Adam yeni kamyonuna bakmak için evinden çıktığında, üç yaşındaki
>oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle kamyonunun
>kaportasını mahvettiğini görmüş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve
>çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu
>hemen hastaneye götürmüş. > Doktor, çocuğun kırılan kemiklerini
>kurtarmaya çalıştıysa da elinden bir şey gelmemiş ve çocuğun iki
>elinin parmaklarını kesmek
>zorunda kalmış. Çocuk ameliyattan çıkıp gözlerini
>açtığında,bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle,
>"Babacığım,kamyonuna zarar verdiğim için çok üzgünüm." demiş ve
>sonra babasına şu soruyu sormuş: "Parmaklarım ne zaman yeniden
>çıkacak?" Babası eve dönmüş
ve hayatına son vermiş... Birisi masaya
>süt döktüğünde ya da bir bebeğin ağladığını işittiğinizde bu öyküyü
>hatırlayın. Çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı yitirdiğinizi
>anladığınızda, önce biraz düşünün. Kamyonlaronarılabilir, ama
>kırılan kemikler ve incinen duygular
>hiçbir zaman onarılamaz; genellikle kişiyle performansı arasındaki
>farkı göremeyiz. İnsan hata
>yapar. Hepimiz hata yaparız. Fakat öfkeyle ve düşünmeden yapılan
>şeyler , insanı sonsuza kadar rahatsız eder. Harekete geçmeden
>önce durun ve düşünün. Sabırlı olun. Anlayış gösterin ve sevin...
>oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle kamyonunun
>kaportasını mahvettiğini görmüş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve
>çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu
>hemen hastaneye götürmüş. > Doktor, çocuğun kırılan kemiklerini
>kurtarmaya çalıştıysa da elinden bir şey gelmemiş ve çocuğun iki
>elinin parmaklarını kesmek
>zorunda kalmış. Çocuk ameliyattan çıkıp gözlerini
>açtığında,bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle,
>"Babacığım,kamyonuna zarar verdiğim için çok üzgünüm." demiş ve
>sonra babasına şu soruyu sormuş: "Parmaklarım ne zaman yeniden
>çıkacak?" Babası eve dönmüş
ve hayatına son vermiş... Birisi masaya
>süt döktüğünde ya da bir bebeğin ağladığını işittiğinizde bu öyküyü
>hatırlayın. Çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı yitirdiğinizi
>anladığınızda, önce biraz düşünün. Kamyonlaronarılabilir, ama
>kırılan kemikler ve incinen duygular
>hiçbir zaman onarılamaz; genellikle kişiyle performansı arasındaki
>farkı göremeyiz. İnsan hata
>yapar. Hepimiz hata yaparız. Fakat öfkeyle ve düşünmeden yapılan
>şeyler , insanı sonsuza kadar rahatsız eder. Harekete geçmeden
>önce durun ve düşünün. Sabırlı olun. Anlayış gösterin ve sevin...
