SEVGİNİN TARİFİ
Sevgi her şeyin kaynağında olandır.Her şeyin tohumunda sevgi vardır.Tüm alemler sevginin kaynağından çıkmış ve ebediyyen de çıkmaya devam edecektir.Tüm alemlerin kaynağı olan sevgi aynı zamanda sevgi tarafından yaşatılmaktadır da.Bu sevgi Yaradanın sevgisidir.Bu sevgi akımının bir an kesilmesi yaşamı imkânsız kılar.Gördüğümüz ve görmediğimiz tüm alemler Yaratıcı sevgisinin yoğunlaşmasından,maddeleşmesinden oluşmuştur.Evet;bu ilahi sevgiyle etkileşimini yitiren, bağını koparan her şey yokluğa mahkum olur.
Rabbimizin sevgisi kendisi gibi sonsuzdur,sınırsızdır.Bu sevgi hem dışımızdadır,hem de yüreğimizin içindedir.Ayrıca yaşamımız bu sevgi sayesinde sürmektedir.Sevdiği için yaratmış
Sevdiği için yaşatmaktadır bizi.Bazen şu soru aklımızı kurcalar:Acaba Allah beni seviyor mu?Cevap şudur:Allah bizi sevmeseydi bu soruyu sormaya yetecek kadar bile nefes alıp vermeye vaktimiz olmazdı.Hemen yok olurduk
Sevgi güçlü olandan gelmektedir.Ve bu yüzden diyebiliriz ki güçlü olanlar sevebilirler.O sevgi emanetini bozmadan,dejenere etmeden ancak varlıklarını tamamlamış,güçlü insanlar taşıyabilir.
Günümüzde yaşanan sevgilerdeki tüm hastalıklı haller,bunalımlar sağlıksız insanların,zayıf insanların bu yüce sevgi emanetini taşımak istemelerinden kaynaklanmaktadır.Halbuki sevgi ruhsal sağlığı iyi olanlar içindir.
Sağlıksızlar ve manen ölü olanlar sevemezler.Yürekleri ilahi ruhun emanetçisi olanlar ancak sevebilirler ve ancak bu yürekler ilahi sevginin titreşimini alabilirler.
Sevmeyen insan ruhsal hayatı olmayan insandır.Gerçek sevgi zayıflık değil yüce ruhsal yaşamın ilk ve en güzel meyvesidir.Bu noktada diyebiliriz ki başta peygamberler ve sonra veliler en yoğun sevgi odaklarıdırlar.Onlar yüce Rabbin sevgiden yarattığı ve birbirimizi nasıl sevmemiz gerektiğini öğretmek için yeryüzüne gönderdiği insanlardır.Bu insanların kalpleri o sonsuz RUH ile doludur.Onlar yeryüzünün sevgi merkezleridir;ilahi sevgi ile insanlar arasındaki mükemmel köprüdürler.Bu mesaj insanları yüce Yaradana yakınlaştırmayı amaçlar.
Yaradanın katında en mükemmel mesajı sevgidir. İnsanlar sevgiden uzak oldukları içindir ki dinler devreye girmiştir. Sevgi dinlerden üstündür.Eğer gerçek sevgiyi yaşayabiliyor olsaydık, sevginin yolunda yürüyebiliyor olsaydık dinlere ihtiyaç kalmazdı. Zaten dinlerin amacı da insanlığı fıtrata çağırmak değil midir? Fıtrat sevgi olduguna göre din araç, sevgi nihai amaçtır. Zaten cennetin atmosferi de sevgidir. Bu yüzden insan cennette kural olduğu için değil,sevdiği için Rabbine ibadet edecektir.İnsan tekamülünün tüm yolları sevgiden geçer.Sevgiyi yaşayan insan,bu sayede tekamül yolunda ilerliyor demektir.Bizi uyaran,uyandıran,harekete geçiren şey sevgidir.Bu yüzden sevgiyi sevmeli,sevgisizlikten kaçmalıyız.Edinilen bilgi,ancak sevilirse içimizde yaşayabilir.Sevgiyle bağlanılmayan bilgi mutlaka yitirilir.Sevgiyle tüm engeller aşılabilir,sevgiyle tüm zorlukların üstesinden gelinir,sevgiyle imkânsızlıklar yapılabilir.Ama sevgi yoksa,bahanelerle en güzel şeyler kulak ardı edilir.Bir insanın ilahi sevgiyle bir an yaşaması,ilahi sevgiyi duymadan dünyevi zevklerle bin yıl yaşamasından daha yüce,daha değerlidir.
Bizler aslında ilahi sevginin iletkeniyiz.Eğer bir insanı gerçekten seviyorsak,Allah o insanı bizimle seviyor demektir.Ve bir insanın bizi sevmesini istiyorsak önce Rabbimizin sevgisini kazanmalıyız.Eğer Rabbmizin sevgisini kazanırsak Allah bir insana bizi sevdirecektir.Böyle bir insanın sevgisi binlerce sahte sevgiden daha değerlidir.Böyle ilahi bir sevgiyle birbirini seven iki insan aynı şarkıyı söyleyen tek bir ses gibi uyumlu olurlar.Sıkıntılı,ıstıraplı,zorlu anlarınızda bir insan sizi rahatlatıyorsa,sıkıntınızı giderebiliyorsa o insan sizi seviyor demektir.Seven insanı sevdiğinden hiçbir güç ayıramaz.Sevgiyle birbirine bağlanan insanları ölüm bile ayıramaz.Nerede olurlarsa olsunlar onlar sevgi bağıyla birbirlerine bağlı olurlar.
Sevgiyle bir olanları dünyada ayıracak hiçbir güç yoktur.Aralarında sevgi olmayan insanların birlikteliklerini sonuna kadar bir çare de yoktur.
Kurtuluş ancak sevgidedir.Ve sevgi,Yaradanımızdan gelmektedir.Öyleyse biz de sevgiyle ona gitmeliyiz.
Şunu da kesinlikle anlamalıyız ki eğer tüm varlıkları seviyorsak,yani sevgimiz varlıkların hepsini kaplamıyorsa o sevgi,sevgi değildir.Varlıkları öylesine sevmeliyiz ki onlar bizi sevmediği halde,bizim için kötülük istedikleri halde,bize zarar vermek istedikleri halde onlara yardım edebilmeli,onların iyiliklerini düşünmeliyiz.İşte gerçek sevgi budur.İlahi sevgi budur.Böyle bir sevgi,insanı her türlü başarıya ulaştıran sevgidir.Buna karşın insanı her türlü kötülüğe bulaştıran da sevgisizliktir.
Sevgi kutsaldır.Bu yüzden sevgiden kötülük doğmaz.Kötülükleri doğuran sevgiler,sevgi değil sevgiyle maskelenen aşağı duygulardır.Sevginin kutsal titreşimlerine dayanamayan ruhlar dejenere ederek sevgi zannettikleri,ama sevgi olmayan karmaşık duygular yaşarlar.Bu karmaşık duyguların etkisiyle insanlar sevgi adına birçok kötülükler,günahlar işlerler.
İşte insan gerçek kutsal sevgi ile sevginin bozulmuş formları arasındaki farkı çok iyi bilmelidir.Üzümle şarap gibi.....................
Sevgi her şeyin kaynağında olandır.Her şeyin tohumunda sevgi vardır.Tüm alemler sevginin kaynağından çıkmış ve ebediyyen de çıkmaya devam edecektir.Tüm alemlerin kaynağı olan sevgi aynı zamanda sevgi tarafından yaşatılmaktadır da.Bu sevgi Yaradanın sevgisidir.Bu sevgi akımının bir an kesilmesi yaşamı imkânsız kılar.Gördüğümüz ve görmediğimiz tüm alemler Yaratıcı sevgisinin yoğunlaşmasından,maddeleşmesinden oluşmuştur.Evet;bu ilahi sevgiyle etkileşimini yitiren, bağını koparan her şey yokluğa mahkum olur.
Rabbimizin sevgisi kendisi gibi sonsuzdur,sınırsızdır.Bu sevgi hem dışımızdadır,hem de yüreğimizin içindedir.Ayrıca yaşamımız bu sevgi sayesinde sürmektedir.Sevdiği için yaratmış
Sevdiği için yaşatmaktadır bizi.Bazen şu soru aklımızı kurcalar:Acaba Allah beni seviyor mu?Cevap şudur:Allah bizi sevmeseydi bu soruyu sormaya yetecek kadar bile nefes alıp vermeye vaktimiz olmazdı.Hemen yok olurduk
Sevgi güçlü olandan gelmektedir.Ve bu yüzden diyebiliriz ki güçlü olanlar sevebilirler.O sevgi emanetini bozmadan,dejenere etmeden ancak varlıklarını tamamlamış,güçlü insanlar taşıyabilir.
Günümüzde yaşanan sevgilerdeki tüm hastalıklı haller,bunalımlar sağlıksız insanların,zayıf insanların bu yüce sevgi emanetini taşımak istemelerinden kaynaklanmaktadır.Halbuki sevgi ruhsal sağlığı iyi olanlar içindir.
Sağlıksızlar ve manen ölü olanlar sevemezler.Yürekleri ilahi ruhun emanetçisi olanlar ancak sevebilirler ve ancak bu yürekler ilahi sevginin titreşimini alabilirler.
Sevmeyen insan ruhsal hayatı olmayan insandır.Gerçek sevgi zayıflık değil yüce ruhsal yaşamın ilk ve en güzel meyvesidir.Bu noktada diyebiliriz ki başta peygamberler ve sonra veliler en yoğun sevgi odaklarıdırlar.Onlar yüce Rabbin sevgiden yarattığı ve birbirimizi nasıl sevmemiz gerektiğini öğretmek için yeryüzüne gönderdiği insanlardır.Bu insanların kalpleri o sonsuz RUH ile doludur.Onlar yeryüzünün sevgi merkezleridir;ilahi sevgi ile insanlar arasındaki mükemmel köprüdürler.Bu mesaj insanları yüce Yaradana yakınlaştırmayı amaçlar.
Yaradanın katında en mükemmel mesajı sevgidir. İnsanlar sevgiden uzak oldukları içindir ki dinler devreye girmiştir. Sevgi dinlerden üstündür.Eğer gerçek sevgiyi yaşayabiliyor olsaydık, sevginin yolunda yürüyebiliyor olsaydık dinlere ihtiyaç kalmazdı. Zaten dinlerin amacı da insanlığı fıtrata çağırmak değil midir? Fıtrat sevgi olduguna göre din araç, sevgi nihai amaçtır. Zaten cennetin atmosferi de sevgidir. Bu yüzden insan cennette kural olduğu için değil,sevdiği için Rabbine ibadet edecektir.İnsan tekamülünün tüm yolları sevgiden geçer.Sevgiyi yaşayan insan,bu sayede tekamül yolunda ilerliyor demektir.Bizi uyaran,uyandıran,harekete geçiren şey sevgidir.Bu yüzden sevgiyi sevmeli,sevgisizlikten kaçmalıyız.Edinilen bilgi,ancak sevilirse içimizde yaşayabilir.Sevgiyle bağlanılmayan bilgi mutlaka yitirilir.Sevgiyle tüm engeller aşılabilir,sevgiyle tüm zorlukların üstesinden gelinir,sevgiyle imkânsızlıklar yapılabilir.Ama sevgi yoksa,bahanelerle en güzel şeyler kulak ardı edilir.Bir insanın ilahi sevgiyle bir an yaşaması,ilahi sevgiyi duymadan dünyevi zevklerle bin yıl yaşamasından daha yüce,daha değerlidir.
Bizler aslında ilahi sevginin iletkeniyiz.Eğer bir insanı gerçekten seviyorsak,Allah o insanı bizimle seviyor demektir.Ve bir insanın bizi sevmesini istiyorsak önce Rabbimizin sevgisini kazanmalıyız.Eğer Rabbmizin sevgisini kazanırsak Allah bir insana bizi sevdirecektir.Böyle bir insanın sevgisi binlerce sahte sevgiden daha değerlidir.Böyle ilahi bir sevgiyle birbirini seven iki insan aynı şarkıyı söyleyen tek bir ses gibi uyumlu olurlar.Sıkıntılı,ıstıraplı,zorlu anlarınızda bir insan sizi rahatlatıyorsa,sıkıntınızı giderebiliyorsa o insan sizi seviyor demektir.Seven insanı sevdiğinden hiçbir güç ayıramaz.Sevgiyle birbirine bağlanan insanları ölüm bile ayıramaz.Nerede olurlarsa olsunlar onlar sevgi bağıyla birbirlerine bağlı olurlar.
Sevgiyle bir olanları dünyada ayıracak hiçbir güç yoktur.Aralarında sevgi olmayan insanların birlikteliklerini sonuna kadar bir çare de yoktur.
Kurtuluş ancak sevgidedir.Ve sevgi,Yaradanımızdan gelmektedir.Öyleyse biz de sevgiyle ona gitmeliyiz.
Şunu da kesinlikle anlamalıyız ki eğer tüm varlıkları seviyorsak,yani sevgimiz varlıkların hepsini kaplamıyorsa o sevgi,sevgi değildir.Varlıkları öylesine sevmeliyiz ki onlar bizi sevmediği halde,bizim için kötülük istedikleri halde,bize zarar vermek istedikleri halde onlara yardım edebilmeli,onların iyiliklerini düşünmeliyiz.İşte gerçek sevgi budur.İlahi sevgi budur.Böyle bir sevgi,insanı her türlü başarıya ulaştıran sevgidir.Buna karşın insanı her türlü kötülüğe bulaştıran da sevgisizliktir.
Sevgi kutsaldır.Bu yüzden sevgiden kötülük doğmaz.Kötülükleri doğuran sevgiler,sevgi değil sevgiyle maskelenen aşağı duygulardır.Sevginin kutsal titreşimlerine dayanamayan ruhlar dejenere ederek sevgi zannettikleri,ama sevgi olmayan karmaşık duygular yaşarlar.Bu karmaşık duyguların etkisiyle insanlar sevgi adına birçok kötülükler,günahlar işlerler.
İşte insan gerçek kutsal sevgi ile sevginin bozulmuş formları arasındaki farkı çok iyi bilmelidir.Üzümle şarap gibi.....................
