Yeniden Doğuş

oRASI SANA KOŞTUĞUMUZ YERDİR RABBİM.
Kitap okurken,kaldığımız yeri işaretleyip kapağını örttüğümüz vakitlerde.Sımsıcak yorganların kucağından,zincirlerden sökülür gibi uyandığımızda.Karanlıklar dağların belini büktüğünde ve onların içinde tüm vahşi bilinmezler etrafımızı kuşattığında.Rabbimize secde vaktidir.Sana koştuğumuz yerdir orası...
Orası Yüce ve Aziz Rabbimizin bizi bağrına bastığı...
Orası Sevgili Efendimizin alınlarımızdan öptüğü...
Orası yere eğilmiş başlarımızı Cebrailin kanatlarıyla sıvazladığı...
Orası iltica sığınağımız secdelerimiz.
İki kürek kemiğimizin arasında ve oraya inatla tırnaklarını geçirerek bizi esir almış kin ve nefret.Kin ve nefret orada teslim olurlar.orası secdedir.İçlerimize sinişmiş kötülükleri yıkayan bir tufan akar orada...
Ve insanın toprağa dayalı alnı nede güzeldir.Ve o alnımızın hemen iki yanındaki yere yaslı avuçlarımız.Sanki hep böyle bembeyazmış,snki hiç yasak ve haram tutmamış gibi. Nasıl olurda nedamet okunur o ellerden.Orası secdedir.
Dünyada başka hiçbir eylem alnımızı toprağa dayadığımız o an ile yarışamaz.Çünkü secde ve alınların toprağı öptüğü an aslında vuslattır Rabbimizle.
Secde toprağın ve topraktan gelenlerin öyküsüdür.Yakarış ve yalvarıştır.
Kadrini bilirsek her secde kadir gecesidir bize.Ve her secde gece yürüyüşü Miraç tır Müminlere.
Secdede iken saklandıkları yerde sizi gözetleyenler Meleklermidir.
Hızırmıdır şu köşeden bakıpta kaçan.
Yusuf mu ağlaşarak geçmiştir ayak ucunuzdan.
Sırtınıza sürtünen Kıtmir midir secdede?
Başınıza konan Mikail in kanatlarından kopmuş bir tüy müdür?
Orası dünya ile helalleştiğimiz veda limanıdır.
Ondan geldik dönüşümüz Onadır

alıntı​