Şüphesiz her devirde sevenler ve sevilenler olmuştur. Sevgilerin gücü aynı olmasa da, kıyamete kadar insanlar birbirini sevecek ve sevileceklerdir. Çünkü sevgiyi yaratıp yüzde birini yeryüzüne indiren Yüce Kudret böyle istemektedir. Yörüngesine oturan sevgiler yüceldiği, mecrasını bulamayan sevgilerin çıldırdığı görülmektedir. Sevdiği bir artist, bir futbolcu, bir şarkıcı için gözyaşı döken, hatta onlara deli divane olan kızları, oğlanları televizyonda görmüş olmalısınız. Hayranı olduğu bir türkücüye sevgisini göstermek için deliler gibi feryat edip göğsüne jilet atanları görünce belki siz de benim gibi "Bu ne sevgi ââh!" diye hayretler içinde kalmışsınızdır. Gerçek sevgiyi yitiren bu tâlihsiz insanlar sevdikleri için ağlayıp feryat etmekle kalmamakta, sevdikleriyle ilgili hemen her şeyi bütün ayrıntılarıyla bilmektedirler. Taraftarı oldukları spor kulübünün, eski ve yeni bütün oyuncularının özelliklerini, zafer ve yenilgilerini bir sûre gibi ezbere bilen parmak kadar çocukları mutlaka görmüşsünüzdür.
Evet, sevgi deyip geçmeyelim. Bugün insanlar güzel şarkı söylemek, topa iyi vurmak gibi özellikleri dolayısıyla bu kadar çok sevilebiliyorsa, insanlara Allah'ın buyruğunu getirmek ve onları alıp cennete götürmek üzere görevlendirilen ve kâinata rahmet olarak gönderilen bir Peygamber acaba kaç misli daha çok sevilmeyi hakeder? Söylediklerini öğrenip nakletmek ve yaptıklarını aynen yapmak ibadet sayılan bir Peygamberle aynı çağda yaşayan kimselerin, sonra da onların çocuklarının o Rahmet Peygamberini canlarından daha çok sevmek, onun hadislerini öğrenip ezberlemek için daha haklı ve güçlü gerekçeleri yok muydu?
Bir devirde insanların ilgisi neye yönelikse, sevgi, çaba ve gayretleri de ona yöneliktir. Bugün insanların kalbini bir artist, bir futbolcu, bir şarkıcı sevgisi böylesine hoplatıyorsa, Allah ve Peygamber aşkından başka bir sevgiye gönüllerinde yer vermeyenlerin, "Efendim" diye sarıldığı bir Peygamber'in hadislerini aynen öğrenip nakletmek için sonsuz bir çaba sarfetmeleri pek tabii değil midir? Hele o Peygamber "Benim sözlerimi öğrenip aynen aktaran kimsenin yüzünü Allah ak etsin" diye dua etmişse, onun sevgisini dünyalara değişmeyenlerin, yüzlerini ak etmek ve bu duayı haketmek için hadisleri aynen aktarmaya çalışmalarında şaşılacak ne vardır?
Hadislerin bize sapasağlam geldiğini ilmî delillerle öğrenmek isteyenler aradıklarını usûl-i hadis türü kitaplarda bulabilirler. Ama sevginin gücüne inananların başka delil aramaya ihtiyaçları yoktur.
Prof. Dr. M. Yaşar Kandemir
Evet, sevgi deyip geçmeyelim. Bugün insanlar güzel şarkı söylemek, topa iyi vurmak gibi özellikleri dolayısıyla bu kadar çok sevilebiliyorsa, insanlara Allah'ın buyruğunu getirmek ve onları alıp cennete götürmek üzere görevlendirilen ve kâinata rahmet olarak gönderilen bir Peygamber acaba kaç misli daha çok sevilmeyi hakeder? Söylediklerini öğrenip nakletmek ve yaptıklarını aynen yapmak ibadet sayılan bir Peygamberle aynı çağda yaşayan kimselerin, sonra da onların çocuklarının o Rahmet Peygamberini canlarından daha çok sevmek, onun hadislerini öğrenip ezberlemek için daha haklı ve güçlü gerekçeleri yok muydu?
Bir devirde insanların ilgisi neye yönelikse, sevgi, çaba ve gayretleri de ona yöneliktir. Bugün insanların kalbini bir artist, bir futbolcu, bir şarkıcı sevgisi böylesine hoplatıyorsa, Allah ve Peygamber aşkından başka bir sevgiye gönüllerinde yer vermeyenlerin, "Efendim" diye sarıldığı bir Peygamber'in hadislerini aynen öğrenip nakletmek için sonsuz bir çaba sarfetmeleri pek tabii değil midir? Hele o Peygamber "Benim sözlerimi öğrenip aynen aktaran kimsenin yüzünü Allah ak etsin" diye dua etmişse, onun sevgisini dünyalara değişmeyenlerin, yüzlerini ak etmek ve bu duayı haketmek için hadisleri aynen aktarmaya çalışmalarında şaşılacak ne vardır?
Hadislerin bize sapasağlam geldiğini ilmî delillerle öğrenmek isteyenler aradıklarını usûl-i hadis türü kitaplarda bulabilirler. Ama sevginin gücüne inananların başka delil aramaya ihtiyaçları yoktur.
Prof. Dr. M. Yaşar Kandemir