- Üyelik Tarihi
- 18 Ocak 2008
- Mesajlar
- 1,134
- Aldığı Beğeniler
- 15
Seni seviyorum çocuk! Kırmızıya boyanmış coğrafyanı... yorulmadan düşlüyorum seni. Hatıralarını taze tutayım diye bir an bile ara vermiyorum düşlerime. Yaşıtların oyuncaklarla oynarken senin eline tutuşturulan sapanı düşünüyorum. Derdin kadar gererek, içine küçük sandığım o kocaman yüreğini taş niyetine koyarak,'İsabet Ya Rabbi...' diyerek salıverişini yüreğini. Düştüğü yerden ebabil duaları duyuyorum.
İşte seni bu yüzden çok seviyorum...
Seni seviyorum çocuk! Heybetin çok zaman beni korkutuyor ama olsun. Eğer ben korkuyorsam şahin gözlerin kime düşmanca bakıyorsa onlar da korkuyordur. Bu düşünce beni mutlu ediyor. Arkadaşlarınla verdiğin sözü duydum. 'Kimden gelirse gelsin zulme, her kim olursa zalime karşı' yılmadan mücadele edecekmişsiniz. Ey çocuk! Hiç demez misin ben neden yaşıtlarım gibi değilim? Bu coğrafya da doğmak senin tercihin değil, biliyorum. Biz de olabilirdik senin yerinde. Gündüzleri sapan geren ellerimiz geceleri duaya açılabilirdi. Her gün arkadaşlarımızdan biri eksik toplanabilirdik. O çocuk dillerimiz yokluklarında anne-baba demeyi unutabilirdi. Ama kader! Kan senin coğrafyana düştü ama inan kızıllığı yüzümüze vurdu çocuk. Kızmazsın hiç bize, biliyorum.
İşte seni en çok da bundan seviyorum! ! !
Seni seviyorum çocuk! Dediler ki geçenlerde yaralanmışsın. Kıpkızıl kan yüzünde ama hiç ağlamamışsın. Bu nasıl olabilir. Sen daha çocuk değil misin? Oyun oynarken düşüp dizini kanatman ve onun için ağlaman gerekmez mi? Nedir seni bunca ayrı kılan. Aklımdan olacağım çocuk, söyle bana sende nasıl bir yürek var böyle. Bu düşmana çevirdiğin şahin bakışlar babandan mı miras sana? Arkadaşlarına karşı bu şefkatin, elinden tutup kaldırmaların, ekmeğini paylaşmaların, 'ağlama Allah bizimle' deyişlerin, bu şefkatin annenin emanetimi sana. Yüreğinde benim içinde yer var mı çocuk Mahpus et beni, müebbet oku hesabıma. Bana da yer ayır bağrında çocuk!
Senin yanında öyle ufaldım ki...
Seni anlıyorum çocuk! Gitmelisin... uzun zamandır sevdiklerinle ve seni sevenlerle buluşmayı bekliyorsun. Sana kal diyemem. Buna hakkım yok. Biliyorum gitmelisin. Keşke biraz daha kalsaydın yanımda. Hayat seninle tutundum ben çocuk! Mücadeleyi sen öğrettin bana. Nasıl durulacağını hayatın karşısında ve nasıl vurulacağını zalimin yüzüne! Bana nefes almayı öğrettin çocuk! Neyse... şimdi git, bekletme seni bekleyenleri. Önce dur, temizleyeyim yüzündeki kanları. Merak etme kurşuna dokunmayacağım.
O senin madalyan, biliyorum...
Nerdesin be çocuk! Seni şimdiden çok özledim! ! !
İşte seni bu yüzden çok seviyorum...
Seni seviyorum çocuk! Heybetin çok zaman beni korkutuyor ama olsun. Eğer ben korkuyorsam şahin gözlerin kime düşmanca bakıyorsa onlar da korkuyordur. Bu düşünce beni mutlu ediyor. Arkadaşlarınla verdiğin sözü duydum. 'Kimden gelirse gelsin zulme, her kim olursa zalime karşı' yılmadan mücadele edecekmişsiniz. Ey çocuk! Hiç demez misin ben neden yaşıtlarım gibi değilim? Bu coğrafya da doğmak senin tercihin değil, biliyorum. Biz de olabilirdik senin yerinde. Gündüzleri sapan geren ellerimiz geceleri duaya açılabilirdi. Her gün arkadaşlarımızdan biri eksik toplanabilirdik. O çocuk dillerimiz yokluklarında anne-baba demeyi unutabilirdi. Ama kader! Kan senin coğrafyana düştü ama inan kızıllığı yüzümüze vurdu çocuk. Kızmazsın hiç bize, biliyorum.
İşte seni en çok da bundan seviyorum! ! !
Seni seviyorum çocuk! Dediler ki geçenlerde yaralanmışsın. Kıpkızıl kan yüzünde ama hiç ağlamamışsın. Bu nasıl olabilir. Sen daha çocuk değil misin? Oyun oynarken düşüp dizini kanatman ve onun için ağlaman gerekmez mi? Nedir seni bunca ayrı kılan. Aklımdan olacağım çocuk, söyle bana sende nasıl bir yürek var böyle. Bu düşmana çevirdiğin şahin bakışlar babandan mı miras sana? Arkadaşlarına karşı bu şefkatin, elinden tutup kaldırmaların, ekmeğini paylaşmaların, 'ağlama Allah bizimle' deyişlerin, bu şefkatin annenin emanetimi sana. Yüreğinde benim içinde yer var mı çocuk Mahpus et beni, müebbet oku hesabıma. Bana da yer ayır bağrında çocuk!
Senin yanında öyle ufaldım ki...
Seni anlıyorum çocuk! Gitmelisin... uzun zamandır sevdiklerinle ve seni sevenlerle buluşmayı bekliyorsun. Sana kal diyemem. Buna hakkım yok. Biliyorum gitmelisin. Keşke biraz daha kalsaydın yanımda. Hayat seninle tutundum ben çocuk! Mücadeleyi sen öğrettin bana. Nasıl durulacağını hayatın karşısında ve nasıl vurulacağını zalimin yüzüne! Bana nefes almayı öğrettin çocuk! Neyse... şimdi git, bekletme seni bekleyenleri. Önce dur, temizleyeyim yüzündeki kanları. Merak etme kurşuna dokunmayacağım.
O senin madalyan, biliyorum...
Nerdesin be çocuk! Seni şimdiden çok özledim! ! !
