Yağmurdur rahmetin başı...
Toprağın cansuyudur; ağacın,çiçeğin, börtü- böceğin umududur. Hasretle beklenir; alınır, bağra basılır. Yağdığı yere yeni hayatı, sağlığı, esenliği taşımasıyla baştacı edilir. Belki de bu yüzden eskilerin lugatında yağmur ve rahmet eşanlamlıdır.
Gözyaşı, Rabbimiz'in sunduğu rahmetin insanoğlunda çağıldamasının alametidir.Yürek yandıkça yaşarır gözler; çaresizlik, acı, hasret, elem, keder ve aşkın harareti gibi şefkat ve merhamet de ipil ipil süzülür gözlerden...
Merhametle akan gözyaşı, kainatın sureti olan insanda yağmur gibi diriltici ve çorak gönlü yeşerticidir. Kendi varlığımızı kavramaya başlamak, özbenliğimize verdiğimiz değeri ötekileştirdiklerimize de vermek ve en başta da onlara merhamet duymakla olur.Aslında bu anlamda merhamet, kendimizi buluşumuzun resmidir.
Varlık ve manası içimizde kımıldadıkça O'na giden yolların düğümleri yavaş yavaş çözülmeye, "kendimiz"e geldikçe Yaratıcı'nın rahmet halesiyle kuşatıldığımızı idrak etmeye başlarız...
O zaman, İlahi rahmet beşerin merhameti kanalıyla ulaşmadık yer bırakmaz. Canlı, cansız her mahlûk bu engin rahmetten nasibini- hak ettiği ölçüde- alır.
Bir böceğin boğulmaktan kurtarılışında...
Bir çiçeğin susuzluktan boyun büküşünde...
Dal ve kozalaklarıyla bahçeyi kirlettiği için kesilmesine karar verilen selvi ağacının hüznünde...
Bin ümitle doğup birkaç saatlik ömrünü tamamlayarak cennete uçan bir bebeğin hatırasında...
Rahman, ey Rabbim
Güzel isimlerinin ilki bile sonsuz ve kuşatıcı esirgeyiciliğini dile getirmekteyken, Sana inanan insanların kalplerinden bile yavaş yavaş silinip bencilce arzulara kurban olan merhamet de acep ahir zaman alameti midir?
Ey yüceler yücesi, ey Rahim...
Rahmetinin tecellilerini isteriz Sen'den. İsteriz ki, merhametle yaşaran gözlerimizden dökülen damlacıklar, sevgi çiçeklerimizi büyütsün; isteriz ki genişlerken muhabbet halelerimiz, Sana varmada bir arpa boyu da olsa yol aldırsın bize...
Kullarının çoğu merhametten ıraktır.
Sen onlara da merhameti öğretecek uçsuz bucaksız bir yürek ihsan eyle bizlere. Makinalaşmış bedenlere Esma'n cansuyu olsun, acımasız devranın yükü nihayetsiz ikliminde hafiflesin...
Sen'den başka kimimiz var ki?
Merhamet Ya Rabbi, merhamet !...
--
Toprağın cansuyudur; ağacın,çiçeğin, börtü- böceğin umududur. Hasretle beklenir; alınır, bağra basılır. Yağdığı yere yeni hayatı, sağlığı, esenliği taşımasıyla baştacı edilir. Belki de bu yüzden eskilerin lugatında yağmur ve rahmet eşanlamlıdır.
Gözyaşı, Rabbimiz'in sunduğu rahmetin insanoğlunda çağıldamasının alametidir.Yürek yandıkça yaşarır gözler; çaresizlik, acı, hasret, elem, keder ve aşkın harareti gibi şefkat ve merhamet de ipil ipil süzülür gözlerden...
Merhametle akan gözyaşı, kainatın sureti olan insanda yağmur gibi diriltici ve çorak gönlü yeşerticidir. Kendi varlığımızı kavramaya başlamak, özbenliğimize verdiğimiz değeri ötekileştirdiklerimize de vermek ve en başta da onlara merhamet duymakla olur.Aslında bu anlamda merhamet, kendimizi buluşumuzun resmidir.
Varlık ve manası içimizde kımıldadıkça O'na giden yolların düğümleri yavaş yavaş çözülmeye, "kendimiz"e geldikçe Yaratıcı'nın rahmet halesiyle kuşatıldığımızı idrak etmeye başlarız...
O zaman, İlahi rahmet beşerin merhameti kanalıyla ulaşmadık yer bırakmaz. Canlı, cansız her mahlûk bu engin rahmetten nasibini- hak ettiği ölçüde- alır.
Bir böceğin boğulmaktan kurtarılışında...
Bir çiçeğin susuzluktan boyun büküşünde...
Dal ve kozalaklarıyla bahçeyi kirlettiği için kesilmesine karar verilen selvi ağacının hüznünde...
Bin ümitle doğup birkaç saatlik ömrünü tamamlayarak cennete uçan bir bebeğin hatırasında...
Rahman, ey Rabbim
Güzel isimlerinin ilki bile sonsuz ve kuşatıcı esirgeyiciliğini dile getirmekteyken, Sana inanan insanların kalplerinden bile yavaş yavaş silinip bencilce arzulara kurban olan merhamet de acep ahir zaman alameti midir?
Ey yüceler yücesi, ey Rahim...
Rahmetinin tecellilerini isteriz Sen'den. İsteriz ki, merhametle yaşaran gözlerimizden dökülen damlacıklar, sevgi çiçeklerimizi büyütsün; isteriz ki genişlerken muhabbet halelerimiz, Sana varmada bir arpa boyu da olsa yol aldırsın bize...
Kullarının çoğu merhametten ıraktır.
Sen onlara da merhameti öğretecek uçsuz bucaksız bir yürek ihsan eyle bizlere. Makinalaşmış bedenlere Esma'n cansuyu olsun, acımasız devranın yükü nihayetsiz ikliminde hafiflesin...
Sen'den başka kimimiz var ki?
Merhamet Ya Rabbi, merhamet !...
--
