- Üyelik Tarihi
- 1 Kas 2005
- Mesajlar
- 4,662
- Aldığı Beğeniler
- 29
- Konum
- İstanbul - Eyüpsultan
- Takım
- Galatasaray
Suskunluğum başıma bela olmuşken,
Bir de ayrılığı taşımak ağır gelir omuzlarıma
Sensizlikle kıvranırken bu naçiz bedenim,
Bir de sensizliğin sancılarıyla kesilir nefesim…
Sözlerin bittiği yerdeyim her söz kifayetsiz derdimi anlatmaya
Ne yosun tutmuş duvarlar ne bu taş kalpli sokaklar anlar derdimi
Güneşi gördüm uzaklarda
Saklarken benden o yakıcı güzelliğini
Ve sana benzettim dağların arkasından göz kırpışındaki o sessizliği
Ya kal ufuklarda ya da karanlığa göm beni sonsuza kadar
Her gecemde her hecemde kanattığım ismini
Ve bırakıp giderken arkamda bıraktığım onca derdi acıyı topla
Koy kara haber taşıyan bulutlara
Rüzgâr uçursun bana tüm yaşanmışlıklarımı
Ve süpürsün odamda benden geriye kalan alışılmışlıkları.
Yar senin ayrıkların da sen kadar soğuk
Ve söylenen her söz şimdi bir boşluk kadar sonsuz
Bir umuttu sadece beklenen
Mezar taşına yazılmış bir kaç söz kadar değersiz
Ya da annesiz bir çocuğun kalbi kadar tertemiz
Şimdi boğazıma düğümlenen hıçkırıklar itiraf eder seni ne çok sevdiğimi
Gitmek için gelmiştin ve öyle oldu ben bittim sen gittin
Şimdi ne külleri savrulur sevdamın ne her rüzgârda alev alır korlarım
Ben şimdi sensizlikten değil senden korkarım.
Maviden siyaha döndü tüm yeşeren umutlarım
Özgürlük kokan tüm çiçekler şimdi yalnızlığa tutuklu
Bu kadar erken susmamalıydı yağmur
Bu kadar hasret kalmamalıydı bir damlalık sevgiye menekşelerim
Ama şimdi ben de menekşeler kadar sevgiye hasretim.
Çok şey değildi istediği gönlümün
İçime ılık ılık akan her şeyi sana da anlatabilmekti derdim
Ama artık gözlerine toprak dolar ömrümün
Bir mezar taşında tüm yaşadıklarım sadece
Sen gitmeden önce yazılan iki hece...
Ve her şeyi örten karanlıklarda soldu gülüm…
Yar !
Senden daha çok sevdi beni ölüm…