Yeniden Doğuş

Zifiri karanlık gözlerinden süzülen sabahlarında, şefkatle bakmasan da sevgin kadar düşün beni!
Bana nefretini verme!
Nefretten yana sana verecek hiçbir şeyim yok.

Gözlerinden sıçrayan şimşekler yüreğimi incitiyor. Ve bakamam gözlerine.
Sadece yağmurlar veririm bastığın yerlere. Yüreğinle anla beni...
Zifiri karanlık gözlerinden süzülen sabahlarında, şefkatle bakmasan da sevgin kadar gel üstüme!

Nefretini verme...

Sen hiç bakmadın ki gözlerime... Gözlerimden süzülemeden yüreğime...
Gözlerimden, yağmurlarla coşan gül yürekli yüreklere...
Anlamak istemedin belki de!

Sakın benden nefret bekleme.
Kırgınsam da bakamıyorsam da kanadı kırık serçeler gibi gözlerine,
titriyorsam da bu senden korktuğumdan değil ki!

Anlasana...

Beni değil yüreğimi, nefretleri tüketen,
yok eden güzelliği, yüreğimin sahibini,
gecelerden aydınlığa süzülen sevda güllerinin yaprağına sunulan çiğ tanelerini düşün.

İçi bulanık da olsa yüreğindeki sevginin, üşüyen yüreğime nefretini verme!

Bir tokat attın gözlerinle bana, anlasan binlerce güller sundum sana!
Belki kırgınım, belki yorgunum.
Ama bil ki, ben bu sevdaya vurgunum!

Sevgin kadar düşün beni!

Zifiri karanlık gözlerinden süzülen sabahlarında,
şefkatle bakmasan da gördüğün bu, bende; bende,
benden öte dikenler arasından, inadına binlerce güller yetişiyor.

................ANLASANA...............

Olabilsen de yanımda keşke gözlerine bakarak
seni nasıl sevdiğimi defalarca haykırabilsem...
Ve… Hiç susmasak !!! ...​