Yeniden Doğuş

Yılgınlıkların, yorgunlukların damarlarımızda dolaşıyor olması
bizi bıktırmamalı, yıldırmamalı; bizi insani değerlerden uzaklaştırmamalı.
Bedenimizde, sevgiye açık bir yüreğimiz olduğunu unutturmamalı.
Çünkü bize, herşeyden önce yüreğimiz gerekli.
Sevgiyi görmek, duvarını örmek ve sevgiyi çevremize sunmak için, önce yüreğimiz gerekli bize.
Bozgunlardan ve sevgiyi kirleten yozluklardan yılmamak için, korkmamak için bize sadece yüreğimiz gerekli.

Düşüncelerimiz, yargılarımız, önyargılarımız;
o yakıcı ve yıkıcı yıldırımların beynimize ulaşmaması için ne kadar barajlar,
dalgakıranlar, duvarlar inşa etse de, ne kadar tarihsel, kültürel, ideolojik, gündelik paratonerimiz olsa da,
bir yerden sonra, en azından şöyle kendi yüreğimizle başbaşa kaldığımızda, eminim gerçeği anlarız.
Bir kez olsun, biz de yürekten cevaplarsak kendimizi, mutlaka anlarız sevginin gücünü.

-alıntı-

Allah razi olsun.....


Allahu teala guzel Sevmeyi guzel sevilmeyi nasip etsin bizlere

sultani_cann' Alıntı:

Allah razi olsun.....


Allahu teala guzel Sevmeyi guzel sevilmeyi nasip etsin bizlere

Genişletmek için tıkla ...

Sizlerden de Allah razı olsun, Amiin

Sevgi, insanlara bağışladığımız bir duygu, bir armağan.
Bu yüzden bazen tek taraflı da olabiliyor
ve bu yüzden bunu hiç tanımadığımız insanlara da bahşedebiliyoruz.

Severek yaşamak güzeldir, severek yaşamanın güzelliğini ve önemini farkedenler de güzeldir…
Dünyada bir şey olabilmenin ötesinde çok daha önemli bir şey var aslında; o da insan olabilmek.
İnsan olabilmenin ilk koşulu ise; yüreğinde sevgi ve merhamet taşıyabilmektir.
Yoksa kim olduğumuzun, nereden geldiğimizin, hangi ülkenin pasaportunda adımızın yazılı olduğunun ne önemi var!
Bu dünyada, sadece insan değil miyiz? Bu dünyada bizim yaşam hakkımız kadar, başkalarının da yaşama hakkı var.
İnsan dediğin odur ki; nerede ve kime yapılırsa yapılsın, birine yapılan zülmü, haksızlığı, vicdansızlığı,
her zaman yüreğinde hissedebilsin, bunu kendisine yapılmış gibi görebilsin..

Yeryüzünde ki bütün insanlar insanlık bahçesinin çiçekleri değil midir?
Öyleyse hiç bir devletin, ırkın, insanın, inancın yada gücün bu çiçekleri ezmesine,
soldurmasına fırsat verilmemeli, müsamaha gösterilmemelidir.
Bütün halkların, toplum yada bireylerin kutsal olan yaşama hakkı korunmalıdır;
Hatta kültürlerinin gelişmesine katkı sunulmalıdır. Bu dünya hepimizin.
Bu dünyada herkese, bütün halklara ve kültürlere yetecek kadar yer var.
Yeterki cehalet, siddet, baskı ve inkar yerine, hosgörü, sevgi, saygı hakim olsun...

-alıntı-

“İnsanların çoğu, kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.
Kendisini sevilmeye lâyık görmediği için, sevilmekten korkuyor.
Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.
Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.
Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için..
Unutulmaktan korkuyor, dünyaya bir şey vermediği için.
Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için.”

W. Shakespeare

"Derin derin düşüncelere dalmayın. Yaşamaya ve sevmeye koyulun. Sonsuza dek yaşamayacaksınız."

- Leo Buscaglia

Güzellerdi ağabey emeklerine sağlık ????

Öncelikle, beklenti içinde olmamalı insan. Sonra bağlanmamalı. İnsana, doğaya, hayvana, mala...

Elbette sevmeli. Kişinin elinde olsa keşke sevmenin sınırı. 10br, 20 br, ....100br gibi.

İkinci, üçüncü kişilere hükmetmek, hele ki duygularına hükmetmek mümkün değildir. Bu nedenle bazen sınırını belirleyemediğimiz sevgimiz bizleri üzebilir.

Yukarıda yazilarda yer alan yazılar, genelde sevgisini paylaşıp mutlu olanların değil, sevgisini paylaşıp üzülen insanların kaleminden çıkar.

Vel hasılı, yaradılanı yaratandan ötürü sevin. Hiç kimseden sevgi de dahil olmak üzere birşey beklemeyin ki, üzülmeyesiniz.