Sen gideli bu ellerden ırmaklar soğuk, dalgalar donuk göz pınarlarımda
Hasretin içimizde düğümleniyor, hatıralar canlanıyor gözümde ve geriye bıraktıklarında
Dertler üst üste, bir başımıza çaresiz bu yerlerde ne yapacağız
Gönül perişan, ruh eriyor, dur durak bilmiyor amansız saldırılar, bilinmez nereye kaçacağız
Gül devrinden bahisler açışını
Ve ümit dolu gözlerle yıllara bakışını
Kürsülerin diliyle gönüllere akışını
Sinelere hissiyatın ile dokuduğun nakışını
Özler olduk şimdilerde . .
Bize ne olur biraz daha gayret diyordun
Ne olur ALLAH aşkına biraz daha sabret
Ve tıpkı rüyalarda olduğu gibi gel, bitsin artık bu hasret. .
Vebalini taşıdığımız yıllar
Ateşe koşan habersiz yığınlar
Bekleyiş içinde ve çaresiz
Hadi gel artık ne olur olmuyor sensiz.
Bir uyku ki sanki rüyadayız
Hiç uyanmayacak gibi hülyadayız
Yıllar var ki hep ümit ile yollardayız
Şafağı sökmüş sabahı bekleyip durmaktayız
An bu an olsun dönmeyelim geriye
Gömelim kederi, hüznü maziye
Bize kalsın yaşatmanın sevinci hediye
Yollara güller döküp bekledik sen gelirsin diye. . .
Bir ıstırap türküsü söylerim yüreğimden
Acı duyarım ta en derinden
Gözyaşları tutsak olmuş kederimden
En derin hislerle sevdalandım ben
Nasıl duyulacak bu engin yolda çile
Daim gönlümde fena cilvesi gitmese bile
Ne lisan konuşur, ne hal gelir dile
Bayram olur seyran olur muhtaç kalır ruh kandile. .
Hislerden mahrum bir kalp nasıl anlam yüklesin kelimelere, gecelerinde matemin rengiyle aydınlanmayan seherler nasıl şehadet etsinler mübtelayı gama . . .
Ve hele hasreti çekilen, her saniyesinde ruha özlemlerin şekil verdiği ve gönüllerin en taze hislerle beklenene gurbet güllerini derdiği ve dualarını rahmani sofralara serdiği, gönül sultanının uzaklığı bir gam türküsüyse vicdanlara...
Onsuz bu yollar nasıl aşılır, ulaşılmaza nasıl ulaşılır, gel gör efendim halimizi kırık dökük ifadelerin anlatmaktan mahrum kaldığı melalimizi..
Ümitlerimizde tüllenen ulviyetin, gayemizde beliren kutsiyetin, gönüllerde hassasiyetin, ülfet ve ünsiyet perdeleriyle örtülmeye yüz tuttuğu ve realitelerin vücut aleminde neşv u nema bulamaması ve neticeyi hayatı ömrün, bir hezeyan safhası. . .
Beklemek ne acı, durma dinlenme bilmeden koşturma ve beklentisiz olma başların tacı ve yıkık gönüllerin hasta ruhların mazeretsiz ilacı...
Hep hayellerimde sen vardın efendim, çaresizlik ve perişaniyet içinde beklemekten tükendim ve bir vakte geleceğin müjdesini ekledim ve senden habersiz nice günler yollarda sarpa sardım ve tekledim..
Keşke utanabilseydim haddimi aşan kelimelerden, anlam keyfiyeti adına kurduğum cümlelerden ve örnek alabilseydim her daim utanır halinizden. . .
İnsanlardan bir insan ol demiştiniz ve bunu da ne güzel becermiştiniz. .
Nakşetmiştiniz gönüllere Nakkaş-ı Ezelînin sanat-ı ebedîsini bir sanatkar edasıyla. .
Ama ruhlar hala aç ve sizler gibi nice gönüllere muhtaç,
Kalplerinin aşk ve heyacanını ve bu uğurda gözünü kırpmadan feda edilecek canını bekliyor
Ve sizden öğrenmiştik ağlatmamak için ağlamayı, fedakar ruhlara gönül bağlamayı ve kendi kurtuluşumuzu başkaların kurtulmasında görmeyi..
Ve bilinmez yine kaç gün bekleyecek gönlümüz yad ellerde; ahirete mi kalacak bu vuslat . . .
Gönüllerin bir damla sevgiye muhtaç olduğu anlara, anların içine bir fihriste edasıyla derc edilmiş imani ummanlara, ummanların taştığı mekanlarda tüllenen sevdalara hasret buudlu vedalar perdedarlık ediyor şimdilerde. .
Zamanı anlamak ve çağa göre yorumlamak ve beşerin bitme tükenme bilmeyen arzularının ve dünyalara sığmayan ihtiraslarının kasıp kavurduğu ve onu mana aleminden uzaklara savurduğu şu günlerde asırlık dertlere baki merhem sürecek insanların anlaşılaması da takdiri ilahi olsa gerek. .
Mevsimi gelince tohumu atan ve hasat zamanı biçenlerin farklı olduğu bir zamanda, tohumdan da hasattan da habersiz, gönlünce yaşadığını zanneden, kaybettiği şeyler itibariyle talihsiz ama içinde bulunduğu gaflet anı itibariyle tarifsiz ve bu çetin ve sarp yolların aşıldığını zanneden arifsiz, gönüllere ne çare..
Sevgilerin uzak diyarlarda hasret ile iç içe yudumlandığı, izhar edilmeyen duyguların rüyalarla bu hasrete dayandığı, bir de asırlık dertlerin yanında ümitlere kırağı endişesinin ruhu zahiren sardığı şu zamanda bir dosta, bir sevgiliye sunulamayan namelerin hüznü var yüreklerde. .
Mazinin derelerinde mesruriyetler saklı, geleceğin günleri bekliyor canı dudağında yağız atlı, maddi hayatı küsufa uğramış mana aleminde Cafer gibi kanatlı. . .
Gurbetin afakını sarmışsa, zemine yayılan okyanuslar, dağlar, ne yapalım takdiri ilahi burada sadrını sinesine gömmüş özleyenler ve özlenenler var...
Dur denemez miydi zamana, kulak kesil ve dinle, neler besteleniyor Rahman'a kainatın diliyle..
Gönülleri uyandırmak düşmez mi nur-u Kur'an'a
Hep hazan gördü yüreğin ufkunun ümit iklimine rağmen ve ıstırap yağmurları ıslattı kalbini bütün mağdur ve mazlumlar adına...
Alıntı
Hasretin içimizde düğümleniyor, hatıralar canlanıyor gözümde ve geriye bıraktıklarında
Dertler üst üste, bir başımıza çaresiz bu yerlerde ne yapacağız
Gönül perişan, ruh eriyor, dur durak bilmiyor amansız saldırılar, bilinmez nereye kaçacağız
Gül devrinden bahisler açışını
Ve ümit dolu gözlerle yıllara bakışını
Kürsülerin diliyle gönüllere akışını
Sinelere hissiyatın ile dokuduğun nakışını
Özler olduk şimdilerde . .
Bize ne olur biraz daha gayret diyordun
Ne olur ALLAH aşkına biraz daha sabret
Ve tıpkı rüyalarda olduğu gibi gel, bitsin artık bu hasret. .
Vebalini taşıdığımız yıllar
Ateşe koşan habersiz yığınlar
Bekleyiş içinde ve çaresiz
Hadi gel artık ne olur olmuyor sensiz.
Bir uyku ki sanki rüyadayız
Hiç uyanmayacak gibi hülyadayız
Yıllar var ki hep ümit ile yollardayız
Şafağı sökmüş sabahı bekleyip durmaktayız
An bu an olsun dönmeyelim geriye
Gömelim kederi, hüznü maziye
Bize kalsın yaşatmanın sevinci hediye
Yollara güller döküp bekledik sen gelirsin diye. . .
Bir ıstırap türküsü söylerim yüreğimden
Acı duyarım ta en derinden
Gözyaşları tutsak olmuş kederimden
En derin hislerle sevdalandım ben
Nasıl duyulacak bu engin yolda çile
Daim gönlümde fena cilvesi gitmese bile
Ne lisan konuşur, ne hal gelir dile
Bayram olur seyran olur muhtaç kalır ruh kandile. .
Hislerden mahrum bir kalp nasıl anlam yüklesin kelimelere, gecelerinde matemin rengiyle aydınlanmayan seherler nasıl şehadet etsinler mübtelayı gama . . .
Ve hele hasreti çekilen, her saniyesinde ruha özlemlerin şekil verdiği ve gönüllerin en taze hislerle beklenene gurbet güllerini derdiği ve dualarını rahmani sofralara serdiği, gönül sultanının uzaklığı bir gam türküsüyse vicdanlara...
Onsuz bu yollar nasıl aşılır, ulaşılmaza nasıl ulaşılır, gel gör efendim halimizi kırık dökük ifadelerin anlatmaktan mahrum kaldığı melalimizi..
Ümitlerimizde tüllenen ulviyetin, gayemizde beliren kutsiyetin, gönüllerde hassasiyetin, ülfet ve ünsiyet perdeleriyle örtülmeye yüz tuttuğu ve realitelerin vücut aleminde neşv u nema bulamaması ve neticeyi hayatı ömrün, bir hezeyan safhası. . .
Beklemek ne acı, durma dinlenme bilmeden koşturma ve beklentisiz olma başların tacı ve yıkık gönüllerin hasta ruhların mazeretsiz ilacı...
Hep hayellerimde sen vardın efendim, çaresizlik ve perişaniyet içinde beklemekten tükendim ve bir vakte geleceğin müjdesini ekledim ve senden habersiz nice günler yollarda sarpa sardım ve tekledim..
Keşke utanabilseydim haddimi aşan kelimelerden, anlam keyfiyeti adına kurduğum cümlelerden ve örnek alabilseydim her daim utanır halinizden. . .
İnsanlardan bir insan ol demiştiniz ve bunu da ne güzel becermiştiniz. .
Nakşetmiştiniz gönüllere Nakkaş-ı Ezelînin sanat-ı ebedîsini bir sanatkar edasıyla. .
Ama ruhlar hala aç ve sizler gibi nice gönüllere muhtaç,
Kalplerinin aşk ve heyacanını ve bu uğurda gözünü kırpmadan feda edilecek canını bekliyor
Ve sizden öğrenmiştik ağlatmamak için ağlamayı, fedakar ruhlara gönül bağlamayı ve kendi kurtuluşumuzu başkaların kurtulmasında görmeyi..
Ve bilinmez yine kaç gün bekleyecek gönlümüz yad ellerde; ahirete mi kalacak bu vuslat . . .
Gönüllerin bir damla sevgiye muhtaç olduğu anlara, anların içine bir fihriste edasıyla derc edilmiş imani ummanlara, ummanların taştığı mekanlarda tüllenen sevdalara hasret buudlu vedalar perdedarlık ediyor şimdilerde. .
Zamanı anlamak ve çağa göre yorumlamak ve beşerin bitme tükenme bilmeyen arzularının ve dünyalara sığmayan ihtiraslarının kasıp kavurduğu ve onu mana aleminden uzaklara savurduğu şu günlerde asırlık dertlere baki merhem sürecek insanların anlaşılaması da takdiri ilahi olsa gerek. .
Mevsimi gelince tohumu atan ve hasat zamanı biçenlerin farklı olduğu bir zamanda, tohumdan da hasattan da habersiz, gönlünce yaşadığını zanneden, kaybettiği şeyler itibariyle talihsiz ama içinde bulunduğu gaflet anı itibariyle tarifsiz ve bu çetin ve sarp yolların aşıldığını zanneden arifsiz, gönüllere ne çare..
Sevgilerin uzak diyarlarda hasret ile iç içe yudumlandığı, izhar edilmeyen duyguların rüyalarla bu hasrete dayandığı, bir de asırlık dertlerin yanında ümitlere kırağı endişesinin ruhu zahiren sardığı şu zamanda bir dosta, bir sevgiliye sunulamayan namelerin hüznü var yüreklerde. .
Mazinin derelerinde mesruriyetler saklı, geleceğin günleri bekliyor canı dudağında yağız atlı, maddi hayatı küsufa uğramış mana aleminde Cafer gibi kanatlı. . .
Gurbetin afakını sarmışsa, zemine yayılan okyanuslar, dağlar, ne yapalım takdiri ilahi burada sadrını sinesine gömmüş özleyenler ve özlenenler var...
Dur denemez miydi zamana, kulak kesil ve dinle, neler besteleniyor Rahman'a kainatın diliyle..
Gönülleri uyandırmak düşmez mi nur-u Kur'an'a
Hep hazan gördü yüreğin ufkunun ümit iklimine rağmen ve ıstırap yağmurları ıslattı kalbini bütün mağdur ve mazlumlar adına...
Alıntı
