Ey nefsim!
Her zaman kulluk ve taat üzere olacağım, zamanımı boşa harcamayacağım diyorsun…
Fakat görüyorum ki her gün oyalanmaktasın.
İbadet ve taatın bir şekilden ibaret, bu halinle çizgi film kahramanları gibisin.
Çalışacağım, madden ve manen zengin olacağım diyorsun…
Fakat görüyorum ki, ehli dünyanın, dünyaya çalıştığının yarısı kadar bile çalışmıyorsun; manen bırak ilerlemeyi an be an gerilemedesin.
Kendini ehl-i takva zannediyorsun; hâlbuki fasıklar bile senden âla... Zira onlar, eksik ve hatalarını kabul ediyorlar; sen ise kendini “kâmil” kabul ediyorsun. Suçunu kabullenmemekle bir suç işlediğin gibi üstüne bir de “kendini beğenmek” gibi ondan çok daha büyük bir felaketin içindesin!
Sen bu halinle, inan ki kargaları bile kendine güldürüyorsun…
Bülbülüm diyorsun; fakat bir defa bile öttüğün görülmedi.
Kartalım diyorsun, yükseklerden uçarım diyorsun; bir defa bile pençelerini heva ve hevesine geçirebilmiş değilsin.
Sen bir avcı zannediyorsun kendini; hâlbuki sen bizzat şeytanın ve nefsin hevasının avı olmuşsun!
Allah’ı ve Resulünü, Evliyaullahı sevdiğini söylüyorsun; Fakat görüyorum ki sen en çok kendini seviyorsun. Peki, sen bu iddianda, ne kadar kendini kandırmış bir zavallı olduğunu görebiliyor musun?
Seven sevdiği için her şeyini feda eder...
Sen, Allah için hangi malından, hangi alacağından, hangi makam ve mevkiinden vazgeçebildin?
Sevdiğini, hatta uğruna canını bile feda edeceğini söylediğin Dava’n için hangi çilelere katlandın?
“Ben de görüneyim, önde olayım, lafım dinlensin” diye yaptığın koşuşturmalarını, sen hizmet mi zannediyorsun!
Ya Allah için ne yaptın?
Yaptınsa bile, büyüklerin hatırına, Allah sana bazı hizmet ve ibadetler nasip ettiyse; sen bunları nefsine, kendine mal edip daha büyük bir cürüm işlemedin mi?
Sen asıl bunların hesabını nasıl vereceğini düşün...
Nasıl! …
SELMAN SADIK
Her zaman kulluk ve taat üzere olacağım, zamanımı boşa harcamayacağım diyorsun…
Fakat görüyorum ki her gün oyalanmaktasın.
İbadet ve taatın bir şekilden ibaret, bu halinle çizgi film kahramanları gibisin.
Çalışacağım, madden ve manen zengin olacağım diyorsun…
Fakat görüyorum ki, ehli dünyanın, dünyaya çalıştığının yarısı kadar bile çalışmıyorsun; manen bırak ilerlemeyi an be an gerilemedesin.
Kendini ehl-i takva zannediyorsun; hâlbuki fasıklar bile senden âla... Zira onlar, eksik ve hatalarını kabul ediyorlar; sen ise kendini “kâmil” kabul ediyorsun. Suçunu kabullenmemekle bir suç işlediğin gibi üstüne bir de “kendini beğenmek” gibi ondan çok daha büyük bir felaketin içindesin!
Sen bu halinle, inan ki kargaları bile kendine güldürüyorsun…
Bülbülüm diyorsun; fakat bir defa bile öttüğün görülmedi.
Kartalım diyorsun, yükseklerden uçarım diyorsun; bir defa bile pençelerini heva ve hevesine geçirebilmiş değilsin.
Sen bir avcı zannediyorsun kendini; hâlbuki sen bizzat şeytanın ve nefsin hevasının avı olmuşsun!
Allah’ı ve Resulünü, Evliyaullahı sevdiğini söylüyorsun; Fakat görüyorum ki sen en çok kendini seviyorsun. Peki, sen bu iddianda, ne kadar kendini kandırmış bir zavallı olduğunu görebiliyor musun?
Seven sevdiği için her şeyini feda eder...
Sen, Allah için hangi malından, hangi alacağından, hangi makam ve mevkiinden vazgeçebildin?
Sevdiğini, hatta uğruna canını bile feda edeceğini söylediğin Dava’n için hangi çilelere katlandın?
“Ben de görüneyim, önde olayım, lafım dinlensin” diye yaptığın koşuşturmalarını, sen hizmet mi zannediyorsun!
Ya Allah için ne yaptın?
Yaptınsa bile, büyüklerin hatırına, Allah sana bazı hizmet ve ibadetler nasip ettiyse; sen bunları nefsine, kendine mal edip daha büyük bir cürüm işlemedin mi?
Sen asıl bunların hesabını nasıl vereceğini düşün...
Nasıl! …
SELMAN SADIK
Son düzenleme:
