Yeniden Doğuş

"Dil uyur mest olarak yâr-ı dilârâ söyler
Gül susar şerm ederek bülbül-ü şeydâ söyler

Şeb-i yeldâda uzar fecre kadar kıssa-ı aşk
Ta ki Mecnun bitirir nutkunu Leylâ söyler

Ehl-i ‘akl anlamaz efsûs lisân-ı dilden
Zanneder âşık-ı dîvâne mu’ammâ söyler

Görmüş âyine-i safında o serv-i endamı
Cuy gülşende bu rüyâsını hâlâ söyler..." /Yahya Kemal Beyatlı
.......
Gönül mest olmuş uyur, gönlü süsleyen sevgili söyler
Gül utanarak susar, sevgisinden şaşkın bülbül söyler

En uzun gecede uzar şafağa kadar aşk öyküsü
Ta ki Mecnun bitirir söylevini Leylâ söyler

Aklıyla hareket edenler, anlamaz eyvah gönül dilinden
Sanır ki bu çılgın âşık bilmece söyler

Görmüş lekesiz aynasında o servi boylu yâri
Su, gül bahçesinde bu rüyasını hâlâ söyler

ZAMAN KEKEMEYDİ*

Gün bitti, elindeki güller de soldu**
anımsanacak neler kaldı bugünden**
paylaşılmış olan nelerdi sımsıcak**
belki bir türkü söyleriz geceye karşı**
saçlarını tarazlayan bir şafak olur*

Zaman kekemeydi ve tarihe sızan**
soytarılar gördük gencömrümüzde**
ölüm peşimize düşende bir göçebeydik**
suretimiz ağardı kurulan darağaçlarına**
bütün sığınaklar uçurumlara açılırdı*

Rüzgâr suyu soğutsun su terli bedenlerimizi**
ve aşkı düşünelim biz, destan yalnızlıkları**
konuşursak akşam olur ve yine yağmur yağar**
gidersek gülüşler azalır buralarda**
kim bulur kayıp adresteki dostları*

Bir karanlığa bakıyorum bir de zamana**
ay büyüyüp bir gül oluyor ellerinde senin**
ve ancak yeni bir yorumu oluyor aşkın**
saçlarından sızan bu karanlık yağmur**
ayın çağıltısıyla tutuşuyor begonyalar*

Saçlarındı diye düşünüyorum ömrümüzü**
çözdükçe savrulan rüzgârdı saçların**
ve ikide bir aklıma düşüyor aynı soru**
-Aşkı bilmiyorsam nasıl değiştiririm**
kendimi, seni ve bütün dünyayı*
*

**Ahmet TELLİ
:gul: