Yeniden Doğuş

Seni hep sevdim ey Hayat...!

Ya kimse anlamadi beni, ya anlatamadim kendimi yeterince... Neresinden tuttuysam hayatin elimde kaldi hep. Kirik döküktü her$ey ve her seferinde sadece cam kiriklariydi payima dü$en. Oysa öylesine sevdim ki mavi gökyüzünü ve hep benim olsun istedim ucunu bir türlü göremedigim denizi. Seni her $eyinle sevdim ben ey Hayat! Önce dizlerimden ba$ladin kanatmaya, hizini alamadin yüregimi kanattin mütemadiyen... Cigliklarimi bile duymadin cogu zaman. Tut dedim ellerimden, cikar beni bu kör kuyulardan... aldirmadin... Annemin yaptigi kurabiyelere diktin gözünü ilk önce, sonra annemi aldin benden kiskancligindan..
Aslinda sana öyle kizginim ki...
Ey Hayat...
$öyle bir ka$ik gözya$imda bogsam, sonra da katran karasi geceye gömsem seni bir ah dahi demem. Sen bana neler yaptin böyle hayat. Neden aldin elimden $ekerimi ve neden ezdin karanfillerimi. Kalbimin en kuytularina da girmi$sin izin almadan, dokunmu$sun, dokunmaya kiyamadigim sevdigime...
Oysa ben seni hep sevdim ey Hayat... Dü$memek icin kiyilarindan, hep tuttum uzanabildigim hatiralarimdan. Kavurucu Agustos günlerindeki serin ikindi rüzgarlari kadar sevdim, yagmurlar yagarken yüregime acan baharlar kadar sevdim.
Gülmeyi sende ögrendim, yürümeyi de. Ve sende ögrendim sevdayi yakaladin mi birakmamam gerektigini, yare ula$mak icin yürümenin kar etmedigini ku$ olup ucmam gerektigini, gül olup ellerine dü$üvermem gerektigini sende ögrendim.
Seninde sonun viran bilirim. Bilirim an gelecek tanimaz olacaksin kimseyi. O vakit geldimi sevdigimde, candan öte can bildigimde tanimaz belki beni
i$te o zaman simsiki tuttugum kiyilarindan yava$ca gev$etecegim parmaklarimi, birakacagim kendimi serin sulara...
Artik bundan sonrasi ektigimi bicme vaktidir. Tek sahibime hesap verme vaktidir. Ba$ka bir vuslatin hasreti yakacak yüregimi bu defa. Bu yolda tek yolcu bir ben birde soguk bedenim. Sen bile gelemezsin pe$imden ey Hayat, sevdigim bile gelemez. Ve umulmadik bir anda en kuytusunda hic aklima gelmeyenin koynunda buluveririm kendimi hic aklima gelmeyen hic aklimdan cikmaz olur... Ölüm... Seni yinede sevdim ey Hayat... Suyu sende sevdim. Nefesi sende... Oturup $öyle orta yerine bir gencligime bir ihtiyarligima bakmayi sende sevdim. Tutup yarimin ellerinden ayaklarimiz catlayana kadar sahiller boyu yürümeyi sende sevdim. Ne olurdu sende azicik sevseydin beni. Neyse genede dost kalalim. Aramizda gecen her$eye ragmen iyi ayrilalim. Sen dersin buralardan bir bicare gecti. Ben derim uzunca yolun ortalarinda biyerlerde oturup soluklandim biara ac artik yolumu senden gectim, Sevdigimden gectim gercek Sevdigime gidiyorum.

Gül Nisa​