Yeniden Doğuş

Sevgi, rast gele sıradan ve ölçüsüz bir değer değildir.

Allah Teâlâ'nın istediği gibi, O'nun istediği kişiye O'nun istediği kadar olmalıdır.

çok güzel sözler

Allah(c.c.)ım bana senin sevgini ve senin sevgine ulaştıracek her türlü sevgiyi nasip eyle Allah(c.c.)ım..

Hayrullah abi güzel bir konuya değindin..


Allah(c.c.) razı olsun abim

Orjinal Yazarı hayrullah
Sevgi insana has en güzel duygudur. Müslüman, yaratıcıyı ve onun yarattığı her şeyi sevmelidir. Kul sevgisinin samimiliğine ve derecesine göre karşılık görecektir. Bununla birlikte sevgide ifrata düşmemek gerekir. Aşırı ve ölçüsüz sevgi gözü kör, kulağı sağır, aklı sarhoş, gönlü nahoş eder.

Sevginin kaynağı Allahu Teâlâ'dır. Gerçek sevgiye lâyık olan O'dur. Çünkü sevgimizi de sevdiklerimizi de yaratan O'dur. Sevgi de yerli yerinde olmalı; sevgi hissi insanı ibadete, hayaya, saygıya ve hizmete çekmelidir.

Peygamberimiz, "Vallahi, beni Allah'ın yücelttiğinden daha fazla yükseğe çıkarmanızı istemem" (Ahmed, Müsned, 31/241) buyurmuştur.

Sevgi, rast gele sıradan ve ölçüsüz bir değer değildir.

Allah Teâlâ'nın istediği gibi, O'nun istediği kişiye O'nun istediği kadar olmalıdır.

Genişletmek için tıkla ...

bunca güzel sözün üzerine ne diyebilirzki SADDAKTÜ
ellerine sağlık kardeşim

Orjinal Yazarı hayrullah

Sevgi, rast gele sıradan ve ölçüsüz bir değer değildir.

Genişletmek için tıkla ...

Kesinlikle değildir.Herşeyi bayağılaştırdıkları gibi sevgiyide bu hale sokmak isteyen yaşantılar ve kişiler dolu zamanımız.Sevgi bu kadar basit olur mu?Sevginin belirtileri,herşeyden önce bir ağırlığı olmalıdır.Şu satırlar ne güzel açıklamıştır;

Fâni olanlardan büsbütün geçip ebedî olana varmak kolay iş değildir şüphesiz. Bunun yolu da sevgiye kanat açmak ve bu sevgiyle dolu olanları sevmektir. Nitekim şu duâ bunu tâlim et-mektedir.

"Allahım, bana seni sevmeyi, seni sevenleri sevmeyi, senin sevgine yaklaştıran şeyleri sevenleri sevmeyi nasib et...Amin.



Hasan Kamil YILMAZ-Sevgi ve model yazısından.

sevgili dostlar.dava kardeşlerim.Hepinizi çok seviyorum.ZEYNO CUM SENİDE ÇOK SEVİYORUM.Şunu ben bazen karıştırıyorum lillah için sevmeyi nasıl başaracagız.püf noktasını bilen varsa paylaşsın lütfen.Buarada sevdiğinizi söylemekten asla cekinmeyin.

Hz. Muhammed'de Aşk
H. Kübra Ergin'in kitabı

Gerçekten birbirinden ayırt edilmesi güç olacak kadar özdeş, birbirini tefsir eden, birbirini temsil eden iki varlık; aşk, sevgi ve peygamber.

Sanki sevgi ve aşk; duyguların, düşüncelerin kaynağı; soyut varlıkların özü olduğu gibi, Hz. Muhammed de somut varlık alemine mana katan, sevgi timsali.

Sevgi bir insan halinde şahıslaşacak olsa, bu O olurdu; hatta O'dur; çünkü O Habibullah; Allah'ın sevdiğinden başkası sevgi timsali olabilir mi?

Kainat ne tesadüf, ne zorunluluk, ne anlamsızca hep varoluyor bulunmak değildi; bir sevgi eseriydi. Sevgiyle işlenmişti, nakış nakış; her zerresinde sevgi vardı.

Ve sonunda sevgi, şahıslaştı, bedene büründü, insanlığa kendini arz etti. İnsana yaradılış amacını bildirdi; 'sevmek ve sevilmek.' İşte o Hz. Muhammed'di.

İlk yaratılan bir sevgi çekirdeğiydi. Nurdan bir özdü, 'içimsi beyaz bir yıldız' gibi. Yaratıcı, ilk cevhere karşı sevgi duymuş, onu yaratmayı ve aşmayı istemişti.

'Hz.Muhammed'de Aşk' sevgiyi ve aşkı en derinden yaşayan muhteşem bir insanın aşk ve sevgi kavramına bakışını ve onun nasıl yaşadığını inceliyor.

Umarız ki; büyük aşklar için bu kitap hepimizin kalbine bir klavuz olur...
(Tanıtım Yazısı'ndan)

Orjinal Yazarı zeyno
"Allahım, bana seni sevmeyi, seni sevenleri sevmeyi, senin sevgine yaklaştıran şeyleri sevenleri sevmeyi nasib et...Amin.

Genişletmek için tıkla ...

Amin

Çok geç yakalanmıştı yalnızlığa yalnızlık mı onu özlüyordu yoksa omu yalnızlığa hasretti.Yalnızlığın içinde çığlıkları karanlıkta kayboluyordu.Her taraf aydınlıktı fakat o aydınlığın içindeki karanlıkta kaybolmuştu.Ondan öte o onu hapsetmişti.Çığlıkları çok güçsüzdü.Ama duyan yoktu.ihtimalleri vardı Seve bilme basara bilme ihtimali.Ama bilmiyordu Sevmek ölmekle baslar o da sevmişti ve ölmüştü.Tüm seven güller gibi vazoya konmuştu ve vazodaki diğer güller gibi solmuştu.yeniden her baharı bekliyordu asık olmak istiyordu ama asi de olmak istiyordu bir papatya gibi dağların erişilmez yerlerinde rüzgarlarla dans etmek istiyordu ve rüzgarları bekliyordu asilik yapmak istiyordu.kuralsız hiç tutarsızca sevmek istiyordu.baharın bitemediği bir yerde olmak istiyordu.Ve vazoda çürüdü.sonra sokağa attılar.Bir rüzgar onun çığlığını duydu.Ve onu en üstlere taşıdı tam istediği yere.Sevgisi ile onu havada raks ettirdi.Çıkarsızca sevdi.ve onun için yok oldu. Biliyordu her yok oluş yeni bir başlangıcı getiriyordu.Ve oda asi dağların onu beklemeye başladı ve ihtimalleri sevmeye başladı.Seve bilme ihtimali.