- Üyelik Tarihi
- 8 Ocak 2008
- Mesajlar
- 1,867
- Aldığı Beğeniler
- 12
- Takım
- Galatasaray
Bir gün bir dağ güneşle birlikte güne uyandı. Rüzgarın esintisiyle ağaçlarının dallarını sallaya sallaya esneyerek gerindi. Güneş pırıl
pırıl ufukta tam karşısından doğuyor, onunla arasında masmavi bir deniz çarşaf gibi günü karşılıyordu.
Dağdedi ki, "Ben ne güzel bir yerdeyim, önüm masmavi bir
deniz ve her gün güneş bana gülümseyerek gün başlıyor."
Gökyüzünde küme küme bulutlar pamuk yığınlarını andırıyordu.
Martılar çoktan uyanmış gökyüzünde dans ediyorlardı. O sırada
dağ bir de baktı ki, eteklerinde bir minicik
fare denize doğru yürüyor.
"İiiiiiiiihhhhhh , bu da ne? Bu küçük fare benim manzaramı
şimdi neden bozuyor?"
Onun oradan bir an önce gitmesini istedi ve şöyle bir titredi.
Tepeden aşağıya doğru bir kaç taş hızla yuvarlanmaya
başladı. Fare sesi duyunca hemen bir yüksek kayanın
üstüne sıçradı ve oraya yerleşti.
Düşen taşlarda ona hiç bir
zarar vermedi. Farecik de başladı denizin
güzelliğini seyre...
Ara ara atlayan zıplayan balıklar denizin duruluğunda
küçük halkalar oluşturuyordu.
Deniz dağın sıkıntısını anladı ve dağa seslendi:
"Neden böyle bir günde bir küçük fare için mutsuzluk
oyununa başlıyorsun ki?
Bak ben dümdüzken balıklar da benim duruluğumu
bozuyorlar. Ben onlara kızıyor muyum? Biliyorum ki onlar
bensiz ben onlarsız olamayız. Sen de seninle birlikte
yaşamak zorunda olanlara kollarını açmalısın.
Güneş hiç bulutlara bozuluyormu?
Benim ışınlarımı engelliyorlar diye kızıyor mu?
Kabul et gerçeği, herşey bir şeylerle bütün aslında. Fark
ve güzellik de burada. Bu sayede hergün ayrı bir
şey öğretiyor bize; her gün ayrı bir ders veriyor.
Sen iyisi mi sadece
SEYRET, SUS ve DİNLE."
Dağ denize sordu:
"SEYRET, SUS ve DİNLE? O da ne demek?"
Deniz, "Bak... Seyrettiğinde güzellikleri göreceksin...
Sustuğunda kendinden başkalarının
söylediklerini duyabileceksin...
Dinlediğindeyse onlardan öğrendiklerini uygulama fırsatı bulabileceksin..."
pırıl ufukta tam karşısından doğuyor, onunla arasında masmavi bir deniz çarşaf gibi günü karşılıyordu.
Dağdedi ki, "Ben ne güzel bir yerdeyim, önüm masmavi bir
deniz ve her gün güneş bana gülümseyerek gün başlıyor."
Gökyüzünde küme küme bulutlar pamuk yığınlarını andırıyordu.
Martılar çoktan uyanmış gökyüzünde dans ediyorlardı. O sırada
dağ bir de baktı ki, eteklerinde bir minicik
fare denize doğru yürüyor.
"İiiiiiiiihhhhhh , bu da ne? Bu küçük fare benim manzaramı
şimdi neden bozuyor?"
Onun oradan bir an önce gitmesini istedi ve şöyle bir titredi.
Tepeden aşağıya doğru bir kaç taş hızla yuvarlanmaya
başladı. Fare sesi duyunca hemen bir yüksek kayanın
üstüne sıçradı ve oraya yerleşti.
Düşen taşlarda ona hiç bir
zarar vermedi. Farecik de başladı denizin
güzelliğini seyre...
Ara ara atlayan zıplayan balıklar denizin duruluğunda
küçük halkalar oluşturuyordu.
Deniz dağın sıkıntısını anladı ve dağa seslendi:
"Neden böyle bir günde bir küçük fare için mutsuzluk
oyununa başlıyorsun ki?
Bak ben dümdüzken balıklar da benim duruluğumu
bozuyorlar. Ben onlara kızıyor muyum? Biliyorum ki onlar
bensiz ben onlarsız olamayız. Sen de seninle birlikte
yaşamak zorunda olanlara kollarını açmalısın.
Güneş hiç bulutlara bozuluyormu?
Benim ışınlarımı engelliyorlar diye kızıyor mu?
Kabul et gerçeği, herşey bir şeylerle bütün aslında. Fark
ve güzellik de burada. Bu sayede hergün ayrı bir
şey öğretiyor bize; her gün ayrı bir ders veriyor.
Sen iyisi mi sadece
SEYRET, SUS ve DİNLE."
Dağ denize sordu:
"SEYRET, SUS ve DİNLE? O da ne demek?"
Deniz, "Bak... Seyrettiğinde güzellikleri göreceksin...
Sustuğunda kendinden başkalarının
söylediklerini duyabileceksin...
Dinlediğindeyse onlardan öğrendiklerini uygulama fırsatı bulabileceksin..."
