Yaşanmış acılar var ağaran saçlarımda
Hüznün gölgesi var kurumuş göz pınarlarımda
Acının ta kendisi var yüzümün orta yerinde
Sisli bir geçmiş, yok olmuş bir hayat var geride
Seni hiç sevmiyorum baba
Benim babam yok
Zaten hiç olmadı da
Varken yokluğunu yaşadım hep
Ne çocukluğumu yaşayabildim sayende
ne de gençliğimi
Seni hiç sevmiyorum baba
Ucu telli mektup mu gönderdim sana
beni dünya ya getir diye
Madem dünya ya getirdin
Neden babalık etmedin bana?
Soruyorum sana neden?...
neden?&
neden?...
Seni hiç sevmiyorum baba
Özlemlerim vardı çocukluğumda
O zamanlar bir başka bilirdim hayatı
Ne de güzeldi kurduğum düşler
Çocukluk işte hepsi geride kaldı
Seni hiç sevmiyorum baba
Babamı koyamadım hayallerime
Eksik kaldı hep bir yanım
Bir yanım hep öksüz kaldı
Sanki sana acıyor bir yanım
Bir yanım öfke ve nefret dolu
Seni hiç sevmiyorum baba
İliğimize kadar sömürdün, yedin bitirdin bizi
Bizi hep küçümsedin, kendini zirvede gördün
Oysa ki en dipte, kuyuda olan sendin
En büyük düşmanın, nefsine yenildin
En iyi dostun, aileni kaybettin
Seni hiç sevmiyorum baba
Günahkar ruhun sokak kadınlarının bedenine esir olmuş
Yüreğin delik deşik, her tarafından irinler akar olmuş
Hatıralarım sessiz hıçkırıklarla boğulmuş
Zaman denilen şey, meğer benden de yorgunmuş
Nasıl kızmam sana
Seni hiç sevmiyorum baba
Hep yalan ve ihanet soktun sıcak yuvamıza
Karşı geldin seni sevenlere, nasihat edenlere
Her defasında sütten çıkmış ak kaşık oldun sen
İnsan bir kez ölür hayatta
Ben seni bin kez öldürdüm düşlerimde
Seni hiç sevmiyorum baba
Baba ocağı ıstırap ateşinde yanmakmış meğer
Geçmişi geride bırakıp, geleceğe bakmakmış meğer
Bilemedim zaman denilen şeyin kıymetini
Heba eder miydim boş yere gençliğimi
Şunu anladım ki; sen de değmezmişsin baba
Ve bir daha söylüyorum
Seni hiç sevmiyorum baba
EMİNE ÖKSÜZOĞLU
19,03,2006
Hüznün gölgesi var kurumuş göz pınarlarımda
Acının ta kendisi var yüzümün orta yerinde
Sisli bir geçmiş, yok olmuş bir hayat var geride
Seni hiç sevmiyorum baba
Benim babam yok
Zaten hiç olmadı da
Varken yokluğunu yaşadım hep
Ne çocukluğumu yaşayabildim sayende
ne de gençliğimi
Seni hiç sevmiyorum baba
Ucu telli mektup mu gönderdim sana
beni dünya ya getir diye
Madem dünya ya getirdin
Neden babalık etmedin bana?
Soruyorum sana neden?...
neden?&
neden?...
Seni hiç sevmiyorum baba
Özlemlerim vardı çocukluğumda
O zamanlar bir başka bilirdim hayatı
Ne de güzeldi kurduğum düşler
Çocukluk işte hepsi geride kaldı
Seni hiç sevmiyorum baba
Babamı koyamadım hayallerime
Eksik kaldı hep bir yanım
Bir yanım hep öksüz kaldı
Sanki sana acıyor bir yanım
Bir yanım öfke ve nefret dolu
Seni hiç sevmiyorum baba
İliğimize kadar sömürdün, yedin bitirdin bizi
Bizi hep küçümsedin, kendini zirvede gördün
Oysa ki en dipte, kuyuda olan sendin
En büyük düşmanın, nefsine yenildin
En iyi dostun, aileni kaybettin
Seni hiç sevmiyorum baba
Günahkar ruhun sokak kadınlarının bedenine esir olmuş
Yüreğin delik deşik, her tarafından irinler akar olmuş
Hatıralarım sessiz hıçkırıklarla boğulmuş
Zaman denilen şey, meğer benden de yorgunmuş
Nasıl kızmam sana
Seni hiç sevmiyorum baba
Hep yalan ve ihanet soktun sıcak yuvamıza
Karşı geldin seni sevenlere, nasihat edenlere
Her defasında sütten çıkmış ak kaşık oldun sen
İnsan bir kez ölür hayatta
Ben seni bin kez öldürdüm düşlerimde
Seni hiç sevmiyorum baba
Baba ocağı ıstırap ateşinde yanmakmış meğer
Geçmişi geride bırakıp, geleceğe bakmakmış meğer
Bilemedim zaman denilen şeyin kıymetini
Heba eder miydim boş yere gençliğimi
Şunu anladım ki; sen de değmezmişsin baba
Ve bir daha söylüyorum
Seni hiç sevmiyorum baba
EMİNE ÖKSÜZOĞLU
19,03,2006
