Ş
ŞEVVAL
Guest
Seni Anlatmamı isteselerdi
Benden, seni anlatmamı isteselerdi, bir yürek anlatırdım içinde koskacaman bir dünya, dünyada kocaman bir fener ve sevgi yolu aydınlatan.
Deselerdi yaz onu; yazardım en güzel şiirleri dilsiz istekleri dipsiz kuyu sarınçlarında yuvarlanan aşkları. Yazardım parmaklarım morarıncaya kadar yazardım, yüre im yorulup duruluncaya kadar.
Deselerdi çiz onu; çizerdim dünyayı, dünya her tarafı yedi veren gülleri yedi renk açan en mevsimsiz çiçeklerin açtı ı nakışlı oyalı özenli bir dünya ve korkardım kendi çizdi im dünyaya dokunmaya, korkardım çiçeklerin yaprakların solmasından.
Deselerdi kim O ?
O derdim O işte yüre inde deryaları taşıyıpta tek bir dünyalıya konuşamayan, o sınırsız sevgi deryasında yelken açıp giderken sevgisini utangaç kişili ine gömen biri idi.
Ve O derdim ;
Beni sabahlara kadar kendisini düşünmek zorunda bırakan insafsız biri O konuşsa yüre indeki allı tebessümlerde kaybolurdum, konuşsa yanmadan yıkılmadan söndürürdü beni derdim. Sigaram kadar tiryakisi oldu um içkim kadar başımı döndüren, görmedi im kadar özledi im, özledi im kadar dokunamadı ım, dokunamadı ım kadar ürkek...
Ve O derdim
Yaşayıpta yitirdi im de il yaşamayıpta bilmek istedi im, konuşmasını bekledi im kızıl dudaklarına hasretlendi im hasreti ile eridi im, yanımda iken bile özledi im gitti i yolu kıskandı ım aydınlık günlerimi aradı ım.
O derdim....
Benden, seni anlatmamı isteselerdi, bir yürek anlatırdım içinde koskacaman bir dünya, dünyada kocaman bir fener ve sevgi yolu aydınlatan.
Deselerdi yaz onu; yazardım en güzel şiirleri dilsiz istekleri dipsiz kuyu sarınçlarında yuvarlanan aşkları. Yazardım parmaklarım morarıncaya kadar yazardım, yüre im yorulup duruluncaya kadar.
Deselerdi çiz onu; çizerdim dünyayı, dünya her tarafı yedi veren gülleri yedi renk açan en mevsimsiz çiçeklerin açtı ı nakışlı oyalı özenli bir dünya ve korkardım kendi çizdi im dünyaya dokunmaya, korkardım çiçeklerin yaprakların solmasından.
Deselerdi kim O ?
O derdim O işte yüre inde deryaları taşıyıpta tek bir dünyalıya konuşamayan, o sınırsız sevgi deryasında yelken açıp giderken sevgisini utangaç kişili ine gömen biri idi.
Ve O derdim ;
Beni sabahlara kadar kendisini düşünmek zorunda bırakan insafsız biri O konuşsa yüre indeki allı tebessümlerde kaybolurdum, konuşsa yanmadan yıkılmadan söndürürdü beni derdim. Sigaram kadar tiryakisi oldu um içkim kadar başımı döndüren, görmedi im kadar özledi im, özledi im kadar dokunamadı ım, dokunamadı ım kadar ürkek...
Ve O derdim
Yaşayıpta yitirdi im de il yaşamayıpta bilmek istedi im, konuşmasını bekledi im kızıl dudaklarına hasretlendi im hasreti ile eridi im, yanımda iken bile özledi im gitti i yolu kıskandı ım aydınlık günlerimi aradı ım.
O derdim....
