...Allaha giden yolda yanlış yollara saplanan çok. Belli ki sanatkar unutulmuş Onu bildiren manevi güzellikler kaybolmuş.
Bir çiçeği eğilip de koklamak değil ki maksat. Bir çiçekten Allahın o sonsuz güzelliğine yol bulmalıydım. İşaretler, biz doğru yolun yolcuları içindi. Yaratılan ne varsa her şey; çiçekten yıldıza kadar, yapraktan ağaca kadar hepsi Allahtan bize bir işaretti. Fanilerden bakiye yol bulup geçemedik. Sevginin kaynağına ulaşamadık. Düştük uyandık, kalktık yine gaflete daldık. Horoz sesleri, köpek ulumaları arasında bir sabah şu ezan seslerinin de davetiyle, uyan be gönül uyan artık. Uyan da yanlışını gör, yanmadan önce uyan artık.
[span=orange]Ey nefsim başına gelecekleri bir bilsen. Bu dünyada gördüğüm çektiğim azaplar ötelerden bir işaret. Küçük bir tecelli. Adil isminin zayıf bir gölgesi. Şimdi Rahman, kucağını açmış atıl Rahmetime diye beklerken ne diye gecikiriz, neden yaparız bunu anlayabilmiş değilim. Namaz desen sonra, sohbet desen yarın, yazmak okumak desen ileride, nesi varsa hayıra davet eden her şey çok uzaklarda. Halbuki ey nefsim yarınlarla randevun mu var? Bu ninnilerle şeytan nefsimi uyutmuş, uyumuşum da uyuduğumdan bile haberim yok. Sanki her ses, uyanışa bir davet. Kalkmam için, gözlerimi açmam için. Gaflet gözünün perdeleri o kadar kalın ki perde değil duvar adeta. Ey kalbim yık şunları bir çırpıda. Yıkılan yerden Rahmanın sevgisinin ışığı dolsun içeriye. Kuranın ruhefsa ikliminde gider açlığını. [/span]
Katranı pekmez diye yalayan nefsim. Hakikatine bir geç de eşyanın, neymiş gerçek sevgi, neymiş gerçek lezzet o zaman ayılacaksın, anlayacaksın. Sevgili Peygamberim güzel söylemiş bu günleri görerek; İnsanlar uykudadır. Ancak ölünce uyanırlar.
Allahım bir rüyadan da kısa olan bu dünya hayatında gaflet uykusuna daldırma beni. Bir sesle, bir nefesle, Habibinle, Sevgilinle, Kuranınla uyandır beni. Uyandır ki Allahım uyuyanları da uyandırayım. Sevgilim, sevgili Allahım. Daldırma beni karanlıklara, katma yokluğun zindanlarına. Yapamam oralarda, dayanamam bu yerlerde daha fazla eğlenemem. Al beni huzuruna. Gecelerin nuruna. Yüce davetinin adına al da, çıkar beni kuytulardan.
Ruhumuz yanıyor ormanlarından beter. Rahmetinle serinlet kalbimizi. Allahım Bediüzzamanın ve Risalelerin diliyle, Aldülkadiri Geylaninin Günyet-üt-Talibinin diliyle, İmam-ı Rabbaninin Mektubatı, İmam-ı Gazalinin İhyasının ve Kimyayı Saadetinin diliyle, Mevlânânın Mesnevisinin diliyle, ne varsa hakkı anlatmak için yazılmış bütün bu güzel eserlerin diliyle, fikriyle, adıyla, canıyla, şanına yakışan bir güzellikte bu güzel insanların dualarıyla. Şah-ı Nakşibendin duasıyla, şah dualarıyla, ey şah damarımdan da bana yakın olan şahların şahı, padişahların padişahı, dünya ve ahiretin tek Sultanı affet bizi. Üç aylar hürmetine, bu ayların içerisindeki mübarek geceler hürmetine, miracın, beratın, kadir gecelerin hürmetine beratımızı elimize ver Ya Rab. Miracımızı nasip et, ömrümüzde bir defa da olsa secdelerde sana yükselmiş, affedilmişliğin, yeniden doğmuşluğun sırrını bize nasip et.
AMİN..
