAH razı olsun
