SELAHADDIN EYYUBI
Mısır ve Suriye bölgesinde Eyyubîler Devleti'nin hükümdarı olan Selahaddin Eyyubî, Haçlıları yıldırıp Filistin'den sonra, Kasım 1192'de başkent Dimaşk'a dönmüştü.
Kış çok sert geçiyordu. Şam'da önemli vazifeleri bulunduğundan Selahaddin, Mısır seyahati ve hac ziyaretini de ertelemişti. Vakit buldukça ilim ve fikir adamlarının müzakeresine katılıyor, ara sıra da avlanmaya çıkı yordu.
Şubat 1193'de Sultan Selahaddin, Mekke'den dönen hac kafilesini karşılamaya çıkmıştı. Aynı gece hararetten ve ağrılarından ızdırabı arttı. Humma hastalığına tutulmuştu. Dördüncü gününde tabipler yanına geldi. Hastalığı günden güne arttı. 3 Mart Çarşamba sabahı ezandan sonra kadı Fadıl onun yanıbaşında Kur'an okurken "Lâ ilahe illâ hüve aleyhi tevekkeltü" (Tevbe, 129) ayetine gelince, Sultan gözlerini açarak gülümsedi, yüzünün rengi açıldı ve o anda ruhunu teslim etti. (Rahmetullahi aleyh.)
Sultan Selahaddin pek mütevazi ve lütufkârdı. Halkına karşı çok yakın ve merhametliydi. Geride ne ev, ne akar, ne çiftlik, ne de bahçe bıraktı. Kendine ait hiçbir mülkü yoktu. Öldükten sonra 45-50 dirhem gümüş ve bir dinardan başka parası da çıkmamıştı.
Mısır ve Suriye bölgesinde Eyyubîler Devleti'nin hükümdarı olan Selahaddin Eyyubî, Haçlıları yıldırıp Filistin'den sonra, Kasım 1192'de başkent Dimaşk'a dönmüştü.
Kış çok sert geçiyordu. Şam'da önemli vazifeleri bulunduğundan Selahaddin, Mısır seyahati ve hac ziyaretini de ertelemişti. Vakit buldukça ilim ve fikir adamlarının müzakeresine katılıyor, ara sıra da avlanmaya çıkı yordu.
Şubat 1193'de Sultan Selahaddin, Mekke'den dönen hac kafilesini karşılamaya çıkmıştı. Aynı gece hararetten ve ağrılarından ızdırabı arttı. Humma hastalığına tutulmuştu. Dördüncü gününde tabipler yanına geldi. Hastalığı günden güne arttı. 3 Mart Çarşamba sabahı ezandan sonra kadı Fadıl onun yanıbaşında Kur'an okurken "Lâ ilahe illâ hüve aleyhi tevekkeltü" (Tevbe, 129) ayetine gelince, Sultan gözlerini açarak gülümsedi, yüzünün rengi açıldı ve o anda ruhunu teslim etti. (Rahmetullahi aleyh.)
Sultan Selahaddin pek mütevazi ve lütufkârdı. Halkına karşı çok yakın ve merhametliydi. Geride ne ev, ne akar, ne çiftlik, ne de bahçe bıraktı. Kendine ait hiçbir mülkü yoktu. Öldükten sonra 45-50 dirhem gümüş ve bir dinardan başka parası da çıkmamıştı.
