Karanlık bir odadayım. Yüreğime senin nefesini çekiyorum. Aynalar
yüzüme
gülüyor alaylı alaylı. Aynalarda sensizliğimi ve bakamadığım yüzünü
görüyorum. Ne kadar uzaksın bana? Başımı çevirdiğimde göremiyorum gözlerini,
oysa kalbimde hissediyorum kalbinin kıpırtılarını. Bir yaz yağmuruydu seni
alıp götüren. Söz vermiştin oysa bir sonbahar akşamı döneceğim diye& kalbime
sonbahar geldi& sen yine gelmedin.
Sığındım; biçare sensizliğime, senin yerini tutmasa bile& Yinede bir umut
besliyorum ölümle yoğrulmuş ve sen gittin gideli dallarını köküne salmış ay
ışığı ile beslenen yüreğimde. Artık ne güneşin doğmasına izin veriyor nede
yağmurun yağmasına yüreğim. Sen gittin diye& Çocuksu duygularımla besliyorum
gitmesin, terk etmesin diye beni yüreğim. Masal kahramanlarımda terk etti
beni, suçlu benmişim gibi. Bembeyaz aşklarda kaldı doyasıya kullanamadığım
gülümsemelerim.
Sen gittin gideli yıldızlara takılır gönlüm, inadıma resmini çizer, ölüm
kokan yıldızlar; ben bayılırım. Çok uzakta bir sen görürüm hayalimde,
koşarım kavuşmak, koklamak, sarılmak için sana; her adım uçurum olur&
ölürüm. Her adım sen olur. Uyanırım; gözlerimden bir damla sen düşer,
ağlamaklı olurum. Gecenin karanlığı korkutur, göz yaşlarım boğar beni. Bulut
bulut sen gelirsin kurtuldum derim& alır beni sensizliğe atarsın. Ben
ağlarım. Biraz eskitilmişte olsa senin bu sevda gel gel de al diye çığlık
atarım yıldızlar sağır olurcasına.
Sana dokunmak istediğimde uzaktaydın, uyuduğumda gecede, beklerken kayıptın.
Yalan kadar doğru, gerçek kadar acı, dokunacak kadar yakın, göremediğim
kadar uzaktın.
Sen uzaktın&
Sen uzaklardayken
Ben yıldızları seyrettim
Tutam tutam ışıklarını çekip içime.
Sen uzaklardayken
Ben gidişini cizdim,
Yıldızlardan aldığım beyazlarla.
Karanlığı tuval yapıp ayrılığı yok ettim.
Sen uzaklardayken
Ben yıldızları boyadım, ölümle.
Ayrılığı soktum aralarına, anlasınlar aşk acısını diye.
Ayı öldürdüm, sensizliğimi hatırlatmasın diye.
Sen uzaklardayken
Ben şiirlerini okudum çatlamış fısıltılarla.
Bin kez dokundum yazamadıklarına
Anlamaya çalıştım anlatamadıklarını.
Sen uzaklardayken
Ben senli hayaller kurdum,
Kimsesiz çocuklardan çaldığım hayal tozları ile.
Yüzüne bakamadım ağlatırsın diye.
Sen uzaklardayken
Ben kaderimi parçaladım.
Yazgımızın değişmesini istedim.
Yaşanmış tüm günahları üstlenip ateşinle kavruldum.
Sen uzaklardayken
Ben göz yaşlarıma sevgimi gömdüm.
Dudaklarımdan çıkan her sözcükte hayat bulsun,
Yüreğime serpilsin diye.
Sen uzaklardayken
Ben mum ışığına resmini çizdim.
Mum gibi bu ayrılık erisin diye.
Sen uzaklardayken
Ben, beni bırakıp gittiğin yoldan hiç ayrılmadım.
Her giden otobüsün arkasından el sallayıp,
Her gelen otobüste inmeni bekledim&
Sen uzaklardayken
Ben...
Hep dönmeni bekledim...
