- Üyelik Tarihi
- 5 Eyl 2011
- Mesajlar
- 3,789
- Aldığı Beğeniler
- 13,779
- Takım
- Galatasaray
samet kara
SEV BENİ
Seni şiirleştiremediğim zamanlar Müebbet hapis cezası verdim kendime
Yazarak bitirdiğim defterlerin hışırdayan
sesleri yankılandı kulağımda
Hiçliğin kıyısında dolananların
Var olma çabalarını gördüm rüyamda
Çatılar rüzgara aldanıp uçurtma sandi kendilerini
Verdiler rüzgarla el ele uçup gittiler
Kiremitler sardı birden ufkumu
Ranzamda savaş açtım şiirlerime Vazgeçtim saltanatimdan
Yazık oldu emeğime
Her yer donuktu
Bil ki havalar ihanet kadar soğuktu
Faturası ödenmiş doğalgaz kadar sıcaktı ağaçlar
Sensiz meyve yüklü dal parçasıydım sadece
Gövdemden uzaklaştıkça kırıldım
İlk kez bu sabah göğü göremedim
Ve neredeydi ufuk çizgisi
Küçük bir çocuğun silgisiyle silinmiş gibi İçimdeki yazı konferansına aktardım seni sevgilim
Sev beni hayatımızı yeniden yazmam için
Dört yapraklı yonca değildim
Şans getirmedim kimseye
Gençliğimin bencilliğiyle övündüm yıllarca
Duygularımın hassas terazisinde tarttim kelimelerimi
Yamalı pantolonlarımın dikişleri gibi eskittim kalbimde seni
Çıkmaz sokaktan çıkmayı başardım sevgili
Arıların ayak izlerini taşıyan çiçekleri koklarken sev beni
Gökyüzüne karanlık çökmeden sev beni Köylerim var benim yağmur duasına çıkan
Gökyüzü ağlamaklı bir şekilde alt üst etti hepsini
Karanlığı dost edindim kimse duymadı iç sesimi
Ayin kırgınlığına dokundum gebe kaldı birileri
Yeni doğan bebeğin çığlığında sev beni
Yaşam, hayatın hiç bir evresinde kucak açmadı bana
Ben de sarılmaya meraklı değildim aslında
Bir davulun kavuğunda ezildi nâmelerim Çok gürültü çıktı mahkemelik ettin beni Zor olan adil olmaktı sevgili
Çok eski bir aşkı hatırlamak adil değildi pek
Adil değildi seni sevmek
Ama sen
Adaletin olmadığı yerde sev beni
SEV BENİ
Seni şiirleştiremediğim zamanlar Müebbet hapis cezası verdim kendime
Yazarak bitirdiğim defterlerin hışırdayan
sesleri yankılandı kulağımda
Hiçliğin kıyısında dolananların
Var olma çabalarını gördüm rüyamda
Çatılar rüzgara aldanıp uçurtma sandi kendilerini
Verdiler rüzgarla el ele uçup gittiler
Kiremitler sardı birden ufkumu
Ranzamda savaş açtım şiirlerime Vazgeçtim saltanatimdan
Yazık oldu emeğime
Her yer donuktu
Bil ki havalar ihanet kadar soğuktu
Faturası ödenmiş doğalgaz kadar sıcaktı ağaçlar
Sensiz meyve yüklü dal parçasıydım sadece
Gövdemden uzaklaştıkça kırıldım
İlk kez bu sabah göğü göremedim
Ve neredeydi ufuk çizgisi
Küçük bir çocuğun silgisiyle silinmiş gibi İçimdeki yazı konferansına aktardım seni sevgilim
Sev beni hayatımızı yeniden yazmam için
Dört yapraklı yonca değildim
Şans getirmedim kimseye
Gençliğimin bencilliğiyle övündüm yıllarca
Duygularımın hassas terazisinde tarttim kelimelerimi
Yamalı pantolonlarımın dikişleri gibi eskittim kalbimde seni
Çıkmaz sokaktan çıkmayı başardım sevgili
Arıların ayak izlerini taşıyan çiçekleri koklarken sev beni
Gökyüzüne karanlık çökmeden sev beni Köylerim var benim yağmur duasına çıkan
Gökyüzü ağlamaklı bir şekilde alt üst etti hepsini
Karanlığı dost edindim kimse duymadı iç sesimi
Ayin kırgınlığına dokundum gebe kaldı birileri
Yeni doğan bebeğin çığlığında sev beni
Yaşam, hayatın hiç bir evresinde kucak açmadı bana
Ben de sarılmaya meraklı değildim aslında
Bir davulun kavuğunda ezildi nâmelerim Çok gürültü çıktı mahkemelik ettin beni Zor olan adil olmaktı sevgili
Çok eski bir aşkı hatırlamak adil değildi pek
Adil değildi seni sevmek
Ama sen
Adaletin olmadığı yerde sev beni