Kırılıyor insan,
sesinde sıcaklık eksik kalınca..
Hatta yoruluyor,
yüreği sarmayan cümleleri yüklenip taşımaktan...
Oysa ki varlığını vatanım bildiğim topraklardan şimdi sürgün yemîş gibiyim..
Yabancısıyım hanidir..
Sevmekte, gitmekte bana kalmış sanki.
....
O yüzden yine bir eyvallah...
Yine bir inşirah...
Ah !
Kulbe-i Ahzan...