Biliyorum
Sen şimdi beni üşüyorsun / donuk renklerinde zamanın
İki ucumu bir araya getirip
Parmaklarını aşkın kilidine uzatıyorsun / açma
Kilitle, kilidin kalbini de
Gülden bir diken daha koparır gibi
Sil yüzümü, gecenin boynuna geçirmiş urgan sancılardan
Kaybet beni okyanusunun ortasında, küçük bir sandal / karton yüzlü
Uzatma ellerini kilitlerime
Vur kalbin üzerine
Derinleşecekse özgürlük
Şifrele kilitlerini iki yakamın... / gelmesin bir araya
İki dudak arası kanatlan beni / göğünün sularına...
Zehirli bir sarmaşığın doğmadan ölen gölgesiyim dedim / sunam
Sarma kendini kollarıma / hayal bile olsa
Söksem kalbimi
Görsen içindekileri / al aşkını da git derim
Acımadan gözlerin...
Çek gözünü mile
Işıklarımın gök kuşağı seni aldatmasın
İnme derinlerime
Yaralarım seni incitir
Kabuğa dönüşmeden düşüremem seni / incinirsin
Biliyorsun
Ne kadar incinirsen
O kadar bana ait olursun / olma
Ben kendime benzeyen koca bir yalanım
İki yüzüm yok benim / sayamazsın
Ağırlığınca aşk olsan dolduramasın boşluklarımı...
Aşk demişken
Ben her gün duvarlar örüyorum aklım ile kalbim arasına
Sorguya çekiliyorum çocukluğum tarafından /
Her gün pencereme taş atıp kaçıyor
Büyümedikçe ihanete uğradığını düşünüyor
Aşk yasak sana diyor...
Açma / pandora'nın kutusundan daha fazlasıyım ben
Çözme kilitlerimi
Sonra umut bile kalmaz avuçlarında...
Dedim ya beni doğuran olmadı
İlk nefesim ölümdü
Kalbim toprakta yeşerdi / sunam
Sen gözlerine susturucu taksan ne çıkar
Kalbime aşk geçirmez yelek giydirmişim ben / göbeğim kesilmeden...
Tenimi çelik yamalarla yamamışım...
Bu yüzden yağmurlarında ıslatmaz tenimde gizlediğim tanrıçalarımı...
Vurma kendini dağlarıma
Benim dağlarımın yokuşları yok
Meridyenlerime tırmanamazsın...
Benim rüzgârım asidir solar seni yaprak yaprak
Başımın göğe değdiğine bakma / susuz kalırsın
Bir damlası sırılsıklam etse de seni
Bulutlar o kadar yükseğe tırmanamazlar / sunam...
Sen beni denizlerin kenarında bekle
En son kendimi bir şişeye koyup salınacağım denizin mavisine
Kim bulursa o'na yazılmış bir pusula olacağım / dipnotsuz...
Bütün renkleri birbirine ekleyeceğim
Bütün çizgilerin uçlarını
Ve bütün aşkları
Ve anlayacaksın ki / sunam
Eklenince küçülen tek şey / aşk olacak...
Çünkü ben bir aşk ölüsüyüm / sunam
Aşksız, aşklardan toprağa doğan ceninlerden sadece bir tanesiyim...
Abdulkadir Bostan
Sen şimdi beni üşüyorsun / donuk renklerinde zamanın
İki ucumu bir araya getirip
Parmaklarını aşkın kilidine uzatıyorsun / açma
Kilitle, kilidin kalbini de
Gülden bir diken daha koparır gibi
Sil yüzümü, gecenin boynuna geçirmiş urgan sancılardan
Kaybet beni okyanusunun ortasında, küçük bir sandal / karton yüzlü
Uzatma ellerini kilitlerime
Vur kalbin üzerine
Derinleşecekse özgürlük
Şifrele kilitlerini iki yakamın... / gelmesin bir araya
İki dudak arası kanatlan beni / göğünün sularına...
Zehirli bir sarmaşığın doğmadan ölen gölgesiyim dedim / sunam
Sarma kendini kollarıma / hayal bile olsa
Söksem kalbimi
Görsen içindekileri / al aşkını da git derim
Acımadan gözlerin...
Çek gözünü mile
Işıklarımın gök kuşağı seni aldatmasın
İnme derinlerime
Yaralarım seni incitir
Kabuğa dönüşmeden düşüremem seni / incinirsin
Biliyorsun
Ne kadar incinirsen
O kadar bana ait olursun / olma
Ben kendime benzeyen koca bir yalanım
İki yüzüm yok benim / sayamazsın
Ağırlığınca aşk olsan dolduramasın boşluklarımı...
Aşk demişken
Ben her gün duvarlar örüyorum aklım ile kalbim arasına
Sorguya çekiliyorum çocukluğum tarafından /
Her gün pencereme taş atıp kaçıyor
Büyümedikçe ihanete uğradığını düşünüyor
Aşk yasak sana diyor...
Açma / pandora'nın kutusundan daha fazlasıyım ben
Çözme kilitlerimi
Sonra umut bile kalmaz avuçlarında...
Dedim ya beni doğuran olmadı
İlk nefesim ölümdü
Kalbim toprakta yeşerdi / sunam
Sen gözlerine susturucu taksan ne çıkar
Kalbime aşk geçirmez yelek giydirmişim ben / göbeğim kesilmeden...
Tenimi çelik yamalarla yamamışım...
Bu yüzden yağmurlarında ıslatmaz tenimde gizlediğim tanrıçalarımı...
Vurma kendini dağlarıma
Benim dağlarımın yokuşları yok
Meridyenlerime tırmanamazsın...
Benim rüzgârım asidir solar seni yaprak yaprak
Başımın göğe değdiğine bakma / susuz kalırsın
Bir damlası sırılsıklam etse de seni
Bulutlar o kadar yükseğe tırmanamazlar / sunam...
Sen beni denizlerin kenarında bekle
En son kendimi bir şişeye koyup salınacağım denizin mavisine
Kim bulursa o'na yazılmış bir pusula olacağım / dipnotsuz...
Bütün renkleri birbirine ekleyeceğim
Bütün çizgilerin uçlarını
Ve bütün aşkları
Ve anlayacaksın ki / sunam
Eklenince küçülen tek şey / aşk olacak...
Çünkü ben bir aşk ölüsüyüm / sunam
Aşksız, aşklardan toprağa doğan ceninlerden sadece bir tanesiyim...
Abdulkadir Bostan
