Öğrendim ki yaşamak, acının ölçüsünden geçerken,
rahmet yağmurlarıyla ıslanmaktı.
Allah'ım; imtihan yollarında yürürken ruhunun üstünde şemsiyelerle
gezinenlerden ve rahmetinden ümit kesenlerden olmaktan
Sana sığınırım...
İnsan, topraktan yeşertmeyi; sudan hayat sunmayı, güneşten kucaklamayı; kelebekten, çiçekten sevgi yaymayı, arıdan sanatlı iş yapmayı öğrenmeli ki günleri, haftaları, ayları dolu dolu geçsin. Ve her şeyi zamanında yapmalı ki aklı başına geldiğinde iş işten geçmiş olmasın!
Bir merdiven edindin ki onunla her basamakta alçaldıkça alçaldın. Oysa inanç merdiveni edinseydin gönlün derin göklerine doğru yükseldikçe yükselirdin. Böylece görünüşü zahmetli sonu selametli bir ufkun yolcusu olurdun. Ama sen dünya damarına sımsıkı sarıldın da din ışığı sana yabancı kesildi. Böylece bütün gizli alemlerin güzellikleri sana kapalı kaldı. Oysa görmüyor musun, asırlardır gönül göklerinde parlayan uluların hangi yolu seçtiklerini? Ya şeytanca bir iştihayla dünyaya saldıran Firavunların, Nemrutların, Ebucehillerin yolunu,ya da teslimiyetin nihayi noktasına varmış sahabenin yolunu acaba bizim yolumuz hangisi?
Amin
Allah razı olsun canım
Aminnn aminnn aminnn ...