- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
Sensizlik Uzaklarım Yedi Sürgün Ülkenin Başkenti ....
İlkin benliğime dokunur hasret denilen sancı.
Benliğim bensizliğim olur, ahvâlime güller sunulur. Bir selamette senin gözlerin bir serenatta benim gözlerim. Yolunun yolcusu olur dizlerim. Beklemeler senindir. Bende biter artık başkalarına yakınlık, başkalarına yalınlık… Benliğime uzaklığın düşünce, düşüncemdir senlik asrın. Asr-ı saadetin. Benimde saadetim olur senle yaşanılan o eşsiz anlar. Benliğime dokunur senle yaşanılan kelâm-ı ikrâmlar.
Nazlı bir rüzgâr bekler beni, değsin diye ötelerden mahzunluğuma sevdanın demleri. İkliminde yaşanılması gereken ve yaşanılmış eşsizlikleri yüreğin hangi sokağına kabul edebilirim? Ve ev sahibi olarak mizlacımı açmaya gelen mahfîl-i âlînden yüreğime armağan kelâmını hangi yürek merkezimde ağırlamaya çalışırım? Bu bahtiyarlığı hangi kararmış sürûrumla âcizane avuçlarım
Ardından bekleyişlerim savrulur, hasretinle harmanladığım me’yusluğuma. Beklemeler sonsuzlaşır. Bir hasretini beklerim iklimimde, bir hasletimi körüklerim hasretliğinde. Bekleyişlerim beklettiklerindir. Ümmetliğinle iliştiğin varlığımıza masiva bırakılır umutlar. Rayihâ bıraktırır sabırlar. Sana umduklarımın umutları altında umutla beklerken, seni sen yapan söylemişliklerini derinleştirir kalemim. Ve suskunluğumun yâd elleri umut ile bekleyişlerimin bağrında sana sunduğum sevdamın mihmandarı olur. Bekleyişlerimin arayışındaki sen, artık huzurumun ellerinde senliğe avuçlanır. Ve seni beklemenin tadı bekleyişlerimle anlamlaşır. Umutların parçalandığı vadide, umutlarım seninle dolmaya başlar kalbimdeki boşluğa. Bu hıçkırıkların loşluğunda artık ağlamanın da bir endamı var. Umut ile umutsuzluğa ulaşmak ve uzandığım umutsuzluğa seni nakşetmek. Seni, bertaraf olan mahzunluğuma iliklemek… Yamalanamanın da ötesinde olmalı verdiğin umudun susuz çoraklaşan köhnemişliğimle birleşmesi.
Yamalamanın ötesinde, Yaratılanın gölgesinde olmalı… Ve sevgiye yöneldi günahım… Mecnun olmak ve mecnun gibi Leyla’ya ulaşmak oldu acizliğim. Sevdalara kıskançlık sunan bir Leyla’yı buldu melalim. Ve mecnun gibi hasretle savrulur hazanla pişen sarhoşluğum.
Güzlere bir deniz sunuldu, yıkanmaya durdu nazenin gülüşler. Güllere mendil sunuldu, açmaya durdur ter ter dikenle sarmalanan gül mihzan-ı menziller. Sevginin tacı oldu leylde sevdaya dokunan kandiller. Dillerin kelâmı sevgi aktı. Yüreğin harı sevgiyle harmanlandı. Ve sensizlikte sevginin hüsrâna uğramışlığı vuslatının dimağında hayat buldu. Sevgine sunduğum günahlarım yamalı olsa da, sevginle huzura eren tövbelerim sevdamla şaha kalktı.
Hasretime karanlıklar ortak oldu. Sensizlikte taşımaya durdum, hancımda sakladığım gülüşleri. Güzide anlarda sahramı serinleten gülüşlerine aşina bir gülüş. Hasretin en çetin anına bırakılan bir armağandı bu hasret. Çekilmeye tabi olunduğunda kalbe serenat sunan bir doyulmazlık aşkıydı. Bu hasrete ilişti şimdi hasretine kısır gönlüm. Vaktime düşecek vuslatına adanmıştır ömrüm. Senlik anıma düşür hasretinin incilerini. O anım sonsuz vuslatının habercisi olsun. Ummanımsa silksin en güzide dalgaları. Sana ilişsin en saf anım. Hasretime ilişsin gözlerin.
Ve sensizlik uzaklarıma artık kalemim şahitlik etmekte. Gönül kuşağına kalemler damıtılmakta, mahzun ve çekingen. Seni yazmak hangi kalemin kısmetidir? Hangi mürekkep damıtır seni? En berrak olanı hangi satırlara düşer? Kalemler cüret edemez seni yazmaya… Seni yazarken hangi cümle var ki yanmaya? Sen başlı başına bir ömürken bir cümle hangi zerrene eşit hangi cümle senliğe deşik? Hangi mısralar senle bitişik? Yarenliğine tutuklu şimdi son saniyelerim ve uzaklığıma sonsuzluğunu eklerim…
Sana geliyorum!
Yedi sevda ikliminin başkenti olarak.
Titrek sesimle haykırıyorum gecelere ayna olan aşkını…
Hüsran taşır kanatlarım. Birikmiş sevginle yaşar bir yanım ve son bir yarımla sen kılarım zamanı. Seni yaşamayı sularım yaşlarımla.
Uzaklık korkutamaz beni.
Sana attığım her adım bir uzaklığın yıkım hanesi.
Sana geliyorum;
Hasretimi yıkarak,
Bekleyişime sarılarak,
Umuduma tutunarak,
Sevgimle yoğrularak,
Hasretime zincir vurarak,
Kelâmımı konuşturarak,
Uzaklığına sevdalanarak…Sana geliyorum! Yedi sevda ülkesinin başkenti olarak…
Bir Sevgi Sevdalısı
Emine DÜNDAR
İlkin benliğime dokunur hasret denilen sancı.
Benliğim bensizliğim olur, ahvâlime güller sunulur. Bir selamette senin gözlerin bir serenatta benim gözlerim. Yolunun yolcusu olur dizlerim. Beklemeler senindir. Bende biter artık başkalarına yakınlık, başkalarına yalınlık… Benliğime uzaklığın düşünce, düşüncemdir senlik asrın. Asr-ı saadetin. Benimde saadetim olur senle yaşanılan o eşsiz anlar. Benliğime dokunur senle yaşanılan kelâm-ı ikrâmlar.
Nazlı bir rüzgâr bekler beni, değsin diye ötelerden mahzunluğuma sevdanın demleri. İkliminde yaşanılması gereken ve yaşanılmış eşsizlikleri yüreğin hangi sokağına kabul edebilirim? Ve ev sahibi olarak mizlacımı açmaya gelen mahfîl-i âlînden yüreğime armağan kelâmını hangi yürek merkezimde ağırlamaya çalışırım? Bu bahtiyarlığı hangi kararmış sürûrumla âcizane avuçlarım
Ardından bekleyişlerim savrulur, hasretinle harmanladığım me’yusluğuma. Beklemeler sonsuzlaşır. Bir hasretini beklerim iklimimde, bir hasletimi körüklerim hasretliğinde. Bekleyişlerim beklettiklerindir. Ümmetliğinle iliştiğin varlığımıza masiva bırakılır umutlar. Rayihâ bıraktırır sabırlar. Sana umduklarımın umutları altında umutla beklerken, seni sen yapan söylemişliklerini derinleştirir kalemim. Ve suskunluğumun yâd elleri umut ile bekleyişlerimin bağrında sana sunduğum sevdamın mihmandarı olur. Bekleyişlerimin arayışındaki sen, artık huzurumun ellerinde senliğe avuçlanır. Ve seni beklemenin tadı bekleyişlerimle anlamlaşır. Umutların parçalandığı vadide, umutlarım seninle dolmaya başlar kalbimdeki boşluğa. Bu hıçkırıkların loşluğunda artık ağlamanın da bir endamı var. Umut ile umutsuzluğa ulaşmak ve uzandığım umutsuzluğa seni nakşetmek. Seni, bertaraf olan mahzunluğuma iliklemek… Yamalanamanın da ötesinde olmalı verdiğin umudun susuz çoraklaşan köhnemişliğimle birleşmesi.
Yamalamanın ötesinde, Yaratılanın gölgesinde olmalı… Ve sevgiye yöneldi günahım… Mecnun olmak ve mecnun gibi Leyla’ya ulaşmak oldu acizliğim. Sevdalara kıskançlık sunan bir Leyla’yı buldu melalim. Ve mecnun gibi hasretle savrulur hazanla pişen sarhoşluğum.
Güzlere bir deniz sunuldu, yıkanmaya durdu nazenin gülüşler. Güllere mendil sunuldu, açmaya durdur ter ter dikenle sarmalanan gül mihzan-ı menziller. Sevginin tacı oldu leylde sevdaya dokunan kandiller. Dillerin kelâmı sevgi aktı. Yüreğin harı sevgiyle harmanlandı. Ve sensizlikte sevginin hüsrâna uğramışlığı vuslatının dimağında hayat buldu. Sevgine sunduğum günahlarım yamalı olsa da, sevginle huzura eren tövbelerim sevdamla şaha kalktı.
Hasretime karanlıklar ortak oldu. Sensizlikte taşımaya durdum, hancımda sakladığım gülüşleri. Güzide anlarda sahramı serinleten gülüşlerine aşina bir gülüş. Hasretin en çetin anına bırakılan bir armağandı bu hasret. Çekilmeye tabi olunduğunda kalbe serenat sunan bir doyulmazlık aşkıydı. Bu hasrete ilişti şimdi hasretine kısır gönlüm. Vaktime düşecek vuslatına adanmıştır ömrüm. Senlik anıma düşür hasretinin incilerini. O anım sonsuz vuslatının habercisi olsun. Ummanımsa silksin en güzide dalgaları. Sana ilişsin en saf anım. Hasretime ilişsin gözlerin.
Ve sensizlik uzaklarıma artık kalemim şahitlik etmekte. Gönül kuşağına kalemler damıtılmakta, mahzun ve çekingen. Seni yazmak hangi kalemin kısmetidir? Hangi mürekkep damıtır seni? En berrak olanı hangi satırlara düşer? Kalemler cüret edemez seni yazmaya… Seni yazarken hangi cümle var ki yanmaya? Sen başlı başına bir ömürken bir cümle hangi zerrene eşit hangi cümle senliğe deşik? Hangi mısralar senle bitişik? Yarenliğine tutuklu şimdi son saniyelerim ve uzaklığıma sonsuzluğunu eklerim…
Sana geliyorum!
Yedi sevda ikliminin başkenti olarak.
Titrek sesimle haykırıyorum gecelere ayna olan aşkını…
Hüsran taşır kanatlarım. Birikmiş sevginle yaşar bir yanım ve son bir yarımla sen kılarım zamanı. Seni yaşamayı sularım yaşlarımla.
Uzaklık korkutamaz beni.
Sana attığım her adım bir uzaklığın yıkım hanesi.
Sana geliyorum;
Hasretimi yıkarak,
Bekleyişime sarılarak,
Umuduma tutunarak,
Sevgimle yoğrularak,
Hasretime zincir vurarak,
Kelâmımı konuşturarak,
Uzaklığına sevdalanarak…Sana geliyorum! Yedi sevda ülkesinin başkenti olarak…
Bir Sevgi Sevdalısı
Emine DÜNDAR
