Çile gâh ömrüme sen’sizliği yerleştiren demlerden geliyorum.
Örtümün altında kalmış duygularımı boydan boya sulara bırakıyorum şimdi.
Hava soğuk, ellerim buz kesti her sen çarpışında…
Çektim kalemi zülfü yardan…
Değdir/me;
karalığına bezenme...sin gözlerim!
Aşk-ı mecruhum,
dayanamam…
Arzım hal’e ulaşmaz, şeceresi kalır yokuşlarda…
Meftunum sana ey kalbimin iştiyaki!
Çilesi ömrüme hediyedir sefil sokakların…Dokunursan düşecek bir nefeslik ömür sermayemden…
Melek suretinde görün/me, çığlıklarım sarsar alemi!
Besleme çocuk cılızlığında bir hayat sunardın önce…
Bir esame uzantısında kalan şuh vaadinde serildim kapı eşiğine…
dinledim, sustum aşk dehlizinde…membaı oldum sözlerinin…
sükuta yeltenen her hamlemi boşa çıkardın…
Na’zar eyleme yar!
Lâl’im sana…
Destursuz girmedim gönlüne…
Siyah perdelerden geçirdi beni hayallerin ama küsmedim…
körüm ben ey!
sen aldırmazsan kaleleri yıkılacak kentimin…
zaman korkulu bakışlarını çeksene üzerimden!
bakma bana öyle yâr’sız yâr’sız…
Zaman’da bir dirhem O yoksa ne faydam kalır şu yalanı kendinden dörde katlanmış dünyaya…
âh yâr!
n’olur zekatını ödesen bu aşk’ın!
Bak günaha giriyorum,
daha fazla sevemiyorum seni…
utanıyorum…
haya perdesi kat kat dolanıyor kirpiklerime…
Nazar eyleme yar!
ağlamaktan â’mâ oldu sözlerim…
hangi yana bak/ma/sam yoksun…
Ölüm sarar mı beni hey!
sen’siz ölümü haram etmişler,
kolay mı böyle hiç yoktan ölmek?
medcezirdir bu aşkın mevsimi!
yaşa/ya/masam ne çıkar ki sen’den?
ne eksilir,ner düşer ki yok/sul/luğuna?
ben bir adım sen’de,sen bin adım ötemde…
özrü kabahatinden büyük kaçışların varken hangi yalanına inandıracaksın söyle!
Dur yar, dur!
bana na’zar eyleme!
Lal’im görmez misin?
tutulur dilim, kesilir nefesim…
çirkin bir siluete bürünürüm,
geçmişim yaşlanır,
kamburu çıkar duygularımın…
duraklar bana ihanetinin temsili kayıp ilanlarınla hücre olur…
her otobüs gardiyan suretinde geçer içimden,
ezer tüm sen’li yanlarımı…
âh etmem yâr ama sen n’olur nazar etme bana!
bakamıyorum ardına…
kalamıyorum uçsuz bucaksız soğukluğunda…
donduruyorsun!
Aşk’ının erdeminde sular kaynarsa durma!
Deva’m sen olsan da meyletmem şifana…
bu dava düşsün,
kırılsın kalemi bela’mın!
doksan dokuz tesbih sabrıdır sana çekilen figanım…
cehdime ihanet etmem canımın üzerine kayalar koyulsa da…
bir Bilâl sükûtu dolar felcinden oyuklaşan dilime…
Susarım kesik kesik yar!
selamın başım üstünden geçsin…
bakılası bir yüz bırakmadın sen bana…
Melalim n’olur közümü körükleme!
yakışmaz bana adımlarının vuracağı topraklara kuyular büyütmek…
istemem Yusuf kadar cihanda güzelliğinin duyulmasını.
yüz görümlüğümü iç cebinden çıkarana kadar Züleyha güzelliğim yok!
Sevdana bereket olsun amma sakın hicabına düşürme gözlerimi!
Ey kıblesine aşk düşürdüğüm sevda sözcüğüm!
Kerem eyle,demlensin içimde mahzun suretin…
Çelik duvarlar büyütme, yok takatim!
cüssem bu kalıplara küçük gelir, n’olur zorla sığdırma yok/sul/luğuna!
uzansam yetmez kollarım..
damarlarım çekilir,kısalır kemiklerim…
gölgem bile kalmaz kaldırımlarda…
haziran’da dolanırken hayallerimi eylül’e çevirme yâr!
hissiyatım bir elif miktarında…
değerse diline gerisi yok!
çekersin içine ve yıkılır bütün kapılarım…
Lütfuna duçar olacak dua mahiyetiyle sana bu seslenişim…
Aczi yetimden emr’olunduğu gibi dosdoğru varmaktı huzur’a canım.
hizaya gelmeyen bütün taşkınlıklarıma çekildi âh’larım…
tövbeler olsun ki senin adını bir kez olsun göğümden almadım.
Ekmek buğusu kokusunda tefekkür eyledi gönlüm Yaradan’a…
Na’zar eyleme yâr,
lâl’im sana!
Yâr mısın yoksa yara/layan mısın?
Hasretim yetmeyecek ömrüme bilirim…
Sen böyle uzaktan baktıkça vuslat da karşılamayacak bu bekleyişi…
Zemzem tadı mübarekliğinde düştün avuçlarıma ama doyurmadın say koşuşlarına…
Vah benim çile gah bedevi yalnızlığım!
Tükendin de bitmedin….
Saatim ertelenmiş yaşanmamışlıkları zihnimden alaşağı ederken,
kavrulmuş harflerimin düşeceği satırlara zifiri karanlığını mühürlüyor.
Damla damla yaşlar hücum edip talan ediyor gönül vadilerimi.
Ah yâr!
hiçliğimi vurma,kanıyorum…
Sırtımdaki izleri doldurmayacak kara topraklar bile;
öylesi derin…
usandırma n’olur!
Gel,
gel de düşür aşkını tahtımdan…
Na’zar eyleme yâr!
Lâl’im…
Ahvalim mecalsiz…
Külliyen yalan olsun aşk’sız geçtiğim her gün!
Sen Na’zar eyleme de Aşk konsun benim adım!
Zehra Öner
Örtümün altında kalmış duygularımı boydan boya sulara bırakıyorum şimdi.
Hava soğuk, ellerim buz kesti her sen çarpışında…
Çektim kalemi zülfü yardan…
Değdir/me;
karalığına bezenme...sin gözlerim!
Aşk-ı mecruhum,
dayanamam…
Arzım hal’e ulaşmaz, şeceresi kalır yokuşlarda…
Meftunum sana ey kalbimin iştiyaki!
Çilesi ömrüme hediyedir sefil sokakların…Dokunursan düşecek bir nefeslik ömür sermayemden…
Melek suretinde görün/me, çığlıklarım sarsar alemi!
Besleme çocuk cılızlığında bir hayat sunardın önce…
Bir esame uzantısında kalan şuh vaadinde serildim kapı eşiğine…
dinledim, sustum aşk dehlizinde…membaı oldum sözlerinin…
sükuta yeltenen her hamlemi boşa çıkardın…
Na’zar eyleme yar!
Lâl’im sana…
Destursuz girmedim gönlüne…
Siyah perdelerden geçirdi beni hayallerin ama küsmedim…
körüm ben ey!
sen aldırmazsan kaleleri yıkılacak kentimin…
zaman korkulu bakışlarını çeksene üzerimden!
bakma bana öyle yâr’sız yâr’sız…
Zaman’da bir dirhem O yoksa ne faydam kalır şu yalanı kendinden dörde katlanmış dünyaya…
âh yâr!
n’olur zekatını ödesen bu aşk’ın!
Bak günaha giriyorum,
daha fazla sevemiyorum seni…
utanıyorum…
haya perdesi kat kat dolanıyor kirpiklerime…
Nazar eyleme yar!
ağlamaktan â’mâ oldu sözlerim…
hangi yana bak/ma/sam yoksun…
Ölüm sarar mı beni hey!
sen’siz ölümü haram etmişler,
kolay mı böyle hiç yoktan ölmek?
medcezirdir bu aşkın mevsimi!
yaşa/ya/masam ne çıkar ki sen’den?
ne eksilir,ner düşer ki yok/sul/luğuna?
ben bir adım sen’de,sen bin adım ötemde…
özrü kabahatinden büyük kaçışların varken hangi yalanına inandıracaksın söyle!
Dur yar, dur!
bana na’zar eyleme!
Lal’im görmez misin?
tutulur dilim, kesilir nefesim…
çirkin bir siluete bürünürüm,
geçmişim yaşlanır,
kamburu çıkar duygularımın…
duraklar bana ihanetinin temsili kayıp ilanlarınla hücre olur…
her otobüs gardiyan suretinde geçer içimden,
ezer tüm sen’li yanlarımı…
âh etmem yâr ama sen n’olur nazar etme bana!
bakamıyorum ardına…
kalamıyorum uçsuz bucaksız soğukluğunda…
donduruyorsun!
Aşk’ının erdeminde sular kaynarsa durma!
Deva’m sen olsan da meyletmem şifana…
bu dava düşsün,
kırılsın kalemi bela’mın!
doksan dokuz tesbih sabrıdır sana çekilen figanım…
cehdime ihanet etmem canımın üzerine kayalar koyulsa da…
bir Bilâl sükûtu dolar felcinden oyuklaşan dilime…
Susarım kesik kesik yar!
selamın başım üstünden geçsin…
bakılası bir yüz bırakmadın sen bana…
Melalim n’olur közümü körükleme!
yakışmaz bana adımlarının vuracağı topraklara kuyular büyütmek…
istemem Yusuf kadar cihanda güzelliğinin duyulmasını.
yüz görümlüğümü iç cebinden çıkarana kadar Züleyha güzelliğim yok!
Sevdana bereket olsun amma sakın hicabına düşürme gözlerimi!
Ey kıblesine aşk düşürdüğüm sevda sözcüğüm!
Kerem eyle,demlensin içimde mahzun suretin…
Çelik duvarlar büyütme, yok takatim!
cüssem bu kalıplara küçük gelir, n’olur zorla sığdırma yok/sul/luğuna!
uzansam yetmez kollarım..
damarlarım çekilir,kısalır kemiklerim…
gölgem bile kalmaz kaldırımlarda…
haziran’da dolanırken hayallerimi eylül’e çevirme yâr!
hissiyatım bir elif miktarında…
değerse diline gerisi yok!
çekersin içine ve yıkılır bütün kapılarım…
Lütfuna duçar olacak dua mahiyetiyle sana bu seslenişim…
Aczi yetimden emr’olunduğu gibi dosdoğru varmaktı huzur’a canım.
hizaya gelmeyen bütün taşkınlıklarıma çekildi âh’larım…
tövbeler olsun ki senin adını bir kez olsun göğümden almadım.
Ekmek buğusu kokusunda tefekkür eyledi gönlüm Yaradan’a…
Na’zar eyleme yâr,
lâl’im sana!
Yâr mısın yoksa yara/layan mısın?
Hasretim yetmeyecek ömrüme bilirim…
Sen böyle uzaktan baktıkça vuslat da karşılamayacak bu bekleyişi…
Zemzem tadı mübarekliğinde düştün avuçlarıma ama doyurmadın say koşuşlarına…
Vah benim çile gah bedevi yalnızlığım!
Tükendin de bitmedin….
Saatim ertelenmiş yaşanmamışlıkları zihnimden alaşağı ederken,
kavrulmuş harflerimin düşeceği satırlara zifiri karanlığını mühürlüyor.
Damla damla yaşlar hücum edip talan ediyor gönül vadilerimi.
Ah yâr!
hiçliğimi vurma,kanıyorum…
Sırtımdaki izleri doldurmayacak kara topraklar bile;
öylesi derin…
usandırma n’olur!
Gel,
gel de düşür aşkını tahtımdan…
Na’zar eyleme yâr!
Lâl’im…
Ahvalim mecalsiz…
Külliyen yalan olsun aşk’sız geçtiğim her gün!
Sen Na’zar eyleme de Aşk konsun benim adım!
Zehra Öner
